Europese titel kan misleidend zijn

De zesde Europese titel voor de Nederlandse hockeysters was leuk, maar niet iets om lang bij stil te staan. De belangrijkste vraag luidde: hoe wordt deze ploeg wereldkampioen?...

Zelfs de Duitse coach wist het niet. Marcus Weise dacht er flink over na, maar had het antwoord niet paraat. Bovendien was hij in Dublin coach van de verliezende partij. Was het dan niet een beetje vreemd als hij zijn collega van tips moest voorzien die diens ploeg konden helpen aan een wereldtitel?

Hij was ook maar grotendeels per toeval olympisch kampioen geworden. ‘Dat moet u maar aan uw landgenoten vragen’, lachte Weise.

Goed, zei de Duitser ten slotte, ‘coach Lammers’ was misschien een beetje een ‘videofreak’ en hij maakte tijdens de Spelen van Athene gebruik van wel héél veel assistenten. Weise had er acht of negen geteld. Daarmee kun je je gebreken als coach camoufleren, zoals zijn Nederlandse collega het uitlegt, maar het kan tegelijkertijd ook je onzekerheid blootleggen.

Misschien zou Lammers meer op zichzelf, zijn intuïtie en die van zijn speelsters moeten vertrouwen. Weise haastig: ‘Maar ik wil niet beweren dat hij dáárom geen olympisch kampioen is geworden.’

De vraag waarom Nederland in 2004 in Athene de finale niet won, is altijd onbeantwoord gebleven en daarom nooit echt uit de hoofden verdwenen. Ze wordt in 2005 alleen op een andere manier geformuleerd: hoe worden de Nederlandse hockeysters in 2006 eindelijk eens de beste van de wereld?

Dat de ploeg van Marc Lammers de Europese titel veroverde, dat was leuk, maar niet iets om lang bij stil te staan. Het zijn telkens nieuwe gezichten die op het hoogste schavot klimmen, maar wie van de zeven EK’s er zes wint, hoeft zichzelf daar niet al te hard voor op de borst te slaan. De jongste titel kan vooral misleidend zijn.

De zogenoemde jonkies werden uitvoerig geprezen, net als de ouderen die in Dublin altijd bij de les waren en het goede voorbeeld gaven. Maar in het hockey is het nooit anders geweest. Beide uitersten van de selectie werden bovendien te weinig op de proef gesteld om werkelijk een waardeoordeel te kunnen uitspreken over de chemie en de kwaliteit van de ploeg.

Eer is er voor de hockeysters alleen nog op mondiaal niveau te verdienen en daar wacht met China, Argentinië, Zuid-Korea en Australië ook zeer serieus te nemen concurrentie. Uitgerekend op het WK en de Olympische Spelen liep Nederland de laatste jaren de hoogste onderscheiding mis. In 2002 verloor het de WK-finale schlemielig van Argentinië, in 2004 de olympische finale onverwacht van Duitsland.

Zaterdag was er niemand die kon vertellen hoe daar volgend jaar verandering in gebracht kon worden. Een garantie op de titel krijgt niemand, die les leerden de speelsters in Athene wel. Maar het ligt voor de hand dat als het aan hen ligt ze het toeval in Madrid zoveel mogelijk willen uitsluiten.

Bondscoach Lammers realiseerde bij het vrouwenhockey een historische doorbraak door van zijn selectie hart, passie en toewijding te eisen. Zoals de volleyballers hun baanbrekende werk beloond zagen met olympisch goud in Atlanta, zo zouden de hockeysters hun revolutie ook moeten bekronen met een aansprekende titel. Europees kampioen worden is in eigen land niets bijzonders. Het merendeel was het zelfs al.

De vraag is echter of de revolutie zoals die na de Spelen van Sydney werd ingezet vijf jaar later nog dezelfde waarde heeft en of de wet van de remmende voorsprong geen opgeld doet. Om de wereld voor en bij te blijven zal de intensiteit van de trainingen waarschijnlijk nog verder moeten worden opgevoerd. Dit jaar werd de oudere speelsters na de winst van de Champions Trophy vorig jaar rust gegund om ‘mentale hockeyvermoeidheid’ te voorkomen.

Volgend jaar is dat uitgesloten. De Chinezen hebben met het oog op de Spelen van Peking al lang hun eigen Bankrasmodel in werking gesteld. Lammers vindt dat hij dat niet van zijn vrouwen mag vragen. ‘Met dertig uur trainen in de week ga ik ze overbelasten.’

Toch antwoordde Lammers dat zijn speelsters vooral fysiek nog een hele slag te maken hebben. Daarnaast zullen zijn jongeren versneld groot moeten worden en zullen de nieuwe strafcornerspecialisten extra uren moeten maken. Maar iedereen is ervan overtuigd dat de positie aan de wereldtop kan worden geconsolideerd.

Ervaring is volgens Lammers het enige dat deze nieuwe generatie ontbeert. Niek Koppen zal het vanaf januari allemaal feilloos blootleggen. De filmer zal de hockeysters tot en met het WK volgen. De vraag waarom Nederland er in 2006 wel in slaagt het zware werk te bekronen, zal daardoor dit keer niet onbeantwoord blijven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden