COLUMNPeter Winnen

Engel en etterbak in één persoon, zo uitgesproken als bij Cavendish kom je het niet meer tegen

Het interviewtje duurde maar een paar seconden, het werd gesmoord in tranen. Mark Cavendish was getransformeerd in een ontroostbaar hoopje ellende. De helm en de bril had hij nog op, wat de scène er nog treuriger op maakte. Gent-Wevelgem was misschien wel zijn laatste wedstrijd geweest, snikte hij. De bril was intussen af. De reporter schrok van de mededeling en probeerde met ‘Did you wanna show something?’ nog iets meer uit hem te krijgen. Die vraag lag een paar uur eerder ook al op mijn lippen. Waarom zit een sprinter in een vroege ontsnapping? Omdat hij al een paar jaar geen sprinter meer is, meende ik te weten.

Mark gleed uit beeld als een herfstblad op een stroompje. Het schokte me.

Misschien, zei hij dus, misschien was het zijn allerlaatste koers. Mark Cavendish is een emotioneel mens. Alleen al de gedachte aan een misschien kan hem uit balans hebben gebracht. Zijn contract bij Bahrein McLaren loopt weliswaar af maar teambaas Rod Ellingworth had zaterdag de media laten weten dat onderhandelingen over een nieuwe verbintenis nog gaande zijn: Cavendish blijft waarschijnlijk. Het kan ook zijn dat Ellingworth een voorstel heeft gedaan dat Cavendish als volstrekt oneerbaar beschouwde en in een boze oprisping allerlei dingen heeft geroepen waar hij zondag, eenmaal in het zadel, spijt van kreeg waarop hij maar in een heilloze ontsnapping ging zitten om het goed te maken.

Het is bekend dat Ellingworth door de coronacrisis al duchtig snoeide in de salarissen en dat McLaren niet meer meedoet volgend jaar.

Ook Bradly Wiggins was geschokt door het interviewtje. Nooit had hij Cavendish horen spreken over een afscheid. Volgens hem besliste iemand anders over het einde van zijn carrière. Gezien de verdiensten van Cavendish zou hij een contract moet krijgen voor zolang hij nog wil racen. Winnen hoeft niet, aanwezig zijn daar gaat het om. Het was duidelijk dat Wiggins zijn vriend omarmde. ‘It was very difficult to watch.’

Hoe zeker is misschien? In elk geval is al een paar jaar zeker dat Mark Cavendish zichzelf niet meer is. Pech, ziekte, emotionele virages, leeftijd. Maar wat een palmares: dertig touretappes om maar eens iets te noemen. Cavendish, de sprinter met een waas voor de ogen, de grillige fruit­automaat op het huldigingspodium, de aanbedene en de vervloekte, ik heb hem node gemist.

Ik meen dat het de NOS was die hem eens opzocht op het Isle of Man. Een voorkomender mens kun je je niet voorstellen. Op zijn scootertje pruttelde hij over zijn geboortegrond. Minzaam als de schapen, ruim als de oceaan. Als hij niet hoefde sprinten was Mark Cavendish de vleesgeworden deugdzaamheid.

Engel en etterbak in één persoon, zo uitgesproken als bij Cavendish kom je het niet meer tegen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden