Beschouwing WK cricket

Engeland juicht, cricket is coming home op het WK

Na een monsterzege op titelverdediger Australië, heeft Engeland een goede kans om voor het eerst in de geschiedenis het WK cricket te winnen. 

Batsman Eoin Morgan aan slag voor Engeland tegen Australië. Beeld Getty Images

Is cricket coming home? Engeland heeft een goede kans om voor het eerst in de geschiedenis het WK te winnen. Na een monsterzege in Birmingham op titelverdediger Australië treft de Engelse ploeg zondag Nieuw-Zeeland, dat verrassend won van India, op het heilige gras van Lord’s. Engeland kan het eerste land worden dat zowel in voetbal, rugby als cricket een wereldtitel heeft veroverd.

Net als de Nederlandse voetbalploeg hebben de Engelse cricketers drie keer in een WK-finale gestaan om drie keer te verliezen. De laatste keer was in 1992 toen het Pakistan van Imran Khan, ’s lands huidige president, te sterk bleek. Nieuw-Zeeland bereikte na 2015 voor de tweede keer de eindstrijd. Deze natie van vijf miljoen inwoners staat vooral bekend om haar rugby, des te opvallender was eerder deze week de zege op India, waar cricket de grote sport is.

Het wereldkampioenschap was op 30 mei van start gegaan met een zege van de gastheren op Zuid-Afrika, dat in een sportieve crisis verkeert. Sindsdien hebben de tien deelnemende landen – op Afghanistan na allemaal behorend tot de Gemenebest – allemaal tegen elkaar gespeeld. Nederland ontbrak, nadat het tijdens de kwalificaties achter de West-Indies, Ierland en de Verenigde Arabische Emiraten was geëindigd, dit ondanks de runs van topspeler Ryan ten Doeschate.

De verrassing van de groepsfase was Bangladesh, dat Zuid-Afrika en de West-Indies wist te verslaan. Afghanistan zorgde bijna voor een sensatie door van Pakistan te winnen, een wedstrijd die ontsierd werd door vechtende fans. Grote favoriet was vijfvoudig wereldkampioen Australië, maar in de halve finale werd het weggespeeld door de thuisploeg. De Engelse slagman Jason Roy (geboren in Zuid-Afrika) wist zelf een bal op het dak te slaan, wat nooit eerder was vertoond in het Edgbaston-stadion.

Engeland is nu de favoriet. Met de rossige, in Nieuw-Zeeland geboren allrounder Ben Stokes heeft het weer eens een echte winnaar in de gelederen, een rol die voorheen was weggelegd voor levende legendes als Ian Botham en Freddie Flintoff. De Engelsen hebben elegante slagmensen, terwijl de aanval is verrijkt met de in Barbados geboren fastbowler Jofra Archer en Adil Rashid, een spinbowler wiens wortels in de Kasjmir liggen. Aanvoerder is de Ier Eoin Morgan.

Engels cricket zit verlegen om een groot succes, zeker nu is gebleken dat het steeds minder wordt gespeeld op de staatsscholen. Het organiseren van een wereldkampioenschap kan prima reclame zijn, zoals het WK rugby in 2015 heeft bewezen, maar helaas zit cricket achter de decoder. Na de onvergetelijke cricketzomer van 2005, toen Engeland na 18 jaar The Ashes heroverde op Australië, heeft de cricketbond gekozen voor het grote geld en de sport ‘verkocht’ aan Rupert Murdochs Sky.

Zodoende hebben meer Engelsen kunnen kijken naar het WK vrouwenvoetbal, dat op de BBC te zien was, dan naar het WK cricket. Onder politieke en maatschappelijke druk is besloten de finale ook op het gratis kanaal Channel 4 te vertonen. Na het wereldkampioenschap blijven de Australiërs op de Britse eilanden voor vijf vijfdaagse wedstrijden, een kans om wraak te nemen. De puristen beschouwen deze zogeheten testwedstrijden als het echte cricket.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden