INTERVIEWSteven Berghuis

Feyenoorder Berghuis: ‘Je kunt altijd progressie boeken, ook op je 28ste’

Ook Feyenoord-aanvoerder Steven Berghuis moet zijn plannen bijstellen. De droom van een buitenlands avontuur staat niet meer op de eerste plaats. Vlammen bij Feyenoord wel. 

Feyenoorder Steven Berghuis speelt de bal met veel gevoel buitenkant links. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Steven Berghuis bevond zich in de eerste maanden van 2020 in de vorm van zijn leven bij Feyenoord, de plots opgeleefde topclub. Opgerukt naar de bekerfinale, koplopers Ajax en AZ in het vizier, medetopscorer van Nederland, aanvoerdersband om de arm, dwingend spel, legio belangrijke doelpunten waaronder een aantal juweeltjes. Huldigingspodium, EK en een topcompetitie lonkten nadrukkelijk voor de 28-jarige stilist.

Maar toen stokte het openbare leven en dus ook het voetbal begin maart. Competitie en bekerfinale geschrapt, EK uitgesteld. De transfermarkt lijkt bevroren.

Feyenoord hield spelers lang weg bij microfoons behoudens die van het eigen clubkanaal. Pas twee maanden na zijn laatste oprisping beantwoordt Berghuis in een videogesprek vragen. En dan vooral die ene. Zit hij stuk? Dat valt mee. ‘Het ging niet alleen lekker met mij, maar met de hele ploeg. De landstitel was geen item in de groep, hoor, we stonden op zes punten. Maar de bekerfinale hadden we dolgraag gespeeld. Ik voetbal om prijzen te winnen. Maar dit is een uitzonderlijke situatie, we nemen het zoals het is. Zoals iedereen.’

Feitelijk baalt hij nog het meest dat hij zijn hobby niet kan uitoefenen. ‘Al is het maar een trainingspartijtje. Maar al met al kon ik die knop snel omzetten.’

Die knop stond een jaar geleden op: één jaar vlammen en dan op naar een nieuw buitenlands avontuur. Eerder lukte het hem niet door te breken bij de bescheiden Engelse club Watford.

Nu lijkt die knop wat meer gedraaid naar Feyenoord. ‘De ambitie blijft altijd. Dat is niet per se de ambitie om weg te gaan, maar om beter te zijn dan het jaar ervoor. Dat is niet veranderd. Het gevoel is wel iets veranderd.’

De komst van coach Dick Advocaat eind oktober 2019 en technisch directeur Frank Arnesen begin dit jaar heeft daar alles mee te maken. ‘Zij leggen de lat heel hoog waardoor iedereen mee moet binnen de club. Dat kan gaan stijgen en stijgen. Frank bekijkt elke training en daarna overleggen ze over verbetering. Dat geeft een gevoel van: we zijn echt met iets bezig met Feyenoord, we willen iets neerzetten. Dat is een belangrijk sfeertje, een topsportsfeertje. Dat miste ik wel het seizoen ervoor. En dat is terug. Zelfs als we van Willem II wonnen had Dick wat aan te merken. ‘Anders ga je eruit’, zei hij steeds. Hij hield iedereen op zijn tenen.’

Berghuis werkte eerder met Advocaat bij AZ en Oranje. Ook toen was er een klik. ‘Het is nooit dat je na een gesprek met hem denkt: wat is er nu gezegd? Zei hij echt wat hij dacht? Dick is gewoon puur, rechtdoorzee. En hij heeft humor.’

Advocaat maakte bij zijn komst Berghuis direct aanvoerder. ‘Het was de prikkel die ik nodig had. Ik wilde vorig jaar al achter Robin van Persie de tweede aanvoerder zijn. Stam koos daarna voor Botteghin. Nu heb ik dat vertrouwen gekregen. Ik was er klaar voor. Het geeft me iets extra’s.’

Hij praat niet graag alleen over zichzelf. ‘Het hele team klopt. We werden weer een ploeg die iedereen verslaat. Ik verlies niet graag, wil meedoen om het kampioenschap. Dat is alweer drie jaar geleden. Daar moet Feyenoord voor gaan en dat stralen Dick en Frank ook uit. Een keer winnen is niet genoeg meer, het moet altijd meer. Dat hoort bij Feyenoord.’

Hij prepareert zich al maanden voor de hervatting, ook al is die nog ver weg. Samen met twee relatieve nieuwkomers, spits Robert Bozenik en fysieke trainer Leigh Egger, schaafde hij toen de sportcomplexen nog dicht waren in de vroege morgen op paadjes of heuveltjes aan zijn zwakke punten. Er groeide een band tussen de drie strebers. ‘Dit is een mooie periode om in jezelf te investeren. Je kunt altijd progressie boeken, ook op je 28e. We zijn bijvoorbeeld veel bezig geweest met startsnelheid, de positie van je lichaam, van je enkels. Het starten vanuit disbalans. Leigh helpt daar geweldig bij.’

Terwijl hij het vertelt, krijgt hij al zin om aan de slag te gaan. ‘Het liefst train je met de groep. Dat zou ik ook wel aandurven, hoewel ik aanvankelijk echt voorzichtig was. Sinds een week trainen we in drietallen op de club. Ik kan nu een betere atleet worden.’

Hij telt vooral zijn zegeningen. Familie bleef gezond, hij zag de eerste stapjes van zijn dochter. Feyenoord bond de technische staf langer aan zich, en maakt werk van Vitesse-aanvoerder Bryan Linssen.

Maar is zijn carrière geslaagd zonder succesvol buitenlands avontuur? ‘Als ik er alles aan heb gedaan, en dat doe ik voor mijn gevoel op dit moment echt, dan ben ik ook heel erg blij als ik bij Feyenoord blijf. Ik vind de Nederlandse competitie niet slecht. Als ik wedstrijden van Watford zag, dacht ik soms: waar zit ik naar te kijken? Je wilt je altijd meten op het hoogste niveau, dat is Champions League-niveau. Dat hebben we in vier jaar tijd, maar één keer gehaald. Je kunt niets voorspellen, zeker nu niet. Ik kan je alleen zeggen: ik voel me goed.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden