Geen slag teveel op het kunstijs van Utrecht

Gelukkig scheen er een prachtige winterzon over de Vechtse Banen en gelukkig drong de vrieskou diep tot de vele lagen wollen truien door....

TYNKE LANDSMEER

Van onze verslaggeefster

Tynke Landsmeer

UTRECHT

Twee dagen duurt de triomf van kampioen Peter Baars dan ook slechts, want vandaag staat in Ankeveen alweer het NK op natuurijs op het programma. Aan die titel wordt beduidend meer waarde gehecht, want de echte bikkels profileren zich pas wanneer de temperaturen flink onder nul zijn gezakt en bij wedstrijden waar wind en sneeuw vrij spel hebben.

Erik Hulzebosch ontbrak dan ook op het appèl, want van het natuurmens uit het Overijsselse Gramsbergen is bekend dat hij pas tot leven komt bij tochten over 200 kilometer met striemende kou en sneeuwstorm tegen. 'Windkracht tien mag het voor mij zijn, dajje d'r haast niet tegen in kan kommen. Dan kom ik wat beter uut de verf.

'Ik kan helemaal niet rijden op kunstijs, dus waarom zou ik meedoen als ik toch niet kan winnen. Daar word ik alleen maar moe van', zei Hulzebosch die gisteren wel de eerste klassieker op zijn naam schreef. Hij won de Holland-Venetië tocht, die was ingekort van 200 naar 50 kilometer.

Al was Hulzebosch de enige topper die zaterdag niet lijfelijk aanwezig was in Utrecht, meer marathonrijders hielden de race al snel voor gezien. Krachten sparen voor de komende weken leek het adagium. Het tempo was laag en de wedstijd over 150 ronden weinig enerverend. Geen van de favorieten wilde rijden voor de titel. 'Jammer', vond Gert Koudijs van de KNSB. 'De sporters moeten de wedstrijd uiteindelijk maken, maar je ziet dat ze in hun achterhoofd al in Ankeveen zitten.'

Steeds vaker gaan er stemmen op om de titelstrijd op het kunstijs naar het einde van het seizoen te verplaatsen, want ook vorig jaar werd twee keer een NK gereden binnen één week. De KNSB, ook niet bijster gelukkig met het samenvallen van de twee wedstrijden, blijkt niet bij machte om het NK op kunstijs op het laatste moment uit te stellen, omdat de organisatie dan vaak al te ver gevorderd is.

'Het is toch zonde dat we hier vandaag moeten rijden', zei Ruud Borst, die net naast het podium belandde. 'Iedereen was bang om één slag teveel te doen. Na een halve ronde stond iedereen alweer omhoog. Het was een hele rare race. Ik had slechte benen vandaag, maar zat toch in de kopgroep.'

Dertig ronden voor het einde riep de speaker enthousiast dat 'het spel volledig op de wagen' was. Een kopgroep van veetien man ontsnapte aan het peloton, zonder de favorieten Huitema, Angenent en Rene Ruitenberg. Terwijl Ruitenberg verwoede pogingen deed het gat van een halve ronde dicht te rijden, hielden zijn concurrenten de benen stil, omdat ze niet voor elkaar wilden rijden. 'Dit is knokken, dit is vuurwerk', probeerde de speaker tevergeefs nog wat spanning in de gelopen strijd te leggen.

Borst, Baars en Bouma moesten het verder maar opknappen, vonden hun drie achtergebleven kopmannen, waarbij Borst de beste papieren leek te hebben, omdat hij gesteund werd door ploeggenoot Piet Kleine. Niet Borst, maar Baars profiteerde echter van het werk van de Klerks ploeg en reed in het spoor van Kleine naar de overwinning.

Het was de eerste overwinning op een kunstijsbaan van de 25-jarige bloemenkweker uit Nieuw-Vennep. Baars, die vorig jaar de driedaagse van Ankeveen op zijn naam schreef, is de leerling in de ploeg Netwerk. Hij moet het ondersteunende werk doen voor kopman Angenent en krijgt onderricht van 'veteraan' Jan Eise Kromkamp.

'Voor mij komt dit ook als een verrassing', antwoordde Baars op de vraag of hij vooraf rekening had gehouden met zo'n stunt. 'Ik ben een laatbloeier, maar vandaag ging het best redelijk. Misschien komt het wel omdat mijn bloed is gaan borrelen sinds het vriest.'

Het natuurijs doet volgens hem niets af aan de overwinning. 'Mensen die zeggen dat deze titel niets voorstelt, zijn niet goed bij hun hoofd. Deze staat in de boeken en die wordt nooit meer geschrapt.' Een nieuwe verrassing vandaag in Ankeveen sloot hij niet direct uit. 'Een dubbelslag lukt zelfs de hele groten niet, maar ik heb nog iets te verdedigen in Ankeveen. Je kunt nooit weten.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden