Fransen staan verbaasd over eigen vreugde

Gastland Frankrijk heeft zondagavond in een staat van genade het wereldkampioenschap voetbal gewonnen. De Fransen versloegen titelhouder Brazilië met 3-0....

Van onze correspondent

Martin Sommer

PARIJS

Het enthousiasme van kranten en televisie voor de prestaties van het Franse team had het grote publiek pas de laatste week van het toernooi aangeraakt. In de dagen voorafgaand aan de finale werd in verschillende Franse steden de nationale vlag gestolen uit het gemeentehuis. Gewoonlijk laten de Fransen het uithangen van de tricolore over aan de ambtenarij. Weinigen hebben het bleu-blanc-rouge thuis in de kast liggen.

Maar nu had de bakker een kindervlaggetje over zijn bakkersdiploma gehangen, de weerman van TF 1 had zijn schedel kaal geschoren à la doelman Barthez, en de supporters in de noordelijke stad Halluin hadden dertig nationale vlaggen achterover gedrukt die klaarlagen voor de plechtigheden van Quatorze Juillet.

Sinds de voorronde is elke gewonnen wedstrijd om het hardst becommentarieerd door president Chirac en premier Jospin. De politieke agenda is een maand leeg geweest, maar het onvrijwillige samenwonen van links en rechts kent geen vrije dagen.

Er zijn meer Franse staatslieden die zich als voetbalkenners ontpoppen. Oud-Eurocommissaris Jacques Delors herinnerde er gisteren in Le Journal de Dimanche nog eens aan dat hij altijd al een aanhanger van bondscoach Aimé Jacquet was geweest. Jacquet is lang omstreden geweest, vooral wegens zijn eenvoudige komaf en uitdrukkingswijze. Maar nu wordt hij vergeleken met de even 'sobere' als populaire premier Jospin.

Het nationale elftal mag paraderen over de Champs Elysées, en is uitgenodigd voor de 'garden party' van president Chirac op 14 juli. En voor de finale hing over de pilaren van de Assemblée Nationale een enorm spandoek: Allez la France! Frankrijk kijkt verrast over zijn eigen eensgezindheid, enthousiasme en opgewekt nationalisme terug op een hier als zeer geslaagd beschouwd wereldkampioenschap.

Het vandalisme van de Engelsen in Marseille en van de Duitsers in Lens waren bescheiden smetten en beginnersfouten van de ordetroepen. Vergeten is de staking van Air France-piloten, een lange maand geleden.

De kaartjesverkoop moet weliswaar anders, maar ook FIFA-baas Blatter herinnerde er zaterdag nog eens aan dat de vorige aflevering van het toernooi met dezelfde verkoopmethodiek is gewerkt. En de kaartverdeling voor de finale in het Stade de France - tweeduizend voor de Brazilianen, ruim 70 duizend voor de Fransen - het is minder dan een stofje op een blinkend blazoen.

Frankrijk zou Frankrijk niet zijn wanneer de politieke dimensie aan een grote gebeurtenis als deze ontbrak. Vooral ter linkerzijde wordt het succes van het Franse elftal gevierd op het altaar van het multiculturalisme. Namen als Djorkaeff, Karembeu, Thuram, Guivarc'h en Zidane sieren het Franse elftal dankzij het 'droit de sol' - wie in Frankrijk geboren wordt, verwerft automatisch het Franse staatsburgerschap. Een sportlerares sprak van een 'mooi voorbeeld'. Les bleus 'vormen een mooie melange', als de kinderen van het voorstad. 'Ze hebben geen problemen van racistische aard, zoals de Nederlandse equipe.'

De oude klacht van Le Pen dat het Franse elftal vandaag niet langer 'les bleus' mag heten omdat het om een 'regenboogelftal' gaat, bezweek onder de reeks overwinningen. Tot overmaat van ramp voor de extreem rechtse voorman mocht de enige die Blanc heette, Laurent, door zijn rode kaart niet eens meer aan de finale meedoen.

'De natie is een referendum dat elke wedstrijd gehouden wordt', varieerde de commentator van Libération op de 19e eeuwse denker Renan. Van oudsher hebben Fransen met meer overgave een hekel aan elkaar dan dat ze hun vaderland liefhebben. Dat was voor even anders.

Maar al in zijn zaterdageditie voorspelde het conservatieve oppositiedagblad Le Figaro dat 'wanneer de wapenstilstand van de Mondial achter de rug is, de opgeschorte tijd voorbij, Frankrijk zijn verdeeldheid en scheuren heus wel weer terug zal vinden'.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.