En opnieuw een groot succes in de kranige strijd tegen doping

Donderdag werd ik gebeld door mijn vriend M. In Spanje, zei M., was de pleuris uitgebroken. De Spaanse politie had een ploegleider en een sportarts gearresteerd en waren wel honderd atleten gespot voor de deur van een dubieuze kliniek....

Bert Wagendorp

Spaans dopingschandaal!

Hoewel zich ook boksers, hardlopers en voetballers bij de kliniek meldden, is het voorlopig een wielerdopingschandaal. Dat is ook goed, want in het wielrennen weten ze het best hoe je op gepaste wijze met een dopingschandaal omgaat. Ze beginnen er bijvoorbeeld onmiddellijk en fris van de lever te speculeren.

Zo duurde het niet lang voor iemand opmerkte dat Manolo Sáiz jaren geleden óók de ploegleider van Erik Breukink was. En hoe zat het eigenlijk met Freire, Horrillo en Flecha, de Spanjaarden van Rabobank?

Dat de gearresteerde sportarts ook nog Eufemiano Fuentes heette, was helemaal een godsgeschenk. Evenals het feit dat hij, naar verluidt, de arts was van Ivan Basso en Jan Ullrich.

Stapte Ullrich vrijdag ook nog met vage rugklachten af in de Giro, wist iedereen het zeker. Het Spaanse dopingschandaal breidde zich uit als ‘een inktvlek’. En Basso won trouwens bij nader inzien de Ronde van Italië wel heel erg gemakkelijk.

Vrijdag werd ik gebeld door R., die in Italië woont. R. had juist een verhaal gemaakt over de Nederlandse wielrenner Thomas Dekker. Dekkers trainer heet Cecchini en die zou, zo werd beweerd, héél goede banden hebben onderhouden met Fuentes. R. vroeg zich bezorgd af of de inktvlek van het Spaanse dopingschandaal hiermee Dekker al had bereikt.

Dat was natuurlijk zo. De doping-inktvlek is nu eenmaal een inktvlek van suggesties en verdachtmakingen.

Het is tamelijk verbazingwekkend, de geweldige opwinding die zich telkens van iedereen meester maakt, wanneer weer eens wordt bevestigd wat we al dachten: dat ze in de topsport doping gebruiken.

En wát voor doping dan nog helemaal, in het Spaanse dopingschandaal? Topsporters gaven rode bloedlichaampjes af en kregen die later weer terug. Dat lijkt me redelijk. Als ik mijn geld aan de bank afsta, wil ik het ook weer terug wanneer ik het nodig heb. Rode bloedlichaampjes zijn het kapitaal van de topsporter.

Moet je je daar zo druk over maken? De Finse hardloper Lasse Viren deed het in 1976 al: hoogtestage, rijk bloed aftappen en later weer terugspuiten. Big deal. Tot een dementerende grijsaard van het IOC bedacht dat het onsportief was.

De voorzitter van het Wereld Anti-Doping Agentschap van het IOC heet Dick Pound. Pound is een idioot, milder kun je het helaas niet uitdrukken. Hij is het levende bewijs voor de stelling dat types die helemaal niks kunnen maar tóch aan touwtjes willen trekken, de politiek in gaan en dat zwakbegaafden die zelfs dáár te stom voor zijn, altijd nog sportbestuurder kunnen worden.

Dat je kunt wachten op ongelukken wanneer politici en sportbestuurders van die statuur de handen ineen slaan, moge duidelijk zijn. En dat is precies wat er de afgelopen jaren is gebeurd in ‘de strijd tegen doping’.

Politici, van wie je zou denken dat ze toch voldoende échte kwesties aan het hoofd hebben, gingen hun ‘daadkracht’ demonstreren en het dopingprobleem ‘keihard aanpakken’, ferm gesteund door de randgevallen in de sport. Op die manier kregen ze ook in Spanje hun dopingwet.

Ik wil hier wel even vaststellen dat het dopingprobleem in de topsport een van de allerminuscuulste probleempjes is die zich ooit op deze aarde hebben voorgedaan. Maar hoe klein ook, het biedt wel maximale scoringskansen in de publiciteit: mooier kun je het als politicus of ambitieus sportbestuurder niet hebben.

Dick Pound pleitte onlangs voor een verbod op het gebruik van hogedruktenten, waarin atleten slapen ter verhoging van het aantal rode bloedlichaampjes. Binnenkort zal Pound ook voorstellen hoogtestages als doping te beschouwen. Waarna in ’s mans verwarde brein de gedachte dat elke vorm van training oneerlijk is, niet lang meer kan uitblijven. En er is vast wel een politicus te vinden die hem daarin wil bijvallen.

Bert Wagendorp

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden