Geamputeerd kwartet shorttrack sleept brons uit het vuur

'Ik ben heel erg ziek.' De tranen stonden Suzanne Schulting in de ogen. De 19-jarige schaatsster had op de EK shorttrack Neerlands troef moeten zijn, maar daar kwam in Turijn niets van terecht. Op zaterdag had ze al veel tegenslag te verwerken gekregen en zondag meldde ze zich ziek af voor het individuele toernooi.

Rianne de Vries na de gewonnen 500 meterBeeld epa

Ze startte wel op het slotonderdeel van de EK, de aflossingswedstrijd. Zonder haar als vierde rijdster had de ploeg niet mogen starten. Schulting nam alleen de eerste ronde van 27 ronden van 111 meter voor haar rekening. De rest van de race reed ze werkeloos op het middenterrein terwijl haar drie ploeggenoten probeerden hun Europese titel van 2016 te verdedigen. Het benadrukte de ellendige positie van Schulting, maar tegelijkertijd ook de kracht van de anderen.

Yara van Kerkhof, Rianne de Vries en Lara van Ruijven moesten in plaats van de gebruikelijke anderhalve ronde per aflossing beurten van twee ronden doen om het gemis van Schulting op te vangen. Dat ze ondanks die extra 55,5 meter per aflossing na 3.000 meter brons veroverden, en lang meekonden met de gouden Italianen en zilveren Hongaren, stemde bondscoach Jeroen Otter tevreden. 'Het betekent dat ze fysiek heel goed in orde zijn.'

Het is belangrijk voor Otter dat zijn ploeg in de breedte sterk is. Jarenlang leek het team vooral te drijven op de kracht van Jorien ter Mors. Zij was doorgaans de motor, maar besloot afgelopen herfst om zich op het langebaanschaatsen te richten. Toch bleef de vrouwenploeg goed draaien. Het leek erop alsof met het wegvallen van Ter Mors er zelfs nieuwe krachten vrij kwamen in de ploeg.

De jonge Schulting nam het stokje over, en ook oud-gediende Yara van Kerkhof bloeide op. Zij won afgelopen najaar voor het eerst in haar loopbaan een wereldbekermedaille. Otter: 'Als er een vacature ontstaat zie je dat er mensen zijn die die kans aangrijpen en in het gat springen.'

Ellende

Tot nu toe zijn het de rijdsters die al langer onder Otters leiding trainen die dat doen. Dat is een aangename verrassing voor de coach. Hij kan namelijk niet rekenen op een vaste aanwas van jonge talenten. Het zal uit zijn eigen selectie moeten komen. 'Ik heb geen visvijver zoals veel andere sporten dat wel hebben. Ik moet het met een relatief kleine groep doen.'

In Turijn was ook te zien hoe na het wegvallen van kopvrouw Schulting de anderen juist beter leken te gaan rijden. De Vries en Van Kerkhof presteerden beter dan ooit op een Europese titelstrijd.

De ellende voor Schulting begon al op de 1.500 meter van zaterdag. Daar bleef ze steken op de vierde plaats. Even later, op de 500 meter, kreeg ze in de halve finale een straf van de scheidsrechters. Ze liep daardoor op die afstand punten voor het individuele toernooi mis.

In de halve finale van de relay viel ze vervolgens in de laatste ronde en belandde hard op haar linkerelleboog. Onderzoek in het ziekenhuis wees uit dat er met haar arm niets mis was.

Toch bleek de gifbeker voor Schulting niet leeg. In de nacht van zaterdag op zondag werd ze ziek. 'Ik was misselijk, moest overgeven en ik had koorts.' Ze wist al meteen dat ze het individuele toernooi uit haar hoofd moest zetten.

Medailles

De Vries had ondertussen nog zicht op een medaille. De 26-jarige Friezin had op zaterdag verrassend de 500 meter gewonnen. En hoewel ze op zondag de finale van de 1.000 meter niet bereikte, ging ze als derde in de tussenstand de slotafstand van de vierkamp in.

In de superfinale (3.000 meter) wist ze haar bronzen positie bijna vast te houden. Na de finale in de eindstand had ze evenveel punten als Jekaterina Konstantinova, maar omdat de Russin voor De Vries was geëindigd op het laatste onderdeel ging het brons aan haar neus voorbij.

Van Kerkhof reed een sterke 1.000 meter waarin ze in een van de laatste ronden door de latere Europese kampioene, Arianna Fontana, onderuit werd gereden. Otter: 'Als dat niet gebeurd was, dan had ze op het podium kunnen eindigen.' De vierde plek die voor Van Kerkhof overbleef, was de beste uit haar loopbaan.

Podiumpotentie

De pech van Schulting en de veerkracht van de andere vrouwen tekenden de uitersten waar Otter mee te maken kreeg tijdens de EK. 'Het ging van de Mount Everest tot de Marianentrog, maar ik heb uiteindelijk drie dames in finales gehad. Drie dames die op het podium hadden kunnen staan.'

'Daar gaat het om: heb je de potentie om op het podium te komen? Natuurlijk, in onze sport is het niet altijd zo dat je het podium dan haalt. Dit weekeinde viel het niet onze kant op. Het is wat het is.'

Otter zal er niet lang om treuren. Dat is het karakter van de coach en van de sport. 'Je moet je altijd focussen op de dingen die goed gaan.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden