Ergernis over Afrikaanse lawaaitrompet

Elke wedstrijd tijdens de Confederations Cup speelt zich af tussen een geweldige geluidsmuur: truuuuuuuuuuu. Of whuuuuuuuu. Europese tv-kijkers klagen massaal (met video).

Fonetisch is het lawaai onbeschrijfbaar. Het klinkt alsof een kudde olifanten een frisse neus haalt. En dat negentig minuten lang. Plus blessuretijd.

De stadions in Zuid-Afrika zijn mooi en de perscentra schitterend, maar toch is er iets gevonden waarover Europeanen klagen, hoe triviaal het ook klinkt. Het gaat om de vuvuzela, een soort plastic trompet zonder ventielen. In de taal van de Zulu’s betekent vuvuzela zoiets als de hoorn die veel lawaai maakt.

Verstoord
Europese tv-kijkers klagen. Ze horen vooral die truuuuuuuu. Of die whuuuuu. Europeanen vinden ook dat het natuurlijke verloop van het spel, met zijn oprispingen, wordt verstoord door al dat getoeter. Ze houden ervan als een stadion juicht voor een mooi doelpunt, of schreeuwt bij een scheidsrechterlijke dwaling. Hier gaat veel verloren in een snelkookpan van lawaai, één langgerekte whuuuuu, met een uithaal aan het eind, alsof de olifanten hun laatste restje adem wegblazen.

‘Ja, deze speciale trompetten maken veel lawaai’, gaf FIFA-voorzitter Blatter woensdag toe. ‘We zijn enigszins bezorgd, in verband met de tv, en zullen de problematiek bespreken. Maar we mogen niet vergeten dat het de Afrikaanse manier van voetbalbeleving is, met veel energie, muziek en dans. En we zijn hier in Afrika.’

Andere reacties zijn feller. Waar tv-commentator Jan Roelfs van de NOS mild is gestemd, is collega Jeroen Grueter duidelijk: ‘Het is te veel. In het stadion is het best gezellig, maar ik heb ook een paar wedstrijden op tv gezien. Dan word je er helemaal gek van, alsof een zwerm wespen in je kamer hangt. Het commentaar is niet te verstaan. Geluidstechnici zitten met de handen in het haar. Kijkers klagen en masse. Hun plezier wordt vergald.’ Tekst gaat door onder video

]]>

Irritant
Reacties op het Volkskrant-weblog de Ballenjongens sluiten daarbij aan. Erik D: ‘Het klinkt alsof er constant een enorme muggenzwerm rond de microfoons zweeft. Ontzettend irritant.’ Frans P: ‘Ik wil een anti-toetercampagne.’ Het tegengeluid komt van iemand die zich Rlf noemt: ‘We willen toch niet imperialistisch het Afrikaanse continent onttoeteren?’

Want de botsing is, met het oog op het WK, ook een confrontatie tussen voetbalbeleving in Europa en Afrika, de commercie en de tv versus traditie. Waar supporters in West-Afrika roffelen op hun trommels, is in Zuid-Afrika de vuvuzela onvermijdbaar. En de geluidsorkaan is natuurlijk ook wat anders dan het gemurmel van Nederlandse fans die zijn ingedommeld omdat ze de hele dag hebben gedronken.

Standjes in Rustenburg verkopen woensdag, voor het duel tussen het gastland en Nieuw-Zeeland, nee bij vragen om een vuvuzela. Uitverkocht. Alles weg. Rood, blauw, groen, geel. Groot, heel groot, klein.

Dora en Sophy uit Pretoria, gelukkige bezitters van een vuvuzela, blazen op verzoek een partijtje mee. Ze variëren zelfs in toon. Sophy: ‘Europeanen moeten leren van de vuvuzela te houden.’ En Dora: ‘Het hele land speelt op de vuvuzela. Het is als bij jullie een piano of een fluit. Zelfs president Zuma speelt op de vuvuzela.’

Het valt overigens niet mee om de vuvuzela te bespelen. Je moet met je lippen trillen, zegt een kenner die trompet speelt. Maar met een heel stadion tegelijk toeteren is onmogelijk. Als de een zonder adem is en even naar lucht hapt, is de ander net op stoom en zet weer een ander net in.

Maar een eventueel verbod door de FIFA, daarbij kunnen Dora en Sophy uit Pretoria zich niets voorstellen. ‘Dan zullen we vragen: waarom?’

De vuvuzela, een plastic trompet. (EPA) Beeld EPA
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.