Geen records op bestelling in Nijmegen

De kleine vrouw in het grote windjack stond te bibberen van de kou en zei dat het niet elke dag feest kon zijn....

Het ging in Nijmegen, bij de 24ste editie van de Zevenheuvelenloop, mis met het voornemen van Kiplagat, haar man Pieter Langerhorst en organisator Henk Stevens om het wereldrecord op de 15 kilometer aan te vallen. De mondiale toptijd van 26.55 van de Japanse Kayoko Fukushi zou geen probleem mogen vormen. Bij de WK halve marathon in Udine was Kiplagats doorkomsttijd 26.59.

In en rond Nijmegen, op het parcours over zeven heuvels, was er een verschil tussen wens en uitkomst. Kiplagat eindigde in de Gelderse kou op 47.37 en zei dat ze niet had gerekend op een wereldrecord. ‘Ik heb alleen maar gezegd dat ik het zou gaan proberen.’

Proberen is niet genoeg in de topsport van tegenwoordig. Het gaat om overtuiging. Misschien was het geloof in de goede afloop bij Kiplagat afgenomen in de eerste vijf kilometer, een lange sprint naar Groesbeek tegen de wind in. De zuidooster was stevig, schraal en gaf het windchill-effect. Het deed kouder aan dan het in werkelijkheid was. De vijf graden Celsius voelden als lager dan het vriespunt.

In een oranje hansopje en met met zwarte kniekousen ging Kiplagat de kou te lijf. Ze werd niet ordentelijk gegangmaakt, ze kreeg de Ethiopische Bizunesh Bekele als een hardnekkige schaduw achter zich aan en ze vond nimmer haar ritme. ‘Je voelt het dat het er niet in zit’, zei ze over die eerste kilometers. En dan op die olijke, haast vertederende toon: ‘Jammer, hè.’

Dat ze in Nijmegen op de streep nog werd verslagen door de kleine duvel Bekele leek haar niet veel te doen. ‘Het was Lornahs eerste nederlaag van dit jaar’, zei haar man en manager Pieter Langerhorst. ‘Je kunt niet alles winnen’, sprak de loopster berustend.

Het karwei in Nijmegen, waar een recordpremie van 50 duizend euro klaar lag, was het slot van een druk jaar, met het veroveren van het wereldkampioenschap op de halve marathon als hoogtepunt. Ze had er voor de gelegenheid nog maar een trainingskampje in Kenia tegenaan gegooid. Het temperatuurverschil – een slordige 20 graden tussen Afrika en West-Europa – deed zijn fnuikende werk.

De nabeschouwing was afgestemd op de rust die de komende weken volgt. Een beetje genieten van de geleverde prestaties, want ‘dit was mijn beste jaar ooit’, aldus Kiplagat. Ze loopt in januari nog een marathon, in het Arabische Dubai, maar dat is slechts een terzijde in haar atletiekjaar 2008. Voor dat jaar is alles op de Olympische Spelen afgestemd.

In Peking zal de Nederlandse – een stevige kanshebster voor de uitverkiezing tot Sportvrouw van het Jaar 2007 – alles zetten op de 5000 en 10.000 meter op de baan. Ze heeft geen echt eindschot – zoals Bekele zondag nog eens aantoonde – maar ze zal het op tempohardheid en klimaatbestendigheid proberen.

Coach Langerhorst: ‘Lornah kan goed tegen hitte en hoge luchtvochtigheid. Ik denk dat de omstandigheden in Peking haar goed zullen liggen.’

Op de drempel van 2008 kreeg Kiplagat nog een trofee overhandigd voor het jaar 2006. Ze moest liefst driemaal het erepodium beklimmen aan de Groesbeekseweg. Eerst voor de tweede plaats in de Zevenheuvelenloop, ook nog voor de eerste plek in de competitie der Nederlandse atletes en daar tussenin werd ze op het podium geroepen voor de uitreiking van de Gouden Schoen 2006.

Die prijs, uitgereikt door atletiekgoeroe Wim Verhoorn, was een waardering voor haar constante prestaties op de weg. Zij won dat jaar de wereldtitel op de weg in Hongarije en verbeterde het wereldrecord op de tien Engelse mijl in de Dam tot Damloop.

Maar liefst 237 racedirecteuren uit 80 landen, verzameld in de AIMS, hadden hun stem mogen uitbrengen en al in juli hadden ze besloten Kiplagat tot de wegatlete van het jaar uit te roepen. Verhoorn gaf toe dat hij er een beetje laat bij was met zijn trofee, de in bladgoud verpakte Asics-schoen (Kiplagat heeft zelf een contract met Adidas).

Voor 2007 maakt de Nederlandse ook een stevige kans om haar titel van ’s werelds beste te prolongeren. Verhoorn gaf toe dat haar uitverkiezing bijna niet meer mis kan gaan. En zijn organisatie zal voortmaken om meer gelijke tred te houden met de jaartelling.

De prijs van de grote wegraces in de wereld, sinds 1992, heeft een lijst van grote winnaars. Lornah Kiplagat treddt in de voetsporen van Paula Radcliffe, Mizuko Noguchi, Catherine Ndereba, Naoko Takahashi, Tegla Loroupe, Uta Pippig en Liz McColgan, Bij de mannen kreeg Haile Gebreselassie de prijs van 2006.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden