Fransen komen niet om te amuseren

De liefhebber van aanvallend voetbal, voorzien van verrassende en risicovolle elementen, uitgevoerd met het doel het publiek te vermaken, zal moeite hebben gehad bevrediging te halen uit de tactische confrontatie tussen Roemenië en Frankrijk....

De meest veelzeggende statistiek van de wedstrijd: de Franse doelman Coupet hoefde geen enkele keer in actie te komen. Zijn collega Lobont van Roemenië ontving slechts één bal die tussen de doelpalen was geplaatst. Dat zijn natuurlijk geen vrolijk makende cijfers.

Een ploeg om van te houden zal Frankrijk waarschijnlijk ook niet snel worden tijdens dit EK. Het team dat in het Letzigrund-stadion genoegen nam met een gelijkspel (0-0), is namelijk een door dertigers vormgegeven collectief, dat exact weet welke eisen er worden gesteld aan het moderne, Europese voetbal. Daarbij hoort, in de eerste plaats, geen franje.

Hiermee is overigens niet gezegd dat de Fransen, vrijdag de tweede tegenstander van Nederland in Bern, niet in staat zijn voor vermaak te zorgen. Het is alleen niet prioriteit nummer één van coach Raymond Domenech, onder wiens leiding de verliezend finalist van het WK in 2006 slechts 23 tegentreffers moest incasseren in 51 interlands.

Dat is ook niet geheel verwonderlijk. Wie een blik werpt op de gemiddelde leeftijd van de uitzonderlijke defensie van de Fransen, ziet de contouren van een zorgvuldig geconstrueerd bouwwerk dat niet snel zal bezwijken.

Vóór doelman Grégory Coupet (Olympique Lyon, 35) staan van rechts naar links opgesteld: Willy Sagnol (Bayern München, 31), Lilian Thuram (Barcelona, 36), William Gallas (Arsenal, 30) en Eric Abidal (Barcelona, 28).

Wie zo’n verdediging kan opstellen, neemt als coach doorgaans vrij rustig plaats in een dug-out. Zeker in de wetenschap dat voor die granieten muur van defensieve kunde ook nog ene Claude Makelele rondloopt. De kleinste man van het veld is alweer 35 jaar, maar het is hem allerminst aan te zien.

Want wat is hij nog altijd aanwezig met zijn geïnspireerde spel dat gericht is op het ontregelen van de tegenstander, waarna de tegenaanval kan worden ingezet.

Makelele bouwt aanvallen op, als eerste station van de Franse opbouw, en breekt alles dat de opponent onderneemt vakkundig af, als ware hij een Terminator. Daarom zou het ook onterecht zijn zo’n wedstrijd als die van maandag tegen Roemenië weg te zetten als een wanstaltige voorstelling van een ploeg die weinig heeft te bieden. Een tegenstander op afstand houden, zonder een enkele kans weg te geven, getuigt van een ijzeren wedstrijddiscipline.

Je zou bijvoorbeeld ook kunnen betogen dat Frankrijk geduld heeft, in de wetenschap dat gezichtsbepalende spelers als Patrick Vieira (dijbeen) en Thierry Henry nog van blessures zullen terugkeren. Al meldde Domenech maandag dat het herstel van Vieira mogelijk nog weken zal duren. Of was dat slechts een afleidingsmanoeuvre?

Wie zulke cracks in elk geval achter de hand heeft, raakt doorgaans niet snel in de war van een ietwat tegenvallende openingswedstrijd zonder enerverende momenten. Was het bovendien ook niet zo dat Frankrijk twee jaar geleden in de openingswedstrijd van het WK gelijkspeelde tegen Zwitserland?

Sterker nog: ook het tweede groepsduel, tegen Zuid-Korea, leverde een gelijkspel op. Daarna werd het derde duel in de poule gewonnen van Togo, waarna de weg naar de finale met steeds fermere tred werd bewandeld.

Natuurlijk, Zuid-Korea en Togo zijn geen Nederland en Italië. Maar het zou wel erg opportunistisch zijn de Fransen te zien als een ploeg in nood, wachtend bijvoorbeeld op de toverstaf van Franck Ribéry, die tegen Roemenië bij vlagen zijn klasse demonstreerde en van wie het toernooi hopelijk nog mooie momenten gaat beleven.

Kenmerkend was dan ook de reactie van Domenech na afloop van het duel. ‘We weten dat dit een gecompliceerde groep is en dat de Roemenen hier niet zijn om de anderen een plezier te doen. We zijn er niet in geslaagd de wedstrijd echt op gang te laten komen. We waren misschien te gespannen en leden te veel balverlies. Het liep niet. We waren niet lekker vrij, zoals zo vaak in een eerste duel.’

Maar er werden geen kansen weggegeven en dat stemde Domenech dan ook tevreden.

‘Er zijn nog zes punten te bemachtigen. Ik ben niet pessimistisch gestemd, ook niet optimistisch. Als je te voorzichtig bent, kom je aan het eind misschien tekort. Ik heb altijd gezegd dat in deze groep van alles mogelijk is. Een enkel doelpuntje kan al het verschil maken.’

Niemand die dat de Fransen hoeft voor te houden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden