SchaatsenWereldbeker Calgary

Geen overtuigende generale voor Nederland, en daar heeft iedereen zo zijn eigen lezing over

Een week vóór de WK afstanden behaalden de Nederlandse schaatsers met één zege tijdens de wereldbekerwedstrijden in Calgary een mager resultaat. Reden tot bezorgdheid is er niet. ‘Als het moet, sta ik er morgen al.’

Patrick Roest krijgt een medaille en een cowboyhoed na zijn overwinning op de 5.000 meter in Calgary.Beeld AP

Het was het verbluffendste moment van de wereldbekerwedstrijd in Calgary: Sven Kramer die in de B-groep, ver nadat het hoofdtoernooi al is afgelopen, op de vijf kilometer op weg lijkt naar een wereldrecord, maar na drie kilometer zijn rug recht en ophoudt met zijn race. Alleen zijn teamgenoten op de tribune zijn op de hoogte van zijn besluit. ‘Hé Hilbert’, roepen ze nadat hij is gestopt. ‘Je moet nog een rondje’ - een knipoog naar oud-schaatser Hilbert van der Duim die in 1981 op het WK zijn laatste ronde vergat te rijden.

Na afloop kan Kramer een glimlach niet onderdrukken, hij houdt er van publiek en volgers op het verkeerde been te zetten. Met het oog op de WK afstanden, volgende week in Salt Lake City, was zijn actie doordacht, legt hij uit. ‘Iedereen in de A-groep wil vandaag die wedstrijd winnen, maar niemand wil pijn lijden, zo vlak voor een WK. Ik ook niet, maar ik wilde wel de rondetijden rijden die ik nodig heb voor een wereldrecord, want dat heb je volgende week nodig denk ik. Dan zit er maar één ding op: eerder stoppen.’

Een samenloop van omstandigheden hadden hem het laatste zetje gegeven het zo te doen. Hij reed voor het eerst in zijn loopbaan een vijf kilometer in de B-groep, omdat hij eerder dit seizoen door rugklachten wedstrijden had laten schieten. ‘Als ik in de A-groep had gereden, had ik dit nooit gedaan. Maar nu was het de B-groep, het is niet op televisie, er is geen livestream. Dan kun je een keer kijken hoe zoiets uitpakt. Ik ben er eigenlijk heel blij mee.’

Slechte generale

Kramer zei het niet met zoveel woorden, maar hij moet met enige verbazing naar zijn ploeggenoot Patrick Roest hebben gekeken, die eerder op de dag de race in de A-groep won, maar iets te diep in zijn reserves had moeten tasten om Ted-Jan Bloemen te verslaan. Het verschil tussen de twee bedroeg slechts 0,02 seconde. 

De zege van Roest was het enige Nederlandse succes dat in twee dagen en acht afstanden viel te noteren in Calgary. Daarmee kende Nederland een ronduit slechte generale voor de WK afstanden op het recordijs van Salt Lake City. De wedstrijd in Canada werd vooral een Russisch/Japans feestje. Beide landen wonnen elk drie van de acht afstanden. Vorig jaar pakte Nederland acht van de zestien gouden medailles bij de WK in Inzell.

Iedereen in het Nederlandse kamp hield er na zijn of haar mindere prestatie zo zijn eigen lezing op na. Esmee Visser, vorige maand op de EK afstanden nog heersend op de drie kilometer, reed met 3.58,51 naar een zesde plaats op die afstand, ruim achter winnaar Martina Sablikova (3.54,93) en zei: ‘Ik heb enorm slecht geslapen. Geen idee hoe dat kwam. Maar mijn voorbereiding was verre van ideaal.’

Ireen Wüst, azend op een wereldrecord in Salt Lake, moest toezien hoe Miho Takagi op de 1.500 meter in bloedvorm verkeerde en de derde beste tijd ooit noteerde. Wüst zelf bleef steken op de derde plek, al reed ze met 1.51, 99 wel haar tweede tijd. Ze vertrouwt op haar talent om er te staan als het moet. ‘Dat is me in het verleden ook altijd gelukt. Ik heb nog een week om accenten te zetten, te rusten en zo het wedstrijddier in mij te laten ontwaken.’ 

Dat Dai Dai Ntab op de 500 meter niet verder kwam dan de veertiende plek, had volgens hem te maken met een valpartij van ploeggenoot Kai Verbij voor hem. De sprinter van team Reggeborgh  was uit zijn concentratie gehaald en kreeg daarna ook nog eens te maken met een valse start. En Kjeld Nuis en Thomas Krol, respectievelijk drie en twee op de 1.000 meter, bluften dat de ontketende Rus Pavel Koelizjnikov voor hen heus wel te achterhalen is. Een week is volgens Nuis helemaal niet te lang om een halve seconde achterstand in te halen. ‘Als het moet, sta ik er morgen al.’

Twijfel

Alleen bij Roest klonk enige twijfel door. Hij had zich op de 5.000 meter niet kunnen inhouden, nadat Bloemen eerder een scherpe tijd had neergezet. ‘Toen ik in de buurt van zijn tijd kwam, wilde ik hem pakken ook’, erkende Roest. Of dat nu zo verstandig was, wist hij ook niet. Maar het uitgeteld neerploffen in de kussens en zijn grauwe gezicht na afloop waren veelzeggend. 

Met die fysieke twijfels reist Kramer nu eens een keertje niet af naar een belangrijk toernooi. ‘Mijn lichaam doet het heel goed. En dat ga ik de komende dagen zo houden ook.’ Zo bezien kan zijn beslissing om niet voluit te gaan in Calgary weleens heel belangrijk zijn geweest. 

Donderdag beginnen de WK

Pavel Koelizjnikov steekt in de supervorm die Kjeld Nuis nog ontbeert. Maar Nuis laat zich niet ontmoedigen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden