REPORTAGE

Er klinkt weer Twents dialect

De financiële ineenstorting heeft FC Twente veel gekost. Maar het heeft ook iets opgeleverd. De club heeft zijn gezicht weer een beetje terug met vier spelers die zijn geboren in Overijssel.

Het is dringen in het strafschopgebied van FC Twente als PSV een corner neemt. In het midden staat Jari Oosterwijk (20), een van de vijf jongelingen van Twente, dat speelde met het jongste basiselftal in de geschiedenis van de club. De gemiddelde leeftijd: 21 jaar en 156 dagen. Beeld Jiri Buller

Zie ze daar lopen in de catacomben, de jonge mannen van FC Twente met hun blozende gezichten. Ze ruiken naar zeep die hun moeder 's middags misschien nog wel in hun sporttas heeft gedaan. En in hun chique blauwe clubkostuum met stropdas is het net of ze op weg zijn naar hun eerste sollicitatiegesprek.

FC Twente speelde zaterdagavond met het jongste basiselftal in geschiedenis van de club. De gemiddelde leeftijd: 21 jaar en 156 dagen. Het feit was technisch manager Ted van Leeuwen ontgaan. 'Als je het niet erg vindt, zit ik voor de wedstrijd niet alle leeftijden bij elkaar op te tellen', verzuchtte hij. 'Maar het is wat het is, het is de nieuwe realiteit.'

Twente moest dit jaar acht miljoen euro bezuinigen, nadat het jarenlang op een te grote voet had geleefd. Het grootste deel werd uit de spelerssalarissen gehaald. Liefst vijftien spelers, onder wie grootverdieners als Rasmus Bengtsson, Andreas Bjelland en Luc Castaignos, vertrokken dit seizoen uit Enschede.

Gevolg: Twente boette in aan kwaliteit. Dat de ploeg zaterdag in eigen huis met 3-1 verloor van PSV was ongeveer even logisch als de nederlaag van PSV eerder die week tegen Wolfsburg in de Champions League. Zo zijn de verhoudingen tegenwoordig nu eenmaal.

Cocu: dik verdiend

Het leek een narrow escape voor PSV, zaterdagavond tegen FC Twente. Pas zes minuten voor tijd scoorde Jürgen Locadia de bevrijdende 2-1 voor PSV, waarna invaller Gaston Pereiro een paar minuten later voor de 3-1-eindstand zorgde.

Toch had trainer Phillip Cocu geen moment gevreesd nieuwe averij op te lopen, na de remise tegen Excelsior en de nederlaag in de Champions League tegen Wolfsburg. 'Ik vond het een dik verdiende overwinning', oordeelde hij na afloop.

Na de 1-0 van Luuk de Jong kwam FC Twente weer op gelijke hoogte via Hakim Ziyech. Hilarisch was de wijze waarop hij de gelijkmaker wilde vieren met het publiek. De bedoeling was om over de reclameborden heen te springen, maar hij gleed uit en duikelde er overheen. 'Gelukkig kon ik mezelf opvangen met mij handen. Er was niets aan de hand.'

Het doelpunt van Locadia was belangrijk, nadat hij in de eerste helft drie mogelijkheden om zeep had geholpen. Na afloop had hij geen zin om over zijn doelpunt te praten.

Bijvangst

Natuurlijk, de financiële ineenstorting heeft FC Twente veel gekost. Maar het heeft de club ook iets opgeleverd. Een onverwachte bijvangst misschien, maar niet minder belangrijk: de club heeft zijn gezicht weer een beetje terug. Waar voorheen in de catacomben bijna alleen maar Engels en Spaans klonk, kun je tegenwoordig weer Twents dialect opvangen.

Tegen PSV maakten vijf jongens van rond de 20 jaar hun opwachting in de basis: vier zijn geboren in Overijssel. Allemaal hebben ze hun eigen verhaal.

Neem doelman Joël Drommel (18). Een paar jaar geleden was hij nog gewoon veldspeler bij Almere City. Maar ach, keepen leek hem ook wel leuk, net als zijn vader vroeger deed bij AZ en Telstar. Via een talentenjacht van Nike kwam hij op de radar bij de scouts van profclubs. Onlangs verdreef hij Nick Marsman uit de basis.

Of Peet Bijen, 20 jaar en geboren in Hengelo. Trots vertelde hij na afloop over de fotogalerij die op het jeugdcomplex hangt. Alle spelers die ooit vanuit de jeugd naar het eerste elftal doorstroomden, staan er op een grote foto afgebeeld. Hij zelf hangt er sinds 4 april van dit jaar. Toen debuteerde hij tegen PSV.

Joël Drommel (18). Beeld Jiri Buller

Playstation

Het mooiste verhaal is dat van Jeroen van der Lely (19) uit Nijverdal. Deze zomer leverde hij zijn contract in bij directeur Ted van Leeuwen. Die trainingen en wedstrijden vond hij hartstikke leuk. Maar die lege middagen als de trainingen voorbij waren, grepen hem naar de keel. Nóg een jaar achter de Playstation, daar moest hij niet aan denken. Hij wilde liever gaan studeren. Psychologie bijvoorbeeld.

Daar stond Ted van Leeuwen toch wel van te kijken, een voetballer die er geen zin meer in heeft. Van der Lely overhalen had geen zin, wist hij. Dus vertelde Van Leeuwen, in een vorig leven journalist, over zijn ontmoeting met Hugo Sanchez, in de jaren tachtig een van de uitblinkers bij Real Madrid. 'Die had naast het voetbal een tandartsenpraktijk. Deed hij er twee dagen in de week bij. Zo kan het ook.'

Twee weken later stond Van der Lely weer bij hem in het kantoor. 'Ted, ik denk toch dat ik weer ga voetballen. Mag ik nog terugkomen?'

Van Leeuwen: 'Dat je de beslissing maakt om te stoppen vind ik al dapper. Maar ik vind het nog dapperder om daar op terug te komen. Ik heb het contract weer uitgeprint en hem dat laten ondertekenen. Natuurlijk was hij welkom.'

Onlangs moest Van der Lely weer bij Van Leeuwen op kantoor komen. Hij tekende er zijn derde contract van dit jaar. Een verbeterd, omdat hij vast bij de selectie was gekomen. Na afloop van de wedstrijd tegen PSV stond hij, ondanks de nederlaag, te stralen. 'Ik blijf nu echt voetballer.'

Jeroen van der Lely (19). Beeld Jiri Buller
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden