Interview Frank de Boer

Frank de Boer leert van intensiteit Amerikaans voetbal

Vliegtuig in, vliegtuig uit. Een voetbalcoach in de VS is veel op reis. Dus ook Frank de Boer in zijn eerste jaar bij Atlanta United. Zaterdag begint de oud-Ajaxcoach aan de play-offs. ‘Soms heb je geen tijd om na te denken, zo snel volgen de wedstrijden elkaar op.’

Frank de Boer wordt verwelkomt door jonge fans vlak voor de start van de MLS wedstrijd tussen Philadelphia Union en Atlanta United FC. Beeld Icon Sportswire via Getty Images

Wanneer hij met zijn club Atlanta United FC in een vreemde stad is, gaat Frank de Boer (49) er altijd wel even op uit voor een koffie of een avondwandeling. Het is een traditie geworden, maar uitgerekend bij zijn enige bezoek aan New York City, een van zijn favoriete steden, zit het er niet in. Door een VN-top is het stadscentrum dichtgeslibd en zijn de voetballers verbannen naar een afgelegen hotel op drie kwartier rijden van Manhattan. 

Alleen tijdens de busreis naar Yankee Stadium, waar Atlanta een dag later tegen NYCFC speelt, zal De Boer flarden van de stad zien. In de tuin van het luxe onderkomen snuffelen konijntjes en eekhoorns op het grasveld als hij plaatsneemt op een houten leunstoel. Om de tijd te doden tot het teamdiner is de coach het krachthonk ingegaan. Demonstratief spant hij zijn biceps. 

Volgend jaar wordt hij 50, maar van fysiek verval zijn nauwelijks sporen te zien. ‘Ik doe bijna elke dag wel wat’,  zegt De Boer. ‘De laatste jaren probeer ik meer op m’n gewicht te letten.’ Op de training doet hij soms mee aan de rondo. Met zijn vrije trap zegt hij zich nog te kunnen meten met de beste schutters uit zijn selectie.

Drie, vier dagen van huis

De bezoekers uit Atlanta, regerend kampioen van de Major League Soccer (MLS), zijn met een privévliegtuig naar White Plains, een stadje ten noorden van New York, gereisd. In de competitie is het gebruik van een eigen toestel een paar keer per seizoen geoorloofd. Om gelijkheid te betrachten zijn clubs voor het gros van de uitwedstrijden veroordeeld tot commerciële vluchten. 

Voor veel spelers is het even wennen. Ook voor De Boer, al regelt de club voor hem steevast een stoel bij de nooduitgang. Vaak zit de Nederlander naast wildvreemden. Herkend wordt hij sporadisch. ‘Ze vragen meestal waar dít voor staat’, wijst hij naar het clublogo op zijn borst. ‘Amerikanen zijn altijd wel in voor een babbeltje.’ 

Een groot deel van zijn eerste jaar in Amerika bracht De Boer door op vliegvelden, dan wel in de lucht. Nooit eerder was hij zo vaak en zo lang onderweg. ‘Bij uitwedstrijden zijn we meestal een dag of drie, vier van huis.’ Het reizen noemt hij de grootste uitdaging van het MLS-seizoen.

Op weg naar de hoteltuin stond De Boer in de lift met zijn teammanager. ‘Ik zei tegen hem dat het lijkt alsof we gisteren nog in Mexico waren’, doelt hij op het begin van het seizoen, toen Atlanta in de Champions League van de Concacaf speelde. ‘Soms heb je geen tijd om na te denken, zo snel volgen de wedstrijden elkaar op.’ 

Vier dagen eerder speelde Atlanta thuis tegen San Jose, kort daarvoor was de kampioen op bezoek bij hekkensluiter FC Cincinnati, de nieuwe club van Ron Jans. Het weerzien was warm. De Boer, glimlachend: ‘Ik heb hem wel gezegd dat hij zijn twee bussen had geparkeerd, zo verdedigend speelden ze.’ Het Nederlandse onderonsje werd gewonnen door de voormalige Ajax-coach, die bij Atlanta over aanzienlijk meer middelen beschikt.

Alles per auto

In de zuidelijke stad met een half miljoen inwoners, verblijft De Boer in een appartement in het centrum. Ook zijn Nederlandse assistenten, Orlando Trustfull en Bob de Klerk, verblijven in de buurt. De meeste spelers wonen in de rustigere buitenwijken. ‘Ik vind het lekker om even naar buiten te kunnen voor een koffie, dat is ook voor mijn vrouw prettig.’ 

De Boer is een stadsmens, zegt hij, ook al is Monnickendam zijn Nederlandse woonplaats. Daar pakte hij geregeld de fiets. ‘Dat heb je hier weinig. Als je ergens naartoe wil, moet je al snel de auto nemen.’ Restaurantjes heeft hij genoeg op loopafstand, voor boodschappen rijdt De Boer naar de enorme malls waar de Verenigde Staten om bekend om staan. ‘Amerika is een prachtig land, maar met die winkelcentra die je langs de weg ziet, heb ik helemaal niets. Dat heeft helemaal geen persoonlijkheid, zoals de straatjes van Amsterdam dat wel hebben.’ New York heeft het ook, zegt hij, maar ja…

Veel vrije tijd heeft De Boer niet, als hij dan even in Atlanta is. ‘Ik heb dan meestal helemaal geen zin om veel dingen te doen. Dan ga ik liever naar een leuk restaurant, of naar het zwembad op ons gezamenlijke dakterras. Quinty (Trustfull, red.) is wel meer een ontdekkingsreiziger, die is al een keer naar Charleston gereden. We willen nog een keer met z’n allen naar de stranden in het zuiden van Florida, maar dan ben je ook weer een uur of vier, vijf onderweg.’

Dromen van Augusta

Graag zou De Boer de Amerikaanse golfcultuur verkennen. ‘Daarvoor ben ik hier in het Mekka.’ De beroemdste baan ter wereld, die van Augusta, bevindt zich op een dikke twee uur rijden van Atlanta. Anderen zijn dichterbij, maar nog altijd een flinke autorit verwijderd. 

Zijn vrouw Helen is bovendien geen liefhebber van het spelletje. ‘Anders was ik al wel gegaan.’ Tussen de uitwedstrijden door, als hij vrije tijd heeft, wil De Boer het liefst tijd met haar doorbrengen. De coach is zich bewust van de opofferingen die de verhuizing voor haar meebrachten. ‘Ik vind het voor haar altijd lastiger dan voor mij.’

Veel Amerikaanse vrienden heeft De Boer niet. Kennissen wel. Zijn nieuwe landgenoten leerde hij kennen als vriendelijk, hartelijk en enthousiast. Op straat werden hij, zijn vrouw en zijn bezoekende dochter eens nageroepen. ‘You guys look amazing’, riep een vrouw. Volgens mij zei ze dat we wel de Kardashians leken. Dat gebeurt hier gewoon. Leuk, vind ik.’ Aan de andere kant: ‘Amerikanen zijn wel heel luidruchtig. Vooral aan tafel praten ze zo hard dat je van een afstand hele gesprekken kunt volgen.’

Over volume gesproken: als hij niet naar de Nederlandse tv-zenders kijkt, schakelt De Boer geregeld naar CNN en Fox News. ‘Dat contrast tussen die twee is ongelofelijk.’ Hij moet lachen om het geschreeuw van de talking heads die de zenders 24 uur per dag aan het woord laten. ‘Het is een soort komedie. Als je er te lang naar kijkt, word je er moe van. Hoe ze de tegenpartij af zitten te kraken, dat is echt ongekend. Het gáát maar door.’ 

De Boer zegt zich te interesseren voor voor de rumoerige politiek van Amerika. Soms kijkt hij voor duiding naar de latenightshows, naar komiek Jimmy Kimmel, bijvoorbeeld. Tijdens het bezoek aan New York wordt het onderzoek naar een eventuele afzettingsprocedure van president Trump aangekondigd. ‘Het zijn interessante tijden’, zegt De Boer. ‘Die man ontkent, geeft dan weer toe en komt er uiteindelijk altijd mee weg. Ongelofelijk.’

Footbal hard, honkbal saai

Het Engels gaat hem goed af, al glipt er tijdens het gesprek een ‘you know’ tussen zijn Nederlandse zinnen. Maar in zijn eerste jaar in Amerika maakte hij zich niet alle gebruiken van het land eigen. Aan fastfood en hamburgers waagt hij zich niet. Liever neemt hij zijn gebruikelijke havermout met rode vruchten, een avocado, een soepje of een stuk vis. De tijden dat hij na het stappen in Amsterdam bij de Febo belandde, zijn ruimschoots voorbij.

Onlangs zag hij zijn eerste American football-wedstrijd. De Atlanta Falcons speelden in het Mercedez-Benz Stadium waar ook zijn voetbalclub geregeld meer dan 70 duizend belangstellenden trekt. ‘Het is niet helemaal mijn sport’, oordeelt De Boer. ‘Ongelofelijk wat voor een klappen die spelers opvangen, ik vind het echt te hard.’ 

Honkbal dan? Saai, vindt De Boer. Over de beleving van het Amerikaanse sportpubliek, een mengelingen van dagjesmensen en fanatiekelingen, wars van agressie, is hij te spreken. ‘De vijandigheid die wij kennen ontbreekt, maar eigenlijk is dat ook wel leuker. Supporters van verschillende clubs kunnen gewoon naast elkaar zitten, zonder dat er iets gebeurt. Dat gaat niet ten koste van de sfeer, die is bij ons echt fantastisch.’

Hoge Intensiteit

Wennen moest De Boer aan de Amerikaanse media. Minuten voor de wedstrijd krijgt hij nog een microfoon onder zijn neus gedrukt, soms ook tijdens de rust. Wedstrijden in de MLS gaan in de hoogste versnelling, weet hij inmiddels. ‘Wat tactiek en techniek betreft ligt Nederland voor, maar qua intensiteit en mentaliteit kunnen we nog wat leren van de Amerikanen. Het gaat hard op en neer. Bij een fiftyfifty-bal wordt verwacht dat je niet inhoudt.’ 

Bijna had De Boer dit seizoen een Nederlandse Amerikaan aan zijn selectie toegevoegd. Bij Marc Overmars polste hij in het voorjaar de mogelijkheid om Sergino Dest van Ajax te huren. In de zomer deed hij het nogmaals. De rechtsback besloot voor zijn kans in Amsterdam te gaan. ‘Dat heeft hij goed gedaan’, zegt De Boer. ‘Maar hij had hier perfect gepast.’

Zonder Dest begint De Boer deze maand aan de playoffs van de MLS. Dit jaar veranderde de competitie de opzet daarvan: elke ronde wordt beslist in één wedstrijd, in plaats van een uit- en thuisduel. Na een lang seizoen wordt het lot van Atlanta United uiteindelijk bepaald in hooguit vier wedstrijden. ‘Een beetje raar’,  zegt De Boer, klaar voor de zoveelste nacht in een willekeurig hotel. 

De valse competitiestart, waarna Atlanta even onderaan de ranglijst bungelde, leerde hem de aard van zijn club. Zijn leidinggevenden, president Darren Eales (oud-Tottenham) en technisch directeur Carlos Bocanegra, raken niet snel in paniek. ‘Ik maakte me nooit zorgen, want ze bleven me altijd steunen’,  zegt De Boer, die bij Internazionale en Crystal Palace vroegtijdig werd weggestuurd. ‘Ze weten hier dat je als coach tijd nodig hebt.’

De Major League Soccer 

De Major League Soccer (MLS) werd opgericht in de nasleep van het WK voetbal in de Verenigde Staten van 1994. De competitie breidde zich sindsdien in rap tempo uit. De komende jaren wordt de MLS, nu bestaand uit 24 clubs, verder uitgebreid naar het definitieve aantal van dertig deelnemers: Austin, St. Louis, Nashville en het Inter Miami FC van David Beckham krijgen de komende seizoenen toegang, waarna er nog twee plekken over zijn. 

Een rusthuis voor sterren op leeftijd is de MLS allang niet meer. Jonge talenten, voornamelijk uit Zuid-Amerika, krijgen steeds vaker de voorkeur boven Europese veteranen. (Wayne Rooney, Zlatan Ibrahimovic, Nani en Sebastian Schweinsteiger zijn de uitzonderingen.) Jaarlijks wordt de competitie, die loopt van het voorjaar tot de herfst, beslist door play-offs: de beste zeven teams uit zowel de oostelijke als westelijke divisie nemen deel. De finale wordt gespeeld in het stadion van de finalist met de beste staat van dienst tijdens het reguliere seizoen. De winnaar van het slotstuk krijgt op 10 november de MLS Cup in handen gedrukt. In de geschiedenis van de competitie wist nog geen enkele club het kampioenschap te prolongeren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden