Fascinerend duel in de motregen tijdens marathon van Berlijn, maar geen wereldrecord

De Ethiopiër Guye Adola voerde in Berlijn een fascinerend gevecht met olympisch marathonkampioen Eliud Kipchoge. De dappere debutant werd tweede, maar is met 2.03.46 wel de snelste beginneling ooit.

Koplopers tijdens de marathon in Berlijn Beeld reuters

Het werd niet de race die iedereen had verwacht, maar toch ontpopte zich zondagochtend een fascinerend schouwspel tijdens de marathon van Berlijn. Winnaar werd een van de topfavorieten: Eliud Kipchoge legde de klassieke afstand af in 2 uur, 3 minuten en 32 seconden, een uitstekende tijd gezien de regenachtige omstandigheden. Geen wereldrecord, maar veel werd vergoed door de strijd die de olympisch kampioen op de laatste kilometers leverde met de verrassing van de dag, de Ethiopiër Guye Adola.

Een 26-jarige debutant, die met zijn eindtijd van 2.03.46 meteen de snelste beginneling ooit op de 42.195 meter is en die zo zijn marktwaarde flink opschroefde. Mooi detail: met zijn eindtijd was Adola zelfs sneller dan de beste marathontijd van zijn illustere landgenoot Haile Gebrselassie (2.03.59). Het was bepaald niet misselijk wat de rookie gisteren presteerde.

Voorafgaande aan de 44ste editie van de Berlijnse marathon ging het slechts over één ding: gaat het wereldrecord van 2.02.57 van Dennis Kimetto eraan? Drie topfavorieten, Kenenisa Bekele, Wilson Kipsang en Kipchoge, zouden de strijd met elkaar aangaan, in wat in de Angelsaksische pers al met grote woorden de 'marathon van de eeuw' werd genoemd.

Vooral Kipchoge had snode plannen. Hij wilde de hazen halfweg een tijd van 60.45 laten lopen, om dan zelf ruim een uurtje later te eindigen in een 'two-oh-one', een eindtijd in de 2.01. Zijn twee grootste concurrenten konden niet anders dan zich bij deze brutale strategie neerleggen, al mopperde Bekele vooraf flink over die in zijn ogen te snelle openingstijd halverwege.

Bij de start zondagochtend kon je al zien dat een wereldrecord lastig zou worden. Het was mistig op de Strasse des 17. Juni. Er viel motregen, er stonden plassen op het doorgaans snelle asfalt. Opspattend koud water tegen de kuiten daar houden langeafstandslopers niet van.

Guye Adola, Eliud Kipchoge en Mosinet Geremew op het podium Beeld afp

Het was dus verbazingwekkend dat het recordschema nog tot 30 kilometer kon worden volgehouden. Daarna werd het een totaal andere race. Dat lag niet aan Kipchoge. Bekele viel terug (en later uit). Na 30 kilometer gaf ook Kipsang er plots de brui aan. Wat een geregisseerde race tegen de klok was, werd een heerlijke wedstrijd van man tegen man.

Kipchoge zag een atleet naast zich met wie niemand rekening had gehouden. Adola werd niet eens in de persmap vermeld. Een snelle zoektocht leverde summiere informatie op. Drie jaar terug enkele goede halve marathons in Angola en India (beste tijd 59.06), vorig jaar een rappe 10.000 meter op de atletiekbaan van het Amerikaanse Eugene.

Beeld afp

Verder een onbeschreven blad, die Guye Adola Idemo. De jongeling uit het land van Bikila en Gebrselassie betrad gisteren na 30 kilometer voor hem onbekend terrein. Je zag Kipchoge grimassend naar zijn opponent kijken. Wie is dat, wat kan die gozer straks in de sprint de olympisch kampioen van Rio werd er nerveus van. Zeker toen Adola brutaal nabij de Potsdamer Platz van hem wegliep. Kipchoges ogen flitsten even in lichte paniek heen en weer.

Wat volgde was een fascinerend duel in de motregen. Een wedstrijd tussen een oude en een nieuwe marathonheld, nabij de plek waar David Bowie ooit zijn Heroes op de plaat zette. Kipchoge sloot weer aan en liep op de Gendarmenmarkt langzaam van Adola weg. 2 meter, 5 meter, 10 meter, totdat het gat te groot werd en de strijd was beslecht. Ervaring won het van onervarenheid.

De beste marathonloper van dit moment won, zoals verwacht mocht worden, maar de prijs voor de dapperste atleet ging naar Adola. Het was fraai om te zien hoe de Ethiopiër rond de 35kilometer onverschrokken uit de loopgraaf klom om zonder enige aarzeling het voor hem nog onbekende niemandsland van het laatste deel van de marathon te betreden.

Eliud Kipchoge Beeld afp

Kipchoge vertelde achteraf stoer dat hij nooit bang was geweest de winst te verspelen. Ja, hij had respect voor de prestatie van 'the new guy', maar was altijd in de zege blijven geloven. Die nerveuze oogopslag van hem rond de 35 kilometer vertelde toch echt een ander verhaal. De olympisch kampioen had met veel rekening gehouden, met splijtende demarrages van Kipsang of Bekele, maar niet met een ontketende Ethiopische debutant van wie hij niks wist.

De ervaren Kipchoge, die in mei in Monza in het kader van het Breaking2-project in een door de wetenschap geregisseerde race al 2.00.25 liep (niet erkend als record), vertelde te blijven geloven in een 'two-oh-one'-eindtijd bij een 'gewone' stadsmarathon.

Het is geen grootspraak. Onder betere weersomstandigheden zou dat doel zo maar volgend jaar kunnen worden bereikt in Berlijn, die snelle stad waar de laatste twintig jaar het ene na het andere record sneuvelde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden