Boksen Europese Spelen Minsk

Fontijn grijpt naast het goud bij Europese Spelen in Minsk

Bokser Nouchka Fontein moest zondag genoegen nemen met zilver op de Europese Spelen. De routinier werkt nu toe naar Tokio, in principe haar laatste toernooi. ‘Vaak is boksen schaken.’

Nouchka Fontijn (in het rood) in gevecht met de Britse Lauren Price. Beeld Hollandse Hoogte / Sputnik

Bokser Nouchka Fontijn, een toonaangevende pugilist in haar klasse tot 75 kilogram, haat nederlagen. Haast voorspellend sprak zij voor de Europese finale tegen de Britse Lauren Price: ‘Ik kan het niet zo goed hoor, verliezen.’

Zo eindigde het bokstoernooi van de Europese Spelen in Minsk voor de Schiedamse met een zuur gezicht. De rechts voorstaande Price, een tegenstander die zij niet echt kan waarderen, won de eindstrijd in het Uruchie-stadion met 4-1. En dat na een wedstrijd waarin Fontijn graag iets had willen rechtzetten. De onderlinge halve finale van de WK in oktober, in India, had de Nederlandse dan wel gewonnen, maar dat was slechts met 3-2. ‘A split decision’, spreekt de speaker dan uit.

‘Eigenlijk ben ik slechts tevreden, als ik met 5-0 win. Als ik heb kunnen laten zien wat ik werkelijk kan. Vaak is boksen schaken. Word je voortdurend afgeklemd. Dat kan de tegenstander een strafpunt krijgen, maar meestal gebeurt dat niet. En zo’n waarschuwing kun je niet aanvragen, hè’, aldus de viervoudig Europees kampioen die vier jaar geleden in Bakoe de eindzege greep op de toen eerste editie van de Europese Spelen.

Fontijn, in 2016 zilverenmedaillewinnaar op de ‘grote’ Spelen van Rio, noemt die zege in Azerbeidzjan gewoon haar vijfde Europese titel. ‘Dan vragen ze aan mij hoe vaak ik Europees kampioen ben geworden. En dan moet ik zeker zeggen vier keer en een titel op de European Games. Ik zeg gewoon vijf keer.’

Met het afronden van de Europese Spelen begint de actieve loopbaan van Fontijn, in Minsk vlaggendrager bij de openingsceremonie, al spoedig haar einde te naderen. Nog een maand of dertien, dan is het klaar. Dat zal na de Olympische Spelen van Tokio zijn. ‘Als het zo mag zijn dat ik daar boks’, zegt zij, de nummer twee van de wereldranglijst, uiterst voorzichtig. ‘En dan, na Tokio, is het wat mij betreft leuk geweest. Ik ben dan 32. Ik ben opgeleid fysiotherapeut en opgeleid personal trainer. Daar doe ik nu niks mee. Maar heus, ik ga me wel vermaken.’

Ranglijsten beslissen in boksen niet over haar aanwezigheid in Tokio. Het draait om twee kwalificatietoernooien, begin volgend jaar, tussen januari en maart. Een beetje bevreesd klinkt het: ‘Een raar systeem. Eén slechte dag kan je nekken.’

Conflict

Het zal zo’n vaart niet lopen. Fontijn, vier jaar geleden geplaagd door een conflict met de bond over haar man en trainer, ­Abdul Fkiri, is in een rustige fase van haar loopbaan beland. Ze neemt nu een maand vrijaf om een gekwetste pols en een zere hand te laten genezen. Daarna begint de opbouw naar de Olympische Spelen. In oktober is er de wereldtitelstrijd, in Rusland. Het geldt als een herkansing. Vorig jaar had zij wereldkampioen willen worden, een vurig gewenst doel, maar ze verloor de finale in New Delhi van de Chinese Qi Lian.

‘Met haar wissel ik stuivertje. Ik won in Rio van haar. Zij in India van mij. Zij is lichtvoetig. Beweegt snel. Een keer won ik ruim van haar, omdat ik haar een goede rechtse gaf als ze instapte. In de WK-finale werd het een andere wedstrijd dan we ons hadden voorgenomen. Te passief? Ja. Was ik er maar gewoon voor gegaan, dacht ik achteraf. Dan had ik meer kans gehad.’

In Rio verloor Fontijn de olympische finale van de Amerikaanse Claressa Shields. Die stapte per direct over naar de profs. Op de vraag of zij dat zou willen na Tokio, komt het antwoord als een rechtse directe: ‘Nee.’

Taekwondo

Dan de uitleg: ‘Ik zie dat profboksen als een heel ander verhaal. Ik ken dat uit taekwondo dat ik eerst deed. Daar had je ook verschillende bonden. Had je een Nederlands kampioenschap gehad en twee weken later moest je er een doen van de andere bond. Daar houd ik niet van.

‘Het profboksen kent ook zoveel organisaties. Bij onze wereldbond, de Aiba, kom je met veertig boksers in jouw categorie en dan ben je de enige wereldkampioen. Sommigen slaan profboksen hoger aan dan de amateurs. Maar ik ken jongens van Nederland die op een EK amateurs zonder medailles thuiskwamen, prof werden en dan binnen een jaar Europees kampioen waren, bij een of andere bond. Daar begin ik helemaal niet aan.’

Ze vindt profboksen ook link: ‘Het is meer rondes, zonder cap (hoofdbeschermer, red.) en met kleinere handschoenen. Kijk, ik wil hierna ook nog net en ongeschonden door het leven gaan.’

Hoge ambities niet waargemaakt

Groots en meeslepend moesten ze worden, maar de Europese Spelen zijn verre van populair.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden