Ex-Australische als uithangbord van het Nederlandse squash

Bij haar eerste Dutch Open squash als Nederlandse verliest de in Australië geboren Nathalie Grinham de finale. ‘Ik denk nog in het Engels.’..

In de glazen kooi in het Frans Ottenstadion in Amsterdam dansen twee vrouwen om elkaar heen, terwijl ze de squashbal afwisselend strelen of met volle kracht tegen de voorwand slaan. Bij haar eerste Dutch Open als Nederlandse voert de in Australië geboren Nathalie Grinham in de finale een tango mortale op met de Maleisische Nicole David, die ze wel moet verliezen van de onbetwiste nummer 1 van de wereld.

Squash geldt als een sport die je moet doen en waar je vanwege de snelheid en de onnavolgbare curven van het balletje vooral niet naar moet kijken. Maar wie de wereldtoppers Grinham (30) en David (24) van bovenaf volgt in hun benauwende, afgesloten ruimte van 6.4 bij 9.75 meter geniet van de intensiteit van de rally’s, het voetenwerk en de flitsende reflexen.

David, een icoon in Maleisië, voegt aan de opwindende slagenwisselingen met Grinham een vleugje magie toe. Het korte spel bij de tin, de onderste rode lijn van de muur, of een boast – een slag via de zijmuur – het gaat de vrouw die zondag in Amsterdam haar 38ste zege op rij boekt achteloos af.

Dolgraag had toernooidirecteur Tommy Berden zijn vrouw als winnares van de Dutch Open willen huldigen. Maar Grinham verspeelt in de eerste (9-4) en tweede game (9-6) een ruime voorsprong tegen de stoïcijnse David, die zich al had ingesteld op ‘monsterlijke rally’s’ met de nummer 3 van de wereld. ‘Ik stopte bij de 9, omdat we vroeger niet anders gewend waren’, zegt Grinham, lachend.

Ze spreekt louter Engels en met het accent van de ‘Ozzie’. In 1999 volgde ze het spoor van haar naar Nederland verhuisde zus Rachel, nog steeds ’s werelds nummer 2. ‘Dat zal moeten veranderen’, aldus oud-speler Berden. ‘Alleen als Nathalie het Nederlands beheerst, kan ze als uithangbord dienen van het squash in Nederland.’

De in Engeland geboren Vanessa Atkinson, die wél vloeiend Nederlands spreekt, vervulde die rol al eerder. Maar Berden constateert dat de Squash Bond Nederland (SBN) te weinig met haar wereldtitel uit 2004 heeft gedaan. ‘Je hoeft Vanessa niet groter te maken dan ze is. Maar we hebben verzuimd een boegbeeld van haar te maken. Al had Vanessa daar ook zelf meer aan kunnen doen.’

Berden stoort zich aan de geringe status van het squash in Nederland. ‘Het lijkt een in zichzelf gekeerde sport, maar squash is veel groter dan iedereen denkt. Ruim 400 duizend mensen in Nederland staan frequent op een squashbaan, een kwart van de bevolking heeft wel eens een racket in zijn hand gehad. Maar geen mens weet het.’

Sinds hij vorig jaar wegens chronisch blessureleed zijn carrière moest beëindigen, voert hij met zijn bedrijf een inhaalslag. Berden: ‘We voeden de media, organiseren toernooien en dragen ook door spelersbegeleiding bij aan een betere topsportcultuur.’

Berden heeft tevens de Dutch Open nieuw leven ingeblazen. Het mes snijdt nu aan twee kanten: zijn echtgenote is het best denkbare uithangbord van het Nederlandse squash én van zijn bedrijf. ‘Een topevenement als de Dutch Open is alleen interessant als je Nederlandse toppers hebt. En ja, het is een feit dat we die hebben geïmporteerd.’

In navolging van het multiculturele Nederlandse tafeltennisteam wordt de nationale squashploeg nu gedragen door een Australische, een Britse en een Zuid-Afrikaanse (Naudé) topspeelster. ‘We hebben nu een team dat Engeland voor het eerst in de geschiedenis van de Europese titel kan afhouden’, aldus Berden.

Wordt de doorstroming van Nederlands talent erdoor gestimuleerd of juist geremd? ‘Ik beschouw het als een bron van inspiratie dat Nathalie nu voor Nederland mag uitkomen’, zegt Berden. ‘Ze traint veel met Nederlandse talenten die tegen de nationale ploeg aanleunen. Zij zullen er juist van profiteren als Nederland een hoofdrol gaat spelen op het wereldpodium.’

En Grinham: ‘Je moet over die verschillende nationaliteiten heen kijken, het gaat vooral om de toekomst van het squash. Jonge speelsters hebben voorbeelden nodig en wij leggen de lat hoog voor ze.’

Squashen voor Nederland: het blijft wennen voor de 30-jarige ex-Australische, die zich in Amsterdam laat souffleren door haar twee jaar oudere zus Rachel. Nathalie Grinham: ‘Het was bijzonder de Dutch Open nu voor het eerst als Nederlandse te spelen. Het maakte me nerveus, ik ken immers bijna alle toeschouwers.

‘Hoewel ik de taal nog niet machtig ben, voel ik me na negen jaar in Nederland een Hollandse. Maar als geboren Australische denk ik in het Engels. Ik heb nu eenmaal twee werelden in mezelf verenigd.’

Volgend jaar zal de lichtvoetige David wederom haar grootste rivaal zijn als in Amsterdam het WK squash wordt gehouden. ‘Het is mijn droom om in 2009 voor Nederland de wereldtitel te veroveren’, zegt Grinham. ‘Na diverse blessures ben ik weer op de weg terug. Deze finale tegen David was een eerste test. Ik weet nu wat ik moet verbeteren in mijn spel om haar volgend jaar wel te verslaan.’

En wellicht de belangrijkste uitdaging voor Grinham: ‘Mijn speech als wereldkampioene in het Nederlands houden, zodat niemand zal zeggen dat die titel door een buitenlandse is gewonnen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden