Column Peter Winnen

Er is veel gebeurd in één week Giro, maar ook heel weinig

Tom Dumoulin postte een foto van zichzelf op Twitter. Daar zit hij op de bank met de voetjes omhoog. De gewonde linkerknie is verbonden met een therapeutische machine die op een stofzuiger lijkt. Het intacte rechterbeen is toegedekt met een dekentje. Alsof hij het warm wil houden voor de rentree in het peloton. Hij kijkt in de lens en is kennelijk nog aan het nadenken hoe erin te kijken. Gekweld, of toch maar optimistisch en weerbaar. De foto is van afgelopen vrijdag.

Hartverwarmende reacties van medetwitteraars. Ene Wicky zegt: ‘Sterkte, wel tijd voor een schilderijtje...’ Precies wat ik ook dacht. De kale muur achter Tom doet spartaans, zeg maar gerust naargeestig aan. Zo kan een mens niet herstellen van een doodsmak, tenzij de schilderijtjes buiten het zicht op drie meter hoogte hangen, natuurlijk. Ook twijfel ik eraan of die zwarte lederen bank comfortabel genoeg is. Een schemerlamp ernaast met zacht licht zou wonderen kunnen doen. Voor weinig geld is bij Ikea fraai herstellicht verkrijgbaar.

Toen Tom met zijn gehavende knie in Frascati over de meet strompelde dacht ik meteen: dat wordt een gloeiende Tour de France!

Hoe ging het ook alweer. Tom zou zich helemaal klaarstomen voor de Tour van 2019. Maar tijdens zijn huwelijksreis in Nepal werd hij bij het zien van de parcourspresentatie op zijn telefoon smoorverliefd op de Giro: veel tijdritkilometers om het verschil te maken tegenover veel ijle hoogtemeters in de Tour om het verschil net niet te kunnen maken. KPMG werd erbij geroepen voor de kansberekening. Vol voor de Giro, zei KPMG. Alsof de Giro een te manipuleren dobbelsteen is.

Kansen bereken je niet in de sport, en al helemaal niet in een feest dat drie weken duurt. Kansen worden per dag gebaard.

Kort voor de Giro vergeleek Tom Dumoulin het rijden van een grote ronde met het oplossen van een gecompliceerde puzzel. Een puzzel is het inderdaad, mits je aan tafel blijft.

Ondertussen in de Giro. Primoz Roglic won zondag met machtsvertoon de tijdrit naar de dwergstaat San Marino die Tom met groot machtsvertoon had moeten winnen. Simon Yates verloor veel olie, Angel Lopez idem dito. Vicenzo Nibali beperkte de schade. Altijd een hyena, Nibali. Bauke Mollema hees zich als kinetisch kunstobject naar een potentiële podiumplaats in Verona, over twee weken.

Bauke berekent nooit kansen. Hij ‘doet’ ze.

Tegen de kale muur zal Tom ook wel naar de tijdrit gekeken hebben. Er is veel gebeurd in één week Giro, maar ook heel weinig. Roglic soeverein in controle; nog geen berg beklommen die de naam mag hebben. Hondenweer dat niet alleen in de benen maar ook tussen de oren kruipt. Data-analyses die laveren tussen hoop, wetenschap en statistiek. Nog twee lange Italiaanse weken vermaak ik me met het voorspelbare onvoorspelbare.     

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden