Feyenoord ontstijgt middelmaat in afwezigheid van fans

Zou Feyenoord vaker moeten doen: een uitwedstrijd spelen zonder eigen volk op de tribunes. Fijn met z’n elven een potje ballen, zonder bang te hoeven zijn tijdens het werk te worden gestoord door verbaal geweld van boze fans....

Die hadden zichzelf bij wijze van protest tegen de buscombiregeling huisarrest opgelegd. De voor hen gereserveerde vakken in het stadion van Willem II bleven leeg. Geen aanmoedigingen, maar ook geen gejoel na een blunder.

Het had er alle schijn van dat Feyenoord – dat het woensdag in Waalwijk bij zijn aanhang weer eens flink had verbruid door in het bekertoernooi smadelijk te verliezen van RKC – genoot van de rust. Misschien was het daarom wel dat de soresploeg voor de verandering eens de middelmatigheid ontsteeg, ongekend fors uit de slof schoot en met 5-3 zijn vierde competitiezege op rij mocht laten bijschrijven.

Feyenoord klimt gestaag uit het dal en krijgt langzamerhand de top in het vizier. Zelfs Koeman krijgt weer plezier in zijn baan. Tevreden stelde hij vast dat het grootste leed geleden lijkt en dat het spel van week tot week aan kwaliteit wint. ‘Deze zege werkt als doping, maar we zijn er natuurlijk nog lang niet.’

Maar goed, Koeman had eindelijk weer eens genoten, en dat is al heel wat. Genoten omdat de hotseknotswedstrijd van alles wat te bieden had: mooi spel, acht goals, slecht spel, snel groeiende en even snel wegsmeltende voorsprongen, een klunzige scheidsrechter (Van Hulten) en een onterechte rode kaart voor Tiendalli.

Maar genoten zal Koeman vooral hebben van het geblunder door de verdedigers van de tegenpartij. Wat zal stoere mannen als Baelum, Wau en Van der Struik hebben bezield? Ook coach Van Wijk had geen idee. ‘Ik denk dat ze slecht met elkaar communiceerden.’

Van Wijk had, dat is wel zeker, zijn manschappen behoorlijk opgepept. Niets had hij nagelaten om hen ervan de overtuigen dat een zege haalbaar was. Feyenoord zat nog midden in het rouwproces na de bekerzeperd tegen RKC en zelf had Willem II moed geput uit de uitzege bij NEC. Vandaar dat Van Wijk dacht dat ‘we voor een stuntje zouden kunnen zorgen’,

Dus gingen de 12.750 toeschouwers er eens goed voor zitten, zeker toen hun favorieten massaal naar voren stormden teneinde dat stuntje te realiseren. Feyenoord werd teruggedrongen door de Tilburgers, die in hun enthousiasme al hun stellingen verlieten en blind op zoek gingen naar doelpunten.

Het kamikazevoetbal was een kolfje naar Feyenoords hand. Vooral Huysegems voelde zich in zijn element. De linkerspits dook in alle gaten, rende van hot naar her en zag zijn ijver al in de tiende minuut beloond toen Buijs hem op maat bediende: 0-1.

Willem II deed er vervolgens een kwartier over om Feyenoord van repliek te dienen. Kansen waren er in overvloed, maar Redan had zijn dag niet. En dan was er ook nog de pech dat Van Hulten als enige in het stadion geen strafschop zag in een tackle van Feyenoords kittige linksback Drenthe op Hadouir.

Dan sprong Feyenoord toch heel wat efficiënter met de (spaarzame) kansen om. Een doodgewone vrije trap in de 33ste minuut. Hofs mikte de bal op de kruin van Buijs, die alleen maar hoefde te knikken. Twee kansen, twee doelpunten.

Zeker toen het in de 55ste minuut de beurt was aan Kolkka om te genieten van de zeeën van ruimte die de naïeve Tilburgse verdedigers hem gunden. De Fin wist er wel raad mee: 0-3. Wat kon Feyenoord nu nog gebeuren?

Koeman leunde voldaan achterover en zijn assistent Metgod kon zijn schriftje dichtslaan. Maar niet voor lang. Nog geen vijf minuten later was de voorsprong gesmolten tot 3-2 na treffers van Baelum en Redan. Paniek in de tent, totdat Kolkka het weer op zijn heupen kreeg en aanvoerder Lucius ook nog een duit in het zakje deed.

Nog gaf Willem II zich niet gewonnen. Van Wijk stuurde Kerekes naar het front, een spits die ijzer met handen schijnt te kunnen breken. Tien minuten voor tijd had de bonkige spits de bal voor het inschieten, niet één, niet twee, maar wel drie keer.

De eerste pogingen mislukten door eigen onvermogen, de derde door een handsbal van Tiendalli, althans volgens Van Hulten en een van diens lijnbewakers.

Rode kaart voor Tiendalli, die zich terecht van geen kwaad bewust was, strafschop voor Willem II, benut door Hadouir. Vervolgens beleefde Feyenoord nog een paar hachelijke minuten en bedacht Willem II-trainer Van Wijk wat hij na afloop zou gaan zeggen: ‘Ik denk nog steeds dat een stuntje erin zat.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden