Ervaren Mexicaan Silva wint halve marathon in zonnig Egmond aan Zee; Van Hest doldriest naar tweede plaats

'Ik dacht ''die gaat straks dood''. Die halen we ruim voor het eind weer in.' De Britse favoriet Paul Evans had geen twijfels toen hij zijn kamergenoot voor één nacht, de Nederlandse debutant Greg van Hest, na vier van de 21 kilometers 'Egmond' de aanval zag kiezen....

Van onze verslaggever

John Volkers

EGMOND AAN ZEE

Aan de streep van de onderhand klassieke halve marathon van Egmond stond Evans, de nummer drie, er redelijk fris bij. Even verderop lag Van Hest, de doldrieste, voor dood op de rode klinkers van de boulevard. 'Het werd me helemaal zwart voor de ogen.'

Van Hest bleef met al zijn vermakelijke onervarenheid de geroutineerde Evans voor. Alleen de Mexicaanse geweldenaar German Silva, winnaar van de New York-marathon, slaagde erin de 24-jarige Nederlander te achterhalen. De op Texel in strandlopen geschoolde atleet -sinds 22 december had hij op het eiland van zijn vrouw die specialiteit geoefend- vond in de slotfase van de halve marathon het betere spoor. Waar Van Hest te ver van de vloedlijn week en ondanks geschreeuwde tips van adviseur Hermens en coach Joosten even het contact met de hardere bodem verloor, sloop Silva naderbij. De kleine Mexicaan, 1.60 bij 52 kilootjes, begon de ren op het strand, de laatste zeven kilometers, met negen seconden achterstand.

Het gele tenue van Van Hest was een fraai richtpunt, maar de Tilburger behield lange tijd diens voorsprong. Zijn pas was langer en het lichte windje in de rug deden de originele baanatleet, de man van de hoge basissnelheid, gemakkelijk voortijlen. Evans en Mereng, de Keniaan met de zevenmijls-stappen, konden niet aansluiten.

Silva, met zijn korte beentjes en hoge pasfrequentie, profiteerde toen het parkoers in de laatste kilometers ruller werd. Hij sloeg zijn slag bij het klimmetje naar de boulevard en verbeterde het parkoersrecord van 1996 (Lagat, 1.03.10) met twee seconden. Van Hest, verklarend: 'Hij is klein en licht, ik groot en zwaar. Vandaar.'

Van Hest had niet willen opgeven toen hij anderhalve kilometer voor het eind Silva voorbij zag komen. 'Ik zat er doorheen, maar ik slaagde er toch nog in terug te komen.' Het leverde hem een geweldige zuurstofschuld op, op de boulevard stond hij te zwaaien op de benen tot hij horizontaal ging.

Zijn trainer Theo Joosten, ook de man achter middenafstander Marko Koers, had staan glunderen: 'Ik houd van dit soort lopers. Er zijn maar weinig mensen die tot het gaatje kunnen gaan. Koers is uitgekookter en je moet nu eenmaal zeer intelligent zijn om de wereldtop te halen. Maar Greg heeft een geweldige wedstrijdmentaliteit. Daar hoort hij alleen maar complimenten voor te krijgen.'

Van Hest staat bekend om zijn grote ijver en gretigheid. Hij was van alle kanten gewaarschuwd af te wachten tot het strand voordat hij de remmen los mocht gooien. Maar de dorpsstraatjes van de badplaats waren nog niet verlaten of de radio meldde al een uitlooppoging van de Brabander. Zelfmoord vond iedereen.

Lopers met een 'groot hart' zijn meestal jong. Van Hest is er zo een, op zoek naar zijn grenzen draaft hij er als een duivel op los. Vorig jaar speelde hij op imponerende wijze dertig kilometer haas in de marathon van Rotterdam. Die afstand hoort voorlopig ook nog zijn maximum te zijn. In februari gaat hij naar Chiba in Japan, waar een wegwedstrijd over die afstand wordt gehouden. Van Hest hield die uitnodiging over aan zijn vijfde plaats in de Zevenheuvelenloop in het najaar.

De begeleiding van het talent Van Hest is afgestemd op het beteugelen van diens geestdrift. Bondscoach Nijboer vond 'intomen' van belang. Vader Van Hest droeg vorig jaar al de coaching over aan Joosten. Zijn zoon had te veel het idee dat veel en hard trainen de entree tot de top vormde. Het kostte Van Hest blessures, aan hamstrings en achillespees, en hij raakte van de goede weg. Nu is hij zelfs overtuigd van het nut van rust nemen. In de middaguren ligt hij, naar Afrikaans voorbeeld, zelfs op bed. Hij zegt sneller te herstellen, al zal de inspanning van Egmond hem nog wel wat dagen kwellen.

Van Hest avontuurlijke race zette de zonnige dag in Egmond in een fraaie gloed. Het prachtige decor werd vooral gevormd door het peloton van de tienduizend andere lopers. De lopers waren in recordhoeveelheid opgekomen. De meesten beëindigden hun wedstrijd in een persoonlijke triomf. Het prachtige weer hielp volop mee.

Maar zelfs in die omstandigheden waren er kleine drama's. Kort na de kopstart van Van Hest kwam de atleet met nummer 2498, ene Peter Harteveld uit Dordrecht, de boulevard over strompelen. Hij had kramp in beide kuiten. 'Daar heb ik twee jaar voor getraind. Ik kan geen stap zetten. Ook de EHBO heeft me er niet van af kunnen helpen. We zijn hier met zijn negenen. Dat gaat me een paar rondjes kosten.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden