Gebutst vertrouwen doet meeste pijn

De Nederlandse oogst van het olympisch baantoernooi tot nu toe? Een gekneusde onderrug en hand, twee gebroken spaakbenen, hechtingen in de kin, een blauwe heup, een diskwalificatie, een puntloze puntenkoers en een fikse ruzie met de Australische collega’s....

De ploeg die de afgelopen jaren op basis van de resultaten de status van de beste baannatie ter wereld dacht te kunnen opeisen, is in Peking ver verwijderd van de olympische vorm. En naar oorzaken is het voorlopig alleen maar gissen. Verder dan een schouderophalen en een verwijzing naar de wet van Murphy kwam Peter Pieters ook niet. De bondscoach werd vlak na aankomst in Peking op de wielerbaan aangereden door Levi Heimans.

Het voelde alsof hij een week ziek was geweest, zei Theo Bos na zijn beschamende optreden in de kwalificaties van het sprinttoernooi. Voor alle duidelijkheid, dat was niet zo. De drievoudig wereldkampioen werd met 10,318 pas negende. ‘Weggegooid geld’, schamperde Bos over zijn eigen olympische voorbereiding. Hij had beter thuis kunnen blijven. ‘Ik mis eigenlijk alles.’

Bos leek te berusten in zijn lot, dat deed hij zaterdagavond ook al nadat hij door een Poolse brokkenpiloot van de baan werd gereden in de halve finale van de keirin. Het gebeurde na een en driekwart ronde. Een kwart ronde eerder en Bos had aan een herkansing mogen beginnen. Nu werd zijn medaillehoop in een keer door de jury weggevaagd. Hij kreeg zelfs nog een waarschuwing, omdat hij op onreglementaire wijze de wedstrijd had gehinderd door op de baan te gaan liggen.

Bos trok zich onder een handdoek terug en liet een paar tranen. Hij had geen energie om woedend te zijn. ‘Dit verzin je toch niet’, stamelde de wereldkampioen van 2006, die de eerste ronde wel door was gekomen, maar zonder indruk te maken.

De loting van de halve finale bood hem niettemin een uitgelezen mogelijkheid op eremetaal. In de finale het karretje aanhangen bij Chris Hoy en er in de laatste bocht dan voorbij, gaf Bos zijn geplande tactiek vrij. Het klonk overmoedig voor een potentiële olympisch kampioen die leeft tussen hoop en vrees. De Schot Hoy is ongenaakbaar en al in het bezit van twee gouden medailles.

Een paar minuten voor de val van Bos verliet Teun Mulder het keirintoernooi ook al door de achterdeur omdat hij de concurrentie in gevaar had gebracht. Maar hij probeerde tenminste nog iets. Dat kon van Peter Schep niet worden gezegd. De voormalige wereldkampioen slaagde erin om tijdens de puntenkoers als enige van alle renners puntloos te blijven. Hij eindigde als twintigste.

‘Ik had de benen niet’, concludeerde de renner. Een verklaring kon de nummer drie van de puntenkoers van het laatste WK daar niet voor geven. ‘Misschien gaat het in de koppelkoers wel weer goed. Dat is wel vaker gebeurd’, hield Schep de moed er nog in.

Een dag later verdween ook de ploegenachtervolging vroegtijdig uit het toernooi. Niet zonder zich de woede op de hals te halen van de Australiërs. Het overgebleven Nederlandse trio hinderde de tegenstander, waardoor die er net niet in slaagde zich te plaatsen voor de finale.

Het kon er ook nog wel bij voor de achtervolgers die in de ochtenduren hun motor kwijtraakten na een ernstig ongeval. Robert Slippens moest uitwijken voor een auto en bracht Niki Terpstra ten val. De Noord-Hollander vertrekt maandag naar huis met twee gebroken spaakbenen en hechtingen in de kin.

Het mocht een wonder heten dat de ploeg erin slaagde om met vervanger Jens Mouris de eerste ronde te overleven. Misschien was het dat staaltje mentale veerkracht dat de baanrenners nodig hadden. Tot dat moment leken ze aan moedeloosheid en zelfmedelijden ten onder te gaan.

Een middag met zijn familie bracht Bos zondag ook tot inkeer. Ze hadden hem eigenlijk uitgelachen. De sprinter begreep ineens dat hij van zich af moest bijten.

Een paar uur later versloeg de sprinter Mark French en de Franse favoriet Kevin Sireau en plaatste hij zich voor de kwartfinales van het sprinttoernooi. ‘Het zijn de mysterieuze krachten in de sport’, lachte Bos ineens. Ook Mulder komt maandag nog in actie. Bij de vrouwen plaatste Willy Kanis zich voor de kwartfinales.

Het leidde tot voorzichtig optimisme. Bos, tot vorig jaar de gedoodverfde favoriet voor olympisch goud op de sprint, zei maandag blij te zullen zijn met brons. ‘De kans dat ik de Britten versla, is 1 procent. Het lijkt wel of zij een brommer hebben ingeslikt.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden