WielrennenRonde van Italië

Geen ronderenner meer, Tom Dumoulin moet de harde waarheid onder ogen zien

Kon hij het nog? Zou Tom Dumoulin bij benadering weer de ronderenner kunnen worden die in 2017 de Ronde van Italië won? Met die grote vraag ging de Limburger onlangs bij deze editie van start. In de negende etappe kwam daarop het keiharde, ontkennende antwoord.

Robert Giebels
De uitgewoonde Dumoulin na de negende etappe. Beeld Cor Vos
De uitgewoonde Dumoulin na de negende etappe.Beeld Cor Vos

Met een blik van diepe teleurstelling rolt Tom Dumoulin na de finish van de negende etappe in de Giro d’Italia naar Jumbo-Visma-ploeggenoot Koen Bouwman. De Giro-winnaar van 2017 schudt het bijna huilende hoofd, waarna Bouwman, die zelf zijn blauwe bergtrui is kwijtgeraakt, een troostende arm op zijn schouder legt.

Uit piëteit stappen cameramensen en verslaggevers met microfoons weg van het emotionele tafereel. De 31-jarige Limburger heeft net moeten erkennen dat hij geen ronderenner meer is.

Uitgerekend op de klim waar hij vijf jaar geleden de basis legde voor de eerste zege van een Nederlander in een grote ronde sinds Joop Zoetemelk in 1980 de Tour de France won, moest Dumoulin zondag meteen, toen de weg omhoog ging, passen. De kopman van Jumbo-Visma keek naar zijn benen, keek weer op en zag opeens de groep met kanshebbers op de Giro-zege een paar honderd meter verderop verdwijnen.

In die luttele seconden transformeerde Dumoulin van klassementsrenner tot, als het meezit, rittenkaper. Bijna een kwartier na de favorieten kwam hij binnen. Alleen een etappezege kan zijn Giro nog redden – de laatste rit wellicht, de slottijdrit.

Het gebeurde zondag én vijf jaar terug op de Blockhaus, een lange, steile, loodzware klim door een prachtig natuurgebied, circa 200 kilometer ten oosten van Rome. De naam zou verwijzen, is althans de meest gangbare theorie, naar een versterkte politiepost die op de top van een berg was neergezet in de 19de eeuw, toen de invloedssferen van het Habsburgse rijk reikten tot Italië.

Herinnering aan Blockhaus

In 2017 ging Dumoulin van, toen, Team Sunweb, het huidige DSM, na een uitstekende beklimming van de Blockhaus naar de derde plek in het algemeen klassement. Twee dagen later pakte hij het roze na winst in zijn specialisme: de tijdrit. Hij verspeelde die leiderstrui weer, maar pakte hem terug op de belangrijkste dag van elke rittenkoers: de laatste. In de afsluitende tijdrit naar Milaan sprong hij van de vierde naar de eerste plek.

‘Ik heb goede herinneringen aan Blockhaus, een superzware klim’, verklaarde Dumoulin voor de start van de bergrit van zondag. ‘Hopelijk heb ik nu opnieuw goede benen.’ Hij had genoeg redenen om daarop te hopen, al ging het dinsdag op de lange klim naar de Etna, de vulkaan op Sicilië, niet zoals gehoopt. Dumoulin verloor daar negen minuten op de koplopers.

Na de zevende etappe komt Dumoulin juichend over de streep, vanwege de winst van ploeggenoot Koen Bouwman in wiens dienst hij die dag heeft gereden. Beeld Getty Images
Na de zevende etappe komt Dumoulin juichend over de streep, vanwege de winst van ploeggenoot Koen Bouwman in wiens dienst hij die dag heeft gereden.Beeld Getty Images

Dat leek al te moeten leiden tot een streep door zijn klassementsambities, tot vrijdag, toen hij min of meer per ongeluk mee zat in een kopgroep van vier die met drie minuten voorsprong op het peloton om de ritzege ging strijden. Dumoulin offerde zich op voor Bouwman, die zijn tweede overwinning boekte in zijn achtjarige profcarrière. Dumoulin ging juichend als vierde over de streep: misschien was zijn fatalisme na de Etna wat te voorbarig geweest.

De twee trainingsmaten die elkaar en elkaars kwaliteiten in februari in Colombia hadden leren kennen, waren zondag nog bij elkaar toen de slotklim naar de Blockhaus begon. Bouwman is formeel de knecht van liefst drie kopmannen van Jumbo-Visma. Dus toen de eerste van hen, Dumoulin, afviel, kon Bouwman niet bij hem blijven. En toen de tweede, Tobias Foss, faalde, ook niet bij Foss. Kopman nummer drie, Sam Oomen, hield het het langst vol, langer dan Bouwman, maar moest op ruim acht kilometer van de top ook de favorieten laten gaan.

Eerder was al de vóór de etappe de best geklasseerde Nederlander, Wilco Kelderman op plek 7, geveld. Na een kapotte spaak kon hij niet bij de kopgroep terugkomen, mede omdat geen enkele Bora-ploeggenoot Kelderman te hulp schoot.

Adjudanten

Met Oomen en Kelderman zijn de twee mannen genoemd die hun carrière begonnen als adjudanten en aanstaande opvolgers van Dumoulin. In 2017 was Kelderman een belangrijke helper van zijn toenmalige Sunweb-ploeggenoot Dumoulin, totdat hij uitgerekend voor de beklimming van de Blockhaus in aanraking kwam met een begeleidingsmotor en de strijd moest staken.

Een jaar later deed Oomen verwoede pogingen om ploeggenoot Dumoulin aan zijn tweede opeenvolgende Girozege te helpen. Toen die daar het zinloze van inzag, besloot de kopman Oomen te helpen zodat die nog in elk geval in de top-10 van het eindklassement zou eindigen. Met succes, Oomen werd negende, Dumoulin tweede.

Kelderman werd in 2020 nog wel derde in de Giro, maar na zondag valt te vrezen dat het voorlopig helemaal gedaan is met het Nederlandse ronderennen. Oomen, Bouwman, Kelderman, Dumoulin; ze staan op onoverbrugbare achterstand. Alleen de nog maar 22-jarige Thymen Arensman, nu van DSM maar vanaf 2023 twee jaar van Ineos, is een groeibriljant. Hij staat als knecht van Romain Bardet nu 12de in de Giro.

‘Het is een sprong in het diepe’, zei Dumoulin, voordat hij aan zijn gedroomde tweede Giro-zege begon. ‘Het is een tijdje geleden dat ik voor het klassement in een grote ronde heb gestreden.’

Dat klassement kan hij na zondag vergeten, iets wat zijn ploegleider Merijn Zeeman al had voorzien. In juli vorig jaar, aan het eind van de Tour, antwoordde Zeeman op de vraag of sponsor Jumbo mogelijk aandrong op het opstellen van een Nederlandse ronderenner in de grote, drieweekse ronden: ‘Die is er niet.’

Het contract van Dumoulin met Jumbo-Visma loopt aan het eind van het seizoen af. Een seizoen met de Giro als hoofddoel. Als die voorbij is, beslissen beide partijen of ze met elkaar doorgaan.

Hindley wint, Yates valt ver weg

De negende etappe van de Giro van 2022, een topzware bergrit in de Apennijnen, heeft een dag voor de eerste rustdag tekening gebracht in het algemeen klassement. Topfavoriet voor de eindzege, Simon Yates, is daaruit ver weggevallen. De eerdere, onschuldig ogende val op zijn knie in de vierde etappe naar de Etna, waar hij niettemin met de besten de vulkaan opreed, gaat er mogelijk voor zorgen dat Yates afstapt. ‘Ik had ook moeite met de hitte vandaag.’ Hij verloor zondag in de klim naar de Blockhaus twaalf minuten en dat maakt hem kansloos voor de winst in de laatste Giro die hij voorlopig zegt te fietsen.

Jai Hindley van Bora won de tot ‘eerste koninginnerit’ gedoopte etappe in dezelfde tijd als vier mannen die zich zondag meldden als kandidaten om de 105de Ronde van Italië op hun naam te schrijven. De vier staan binnen 17 seconden van elkaar in het algemeen klassement: João Almeida (2) van UAE, Romain Bardet (3) van Team DSM, Richard Carapaz (4) van Ineos en Mikel Landa (7) van Bahrein.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden