Explosie van Blomdahl geeft titelstrijd glans

Daar waren alle bazen van de amateurbiljartbonden, die nog maar kort geleden niets van al dat profgedoe moesten hebben, toch wel even stil van....

Van onze verslaggever

Ab Schreijnders

GRUBBENVORST

De Zweedse beroepsspeler, zesvoudig wereldbekerhouder, is gewend te winnen, en zo'n hoge serie is ook niet nieuw. En tienduizend gulden voor de eerste prijs, ach dat is voor een veelverdiener mooi meegenomen. Maar dit evenement was toch in meer opzichten bijzonder voor hem.

Het was namelijk het eerste toernooi onder de vlag van de wereldbond UMB, waaraan ook vier spelers uit de profgroep Billiards Worldcup Association (BWA) mochten meedoen. En dan is het wel aardig als een van de profs de zege pakt, en nog aardiger is het als dat ook de sterkste driebander van de laatste tien jaar is.

Maar wat voor Blomdahl zelf net zo belangrijk was: hij bewees in Grubbenvorst dat de teleurstellende start in de World Cup, een paar weken geleden in Oosterhout, toen hij al in de eerste ronde lelijk onderuit ging tegen de Duitser Galla, een vergissing was geweest.

Blomdahl speelde in Noord-Limburg een heel sterk toernooi, waarin hij slechts in de kwartfinale van het Deense supertalent Dion Nelin en in de halve finale van de Italiaan Marco Zanetti veel oppositie kreeg. In de eindstrijd was Raimond Burgman, zijn 'maatje' van Procall uit Hengelo, eigenlijk geen partij.

Het tweetal kent elkaar door en door en stond na de tweede set gezellig buiten een sigaret te roken, ver weg van de benauwde speelzaal. De kaarten waren toen al lang geschud, in sets stond de 34-jarige Zweed met 2-0 voor (15-10, 15-12). En tegen Blomdahl in deze vorm valt weinig te beginnen, dat weet de één jaar jongere horeca-ondernemer uit Baarn als geen ander.

Toch gaf Blomdahl deze eerste wereldtitel-nieuwe-stijl extra glans. In de derde set van de finale explodeerde de 'omnivoor' van het driebanden nog maar eens. De reeks van veertien, bij een achterstand van 4-1, was fantastisch. Zuiver en zeker volgde het ene punt na het andere. Burgman keek bewonderend toe naar die ongekende productie.

Trots kon Blomdahl ook zijn op zijn eindcijfers. Hij kwam in de finale uit op een partij-moyenne van 2.812 en bereikte een toernooi-gemiddelde van iets boven de twee (2.015). Het zijn uiteraard wereldrecords in de vijftigjarige geschiedenis van het WK. De naam van - toen ook nog - amateur Raymond Ceulemans verdwijnt uit de boeken.

Desondanks zal het Blomdahl en de drie andere profs die meededen, soms vreemd te moede zijn geweest in het plaatsje net boven Venlo. In Zaal De Zwaan is het gezellig toeven, als er maar geen biljarttoernooi plaatsheeft. Een wereld van verschil met bijvoorbeeld de prachtige accommodatie De Bussel in Oosterhout, waar onlangs om de wereldbeker werd gestreden.

Voor het uiteindelijke resultaat maakte deze werkelijk amateuristische omgeving weinig verschil. Prof Blomdahl 1, prof Burgman 2 en prof Zanetti 3. Slechts de vierde BWA-man, de Amerikaan Sang Lee, viel uit de boot. Hij verloor al in de eerste ronde van de Fransman Roux, die ook de beste niet-betaalde biljarter werd: vierde.

Roux, Nelin, Galla en de Spanjaard Sanchez, die in de tweede ronde nipt verloor van Zanetti, zijn de spelers die het de profs, soms nu al maar zeker in de nabije toekomst, knap lastig kunnen maken. Van de drie Nederlanders voldeed Burgman aan de verwachtingen, en sneuvelden Frank Martens en John Tijssens al in een vroeg stadium.

Martens deed het vrijdag overigens heel goed tegen Zanetti. De magazijnmedewerker uit Tilburg was gemotiveerd door uitspraken van Dick Jaspers in Oosterhout. Nederlands beste prof had verklaard niet te begrijpen dat daar in Grubbenvorst 'jongens zouden rondlopen die nog geen keu konden vasthouden'. Jaspers, die niet mee mocht doen omdat volgens afspraak alleen de Nederlandse profkampioen Burgman zou worden ingeschreven, doelde op Martens en Tijssens.

Jaspers had gelijk wat betreft Tijssens. Maar Martens bracht Zanetti op de rand van de afgrond. Dus zo slecht was hij nu ook weer niet. Beter in elk geval dan de Algerijn Madani Badi Ezzamère vorig jaar bij het laatste (amateur-)WK in het Duitse Hattingen. Tegen Sanchez maakte de Noord-Afrikaan toen zegge en schrijven één carambole in 36 beurten. En dat ene punt was nog een 'zwijntje' ook. Madani Badi Ezzamère schitterde door afwezigheid in Grubbenvorst. En dat was maar goed ook.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden