ColumnDe Twaalfde Man

Fenerbahçe trainer Cocu wordt niet zomaar weggepest: hij is er nog, maar voor hoe lang?

Paul Onkenhout


Voor de wedstrijd tegen Beşiktaş lag er in de kleedkamer van Fenerbahçe, de Turkse club van trainer Phillip Cocu, plotseling een tapijt op de grond. Het was niet zo schokkend als een afgehakt paardenhoofd in een bed, zoals in The Godfather, maar het beoogde effect was hetzelfde. Tegen Spartak Trnava gebeurde het nog een keer.

Het vonnis was uitgesproken. De spelers van Fenerbahçe was ingefluisterd dat Cocu na de wedstrijd in het tapijt zou worden gerold. Daarna zou hij terug naar Nederland worden gestuurd.

De samenzwering werd deze week uit de doeken gedaan door de voorzitter van Fenerbahçe, Ali Koç. In een interview met het kanaal van de club vertelde hij dat drie leden van de technische staf Cocu weg hadden willen treiteren. Onder meer VI.nl vatte het samen en maakte melding van een ‘werkelijk bizar complot’. Daarmee was geen woord teveel gezegd.

Het getreiter was de reden dat het trio, Turgay Altay, Murat Ozturk en Alper Asci, een week eerder plotseling was ontslagen. De samenzwering was ontdekt. Over het tapijt werd verder niks gezegd. Dat was jammer. Er bleven veel vragen over, bijvoorbeeld of een tapijt in Turkije een gangbare manier is om een tegenstander te intimideren, en wat voor tapijt het precies was.

Het complot was gesmeed door ontevreden spelers en door stafleden die het niet konden verkroppen dat de rechterhand van Cocu, Erwin Koeman, een aantal van hun taken had overgenomen. Informatie werd doorgegeven aan een ‘derde partij’. Sabotage werd ook gepleegd. Statistieken over spelers, onontbeerlijk voor een trainer, waren plotseling spoorloos. En er lag dus een tapijt in de kleedkamer, tot twee maal toe.

Mijn werk heeft me vaak genoeg naar Turkije gevoerd om te weten dat ze daar, als het over voetbal gaat, niet altijd tot tien tellen. Opvliegend volkje. Bij Beşiktaş zag ik eens hoe de scheidsrechter zich door een tunnel van ME-schilden naar de kleedkamer moest begeven. Het was een gangbare veiligheidsmaatregel. Met aanstekers, munten en stukken fruit smijten doet het publiek sowieso wel, het resultaat van de wedstrijd staat er los van.

In Turkije hoort dat er gewoon bij. Stadions veranderen ook altijd in ‘heksenketels’, een ‘hel’ of een ‘vulkaan.’ De lange termijn duurt in Turkije hooguit een week. Zelden haalt een trainer de Kerst. Wie daar zegt dat voetbal maar een spelletje is, wordt voor gek verklaard.

Géén land voor Phillip Cocu dus, maar na zijn uiterst succesvolle periode als trainer van PSV – iedereen is dit alweer vergeten – toog hij uitgerekend naar deze permanente vulkaan/heksenketel/hel. De mislukking was bij de ondertekening van het contract inbegrepen. De werelden van Cocu en het Turkse voetbal gaan moeilijk samen.

Als voetballer wist hij zijn emoties al meesterlijk te beheersen. Hij gaf zich nooit bloot. Interviews met Cocu waren voor zowel hemzelf, de journalist als de lezer een lijdensweg. Het gebrek aan elke vorm van uitbundigheid is er de oorzaak van dat hij als voetballer en als trainer door het grote publiek nooit is omarmd, behalve in Eindhoven en omstreken.

Het is niets minder dan een wonder dat hij nog trainer is van Fenerbahçe. De resultaten zijn beroerd. In een land waar de trainers er na twee gelijkspelletjes gewoonlijk uitvliegen, wordt hem al maandenlang de hand boven het hoofd gehouden. Wel zei zijn beschermheer, voorzitter Ali Koç, ‘dat we hier in Turkije zijn.’

De dreiging was voelbaar. Trainers en spelers uit de Balkan en Brazilië, legde de voorzitter uit, zijn in Turkije vaak succesvol omdat ze hun emoties de vrije loop laten. Hij had Cocu het advies gegeven om zich aan te passen aan de ‘Turkse emoties’ en zijn ‘Noord-Europese koelheid’ te vergeten.

Dat zal niet gebeuren. Het is kansloos. Phillip Cocu ligt al bijna in het tapijt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden