Analyse Australian Open

Fratsen doen Nick Kyrgios de das om in de eerste ronde van de Australian Open

Hij wilde de Australian Open winnen, zei het Australische toptalent Nick Kyrgios. In de eerste ronde vloog hij er al uit. Het leek soms alsof hij zich verveelde, zoals wel vaker. Als een nukkige nar bewoog hij over de baan.

De Australische Nick Kyrgios in actie tegen de Canadese Milos Raonic tijdens de eerste ronde van de Australian Open in Melbourne. Beeld EPA

Nick Kyrgios wil een Australische sportlegende worden, zei hij onlangs in een interview met het modetijdschrift GQ. Het vraaggesprek ging vooral over basketbal en zijn eigen schoenmodel van sponsor Nike, maar aan het slot sprak hij zijn ambitie uit: ‘Over een paar weken wil ik de Australian Open winnen.’

Zou 2019 dan eindelijk het jaar van het temperamentvolle maar luie Australische megatalent worden? Hij heeft de potentie om ver te komen op een grandslamtoernooi: ingewijden zien in hem al jaren een mogelijke topvijfspeler. Vorig jaar behaalde hij in Melbourne nog de vierde ronde. Bovendien beloofde de 23-jarige Kyrgios de afgelopen jaren meermaals dat hij volwassen was geworden. Hij was klaar met de rare fratsen op de baan.

Hij maakte zijn uitspraken in het GQ-interview niet waar. Dinsdag werd hij in de eerste ronde in drie sets verslagen door de 28-jarige Canadees Milos Raonic. 6-4, 7-6, 6-4. Het was de slechtste prestatie op de Australian Open in vijf jaar van Kyrgios, die in de bijna twee uur durende wedstrijd kon rekenen op onvoorwaardelijke steun van het publiek in de Melbourne-arena.

Nukkige nar

Het leek soms alsof hij zich verveelde, zoals wel vaker. Als een nukkige nar bewoog hij over de baan. Onberekenbaar en op het oog onverschillig. Met die instelling washij kansloos tegen Roanic, die in 2016 nog in de finale van Wimbledon stond. Diens hoogste positie was derde op de wereldranglijst.

Bij vlagen demonstreerde Kyrgios dinsdag zijn onmiskenbare talent. Hij sloeg zuivere forehands, zo hard en schuin over het veld dat Raonic slechts kon kijken hoe de bal voor hem langs zoefde. Of hij legde de bal met een dropshot een centimeter over het net, waarna die na een minieme stuit vrijwel direct dood viel op de helft van de tegenstander.

Maar even zo vaak maakte Kyrgios de vreemdste keuzen. Zo probeerde hij een makkelijke bal achter zijn rug om terug te slaan. Of sloeg hij de bal terug tussen zijn benen, zonder er echt richting en snelheid aan te kunnen geven. Het was alsof het geen grandslamtoernooi stond te spelen, maar een oefenpotje.

Kyrgios verlaat de baan nadat hij heeft verloren van Raonic. Beeld Getty Images

Diepe gedrevenheid

Raonic is de tegenpool van Kyrgios. Hij heeft niet de durf en het wapenarsenaal van Kyrgios, maar wel een veel betere wedstrijdmentaliteit en een diepe gedrevenheid om zijn talent te benutten. Met zijn sterke armen en 1 meter 96 moet hij het vooral hebben van zijn service, die tot de beste van de wereld behoort. Ballen gaan zo hard, en stuiten zo hoog op, dat ze haast niet te verdedigen zijn.

Raonic verloor slechts elf punten in zijn eigen servicebeurten. Hij sloeg dertig aces – vijftien meer dan Kyrgios. Met gevoel voor overdrijving zei Kyrgios na de eenzijdige wedstrijd: ‘Ik heb nog nooit iemand zo zien serveren.’

De carrière van Kyrgios leek een aantal jaar geleden glorieus te beginnen. Bij zijn debuut op Wimbledon in 2014 versloeg hij Rafael Nadal. In 2015 was hij de eerste tiener sinds Roger Federer (2001) die tweemaal de kwartfinale van een grandslamtoernooi wist te behalen.

Hij leek een mogelijk opvolger voor Mark Edmondson, die laatste Australiër die de Australian Open wist te winnen (in 1976).

Maar het tennisleven viel tegen: ‘Het nadeel was dat ik als nummer één van de wereld bij de junioren dacht dat succes mij op een schaal werd aangeboden. Wist ik veel dat ik als beginnende prof kleine toernooien moest spelen in Korea?’, zei hij over die begintijd.

In een interview met The New Yorker beschreef hij de sleur waarin een proftennisser terechtkomt. ‘Het is iedere dag hetzelfde. Je traint. Gaat daarna naar je hotel. Je wordt behandeld. Je gaat eten. Je gaat slapen. Je staat weer op. (…) Ik weet niet of ik graag genoeg wil. Het is maar een spelletje. Het is maar sport. Een klein onderdeel van mijn leven.’

Raonic viert de winst. Beeld Getty Images

Fastfoodrestaurant

Op de vraag waarom hij er dan niet mee ophoudt, antwoordde hij: ‘Ach, ik tennis liever dan dat ik in een fastfoodrestaurant werk. Het is makkelijk geld verdienen. Ik sla alleen maar ballen over een net. En ik ben er natuurlijk mee opgegroeid, dus het tennis is een onderdeel van me geworden. Het is alles wat ik kan eigenlijk.’

Voor Raonic is zijn grootste droom om ooit Wimbledon te winnen – daarvoor moet alles wijken. Buiten het veld investeert de Canadees in de Milos Raonic Foundation, het goede doel dat hij oprichtte toen hij in 2011 geblesseerd aan de kant stond.

Kyrgios besteed zijn vrije tijd het liefst aan het kijken en spelen van basketbal. Twee jaar geleden zegde hij nog af voor het ABN Amro tennistoernooi in Rotterdam, omdat hij bij het jaarlijkse sterrengala van de National Basketball Association NBA wilde zijn in Amerika.

Volgende maand komt hij wel naar Rotterdam, zei toernooidirecteur Richard Krajicek. Maar of hij in Ahoy na een slap optreden net zo gesteund zal worden als in Australië is twijfelachtig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden