Gebroken schoenveters verstoren ritme wereldrecordhouder hinkstapspringen Cubaan Quesada steekt Edwards de loef af

Tijdens zijn zesde en laatste sprong was de oude Jonathan Edwards weer even te zien. De Britse hinkstapspringer, die twee jaar geleden tijden de WK van Göteborg tot een sensationele afstand van 18.29 meter kwam, toonde weer die fenomenale voorwaartse kracht, alsof hij bij zijn tussentijdse stappen de grond niet...

Van onze verslaggever

ATHENE

Edwards, de man die vanwege zijn geloof nooit op zondag hinkstapsprong, maar daar een paar jaar geleden op terugkwam, heeft sinds zijn 'Beamoneske' luchtreis van twee jaar geleden, geen grote prijs meer gewonnen. Vorig jaar verloor hij in Atlanta van Kenny Harrison, die er dit jaar op zijn beurt niet aan te pas kwam. De Amerikaan werd negende in Athene.

Edwards, die ooit al eens met teveel rugwind pas na 18.43 meter weer in het zand terecht kwam, heeft met zijn afstand in Göteborg zijn eigen grenzen zover weggelegd, dat hij er nadien problemen mee kreeg. Hij sprak na dat memorabele evenement van 'het isolement en de eenzaamheid van het succes'.

Atlanta bracht hem zilver, maar ook de ommekeer van zijn sportieve depressie. Hij sprong, na een bijna desastreuze kwalificatie-ronde, weer naar 17.88. Alleen Kenny Harrison bleek spelbreker. De donkere Amerikaan uit Milwaukee zette een 'monster' neer van 18.09, de derde hinkstapsprong ooit.

Edwards kwam - ondanks het zilver - gesterkt terug van de Spelen, het gewicht van-moeten-presteren was weg, hij durfde weer te dromen van nieuwe records en kampioenschappen. Voordat hij naar Athene afreisde zei hij zelfs dat hij geloofde dat hij zijn eigen record kan breken.

Dat is geen grootspraak van de atleet uit Newcastle-upon-Tyne. Zoals hij hinkstapspringt, doet geen ander het. In topvorm lijkt het alsof de Brit de zwaartekracht tart. Waar anderen tweemaal zo zwaar met de voeten op de baan neerkomen en moeten oppassen dat zij niet door hun benen knakken, verheft Edwards zich licht door de lucht. Gisteren kwam zijn zesde sprong weer aardig in de richting, al was het niet genoeg.

Het duel in Athene kon niet tippen aan de spannende strijd in Atlanta, waar Edwards bijna in de kwalificatieronde werd uitgeschakeld, laat staan aan de avond in Zweden in 1995.

Yoelvis Quesada nam meteen met de eerste sprong de leiding. Edwards sprong naar de tweede plaats, met weer een Cubaan, Aliecer Urrutia, op de derde stek. Kenny Harrison kwam niet verder dan 17.05.

De strijd bleef over zes sprongen gaan tussen de dezelfde top-drie. De tweede poging van nummer een, afkomstig uit Sancta Christi, bleek meteen voldoende: 17.85. Urratia klom even een plaatsje met 17.64, een afstand waarop Edwards pas bij zijn vierde sprong een antwoord had. Zijn laatste en verste luchtreis-met-tussenstops over 17.69 meter, veranderde niets meer in het klassement.

Quesada, die Edwards al eens eerder versloeg, zei na afloop klaar te zijn voor de 18 meter. Edwards sprak van een inhaalrace die niet goed liep.

Bovendien had hij zijn schoenveters zo strak gestrikt, dat ze tijdens de eerste sprong braken. 'Ik moest nieuwe schoenen aandoen en dan breekt het ritme. Ik heb er nog heel hard voor geknokt, but it wasn't there.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden