Engeland wil alles en krijgt niets

De rugbyploeg van Wales heeft zaterdag verrassend gewonnen van Engeland, de aartsrivaal. Het gastland moet nu zaterdag winnen van Australië om de WK-droom levend te houden.

De nummer 8 van Wales, Taulupe Faletau, beukt zich door de Engelse defensie in een poulewedstrijd op het WK Rugby 2015. Beeld afp

Het gezicht van prins Harry was zo bleek als het witte shirt van Engeland dat hij aan had. Naast hem glom zijn oudere broer William, de toekomstige Prins van Wales. Met 82 duizend fans op Twickenham en miljoenen tv-kijkers waren de broers anderhalf uur getuige geweest van een fenomenale slijtageslag tussen Engeland en Wales (25-28).

Voor de Welshmen was het de gedenkwaardigste zege op de Engelsen sinds de volksheld Owain Glyndwr het land begin 15de eeuw tijdelijk had bevrijd van Richard II.

Dagen was er naar de wedstrijd in groep A - met Wales, Engeland en Australië een groep des doods - toegeleefd. Hoewel Wales een echte rugbynatie is, was de ploeg de underdog. Engeland had de laatste twee onderlinge duels gewonnen en Wales miste drie van haar beste spelers door blessures, onder wie full-back Leigh Halfpenny.

Bang

Maar het waren de Engelsen die bang leken te zijn. Na de moeizame overwinning op Fiji had Stuart Lancaster de ploeg omgegooid. Opvallend genoeg moest fly-half George Ford, verantwoordelijk voor alle strafschoppen en conversies, plaatsmaken voor zijn jeugdvriend Owen Farrell. Met de sterke en defensiever ingestelde Farrell wilde hij het fysieke Wales bestrijden. Engeland ging niet langer uit van de eigen creatieve en aanvallende kracht.

Kort nadat God Save the Queen en The Land of my Fathers hadden geklonken - als enige in het stadion zong prins William beide volksliederen - opende Wales de score middels een penalty van Dan Biggar, de eerste van zeven die hij zou raakschieten.

Na een lekkere dropgoal van Farrell pakte Engeland het initiatief. De aanvallen waren gevaarlijker en in de scrums werden de Welshe props weggeduwd. Swing Low, Sweet Chariot klonk het uit duizenden kelen.

Tien minuten in de tweede helft stond Engeland met 22-12 voor en er leek geen vuiltje aan de lucht, zeker niet toen Wales nog eens twee man verloor met flinke blessures.

Terugvechten

Maar Engeland begon achterover te leunen, wat de uiterst fitte Welshmen de kans bood terug te vechten. Met een slinkse try van Gareth Davies was het opeens gelijk en even later kwam Wales weer op voorsprong toen Biggar vanaf 49 meter raak schoot.

In de slotfase volgde het meest besproken moment van de avond. Engeland kreeg een penalty bij de zijlijn, dus een kans om gelijk te maken. De aanvoerder koos er echter voor om voor de zege te gaan. Net als Japan dat had gedaan tegen Zuid-Afrika, schopte Engeland de bal naar voren om bij de achterlijn een kansrijke inworp te krijgen.

Maar Wales liet zich niet gek maken en hield stand.De 127ste ontmoeting tussen de de twee ploegen voelde aan als een voortijdige finale. Op de tribune beleefde de manager van Wales, de Nieuw-Zeelander Warren Gatland, de wedstrijd van zijn leven. Gevraagd naar de kansen van zijn ploeg om het toernooi daadwerkelijk te winnen, was Gatland voorzichtig en wees hij op de ziekenboeg: 'Kijk, voorlopig zitten we zonder spelers.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden