Achtergrond Afscheid Alonso

Fernando Alonso's afscheid van de Formule 1 zorgt voor beroering: ‘Hij wil meer winnen’

Een maand geleden greep hij nog zijn vijfde wereldtitel. Toch zat Lewis Hamilton donderdag voor spek en bonen in de persconferentiezaal op het Yas Marina Circuit. Driekwart van de vragen waren namelijk gericht aan de man links van hem: Fernando Alonso, de coureur die door vriend en vijand wordt beschouwd als een van de besten van het Formule 1-veld. De Spanjaard rijdt zondag in Abu Dhabi zijn laatste Grote Prijs.

Fernando Alonso (rechts) en Lewis Hamilton tijdens de persconferentie voorafgaand aan de Grote Prijs van Abu Dhabi Beeld AFP

Voor Alonso is de koningsklasse niet meer het summum. En dat zorgt voor beroering, getuige de aandacht voor zijn persoon. Zelden verlaat een coureur op eigen initiatief de Formule 1. Of het waren coureurs die beseften dat ze hun beste prestaties toch niet meer gingen overtreffen, zoals enkelvoudig wereldkampioenen Nico Rosberg en Jenson Button. De sleet zat erop of het vat was leeg.

Voor tweevoudig wereldkampioen Alonso geldt dat niet, zocht statistiekwebsite FiveThirtyEight uit. De site gebruikte daarvoor de meest objectieve manier die er is om een coureur langs de meetlat te leggen: hoe vaak hij de man in exact dezelfde auto aftroefde, oftewel zijn teamgenoot.

Van alle coureurs van 1973 tot 2018 staat Alonso dan op eenzame hoogte. Zelfs als in de berekening rekening wordt gehouden met de kwaliteit van de desbetreffende teamgenoot.

Zijn werkgever McLaren deed er ook alles aan Alonso te verleiden bij het team te blijven in tijden van sportieve armoe. De komende jaren kon hij nog tientallen miljoenen aan salaris opstrijken en het team gunde hem de afgelopen seizoenen uitstapjes naar prestigieuze wedstrijden zoals de Indianapolis 500 en 24 uur van Le Mans.

Daar besefte Alonso alleen maar meer wat hij na bijna twee decennia in de Formule 1 miste: actie, onvoorspelbaarheid en vooral strijden om zeges. Vijf jaar geleden won hij voor het laatst een Formule 1-race. Max Verstappen begreep daarom het besluit van de Spanjaard wel om afscheid te nemen. ‘Hij wil weer winnen’, zei hij vorige maand nog in Mexico.

Tegelijk toonde de loopbaan van Alonso de Nederlander nog maar eens hoe belangrijk het is in de huidige Formule 1 om op het juiste moment op de juiste plek te zitten.

Op papier had Alonso een carrière waar iedere coureur blind voor zou tekenen. Hij stond onder contract bij de twee succesvolste renstallen in de Formule 1-historie; McLaren en Ferrari.

In zijn Renault maakte hij in 2005 hoogstpersoonlijk een einde aan het tijdperk-Schumacher door de Duitser na vijf wereldtitels te onttronen. Een jaar later won hij opnieuw de wereldtitel. Eindelijk had de Formule 1 een waardig opvolger van Schumacher, was het sentiment, die gezien zijn talent, onverzettelijke rijstijl en leeftijd (25 jaar) alle kans had de recordkampioen te overtreffen.

Dat hij daar niet in slaagde, kwam deels door pech. Drie keer eindigde hij in de WK-stand op minder dan vijf punten van de wereldkampioen. Vaker zat hij simpelweg niet in een auto waarmee hij kon strijden om zeges. In slechts tien van zijn zeventien seizoenen won hij races (32 zeges in 310 races).

In een afscheidsinterview met de BBC erkende Alonso dat hij waarschijnlijk in de Formule 1 was gebleven als hij nu een competitieve auto had. Het was alleen niet de hoofdreden voor zijn afscheid: ‘Het is niet meer de klasse waar ik van droomde als jongetje’, zei hij in augustus tegen website Motorsport.com.

‘Ik heb vaker periodes gehad waarin ik minder won. Toen waren races wel leuker en vooral moeilijker te voorspellen (…) We hebben het vooral over boordradioberichten en polemiek buiten het circuit. Als we het daar meer over hebben dan over actie op de baan, is dat een slecht teken.’

Renault-coureur Carlos Sainz neemt het stoeltje van Alonso over bij McLaren. Hij was als kind al fan van zijn landgenoot. In Mexico noemde hij het vertrek van Alonso ‘een groot verlies’.

‘De Formule 1 moet zich achter de oren krabben: hoe kan het dat een van de beste coureurs op dit moment vertrekt en waarom krijgen we het veld niet competitiever, zodat meer rijders mee kunnen strijden om overwinningen of podiumplaatsen?’

Alonso had donderdag tijdens de persconferentie weinig zin nog eens uitvoerig in te gaan op de motieven voor zijn vertrek. Liever praatte hij over de toekomst. Hij vertrekt naar de VS, waar hij nog een poging waagt de Indianapolis 500 te winnen.

Als dat lukt, heeft hij de prestigieuze Triple Crown van de autosport compleet: winst van de Grote Prijs van Monaco, de 24 uur van Le Mans en de Indy 500. Iets dat alleen de Brit Graham Hill ooit presteerde in 1972. ‘Maar misschien zit ik in april wel depressief op de bank en vind ik een weg terug naar de Formule 1’, grapte hij lachend.  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.