Emotionele Ten Cate is bij Vitesse altijd zichzelf

Kom bij Vitesse-trainer Henk ten Cate niet aan met het verwijt dat hij langs de lijn een te emotioneel mens is en dat hij zichzelf beter in de hand zou moeten hebben....

Van onze verslaggever

John Volkers

ARNHEM

Ten Cate kon gistermiddag weer volledig zichzelf zijn. Zijn ploeg won voor de zestiende keer dit jaar in eigen huis. Over heel 1997 werd op Monnikenhuize zelfs geen nederlaag geleden. En de verliezende tegenstander FC Twente (2-1) had bij monde van coach Meyer nog nederig gevraagd of er in het voorjaar niet een of twee in Arnhem overbodige spelers naar Enschede gestuurd konden worden.

Ten Cate, twee weken lang na nederlagen op vreemde bodem in de rol van oorwurm, lachte zijn lach en wilde na alle geleden kou een jonge borrel in plaats van het gebruikelijke koele biertje van de sponsor. Zijn balans van het jaar was er, als trainer van de nummer drie van Nederland, een van bijna louter positieve waarnemingen.

De toon van tevredenheid brak bij de vraagstelling over het vermeende gebrek aan zelfbeheersing aan de zijlijn. Sinds de Europese uitschakeling door Braga wordt Ten Cate door die kwestie achtervolgd. 'Dat is één duel geweest en ik word daar nu consequent op afgerekend; ik vind dat vergezocht. Twee weken geleden was ik bij Utrecht. Daar ging Nol de Ruiter compleet uit zijn dak, maar daar lees je dan geen regel over.'

Ten Cate, rokend als een vulkaan, sloeg in de slotfase van het duel tegen FC Twente een paraplu kapot. Hij kan het kennelijk niet laten. 'Ik wil het ook niet veranderen. Ik heb dat gedrag nodig om de emotie over te brengen op mijn spelers. Als ik gepassioneerd spel of agressie van hen eis, dan kan ik zelf toch moeilijk negentig minuten als een dooie lul voor me uit zitten staren.

'Er was ook altijd veel kritiek aan het adres van Frans Körver, maar die had schijt aan de hele wereld. Hij was altijd zichzelf. Die lag als trainer op zijn knieën voor een grensrechter met het verzoek of hij misschien één keer die vlag omhoog zou willen steken. Prachtig toch. Daar geniet ik van. Ik ben een gevoelsmens. Zo antwoord ik ook. Ik hoef de volgende dag nooit de krant open te slaan en te denken ''wat zou ik precies gezegd hebben?''. Want het komt uit mijn hart, het is spontaan en niet bedacht.'

De succesvolle coach van Vitesse, bij de vorige winterstop van Sparta overgekomen, is best tevreden met zichzelf en ziet niet in waarom hij geregeld wordt beschimpt. Een uitlating van voorzitter Aalbers omtrent zijn emoties - een informeel bedoelde uitlating die de pers haalde - viel daarom erg slecht. Het werd intern uitgesproken.

Ten Cate zegt hooguit één minpunt te kunnen bedenken over zijn functioneren als coach. 'Ik ben nog te veel voetballer. Ik wil zo graag winnen.'

Ten Cate, een rappe rechterspits in zijn actieve loopbaan bij Go Ahead Eagles, hanteert bij zijn zucht naar overwinningen een prachtige filosofie. Hij is van de school van Cruijff en op het oog strenger in de leer dan Van Gaal en Olsen. 'Aanvallend voetbal wint het altijd. Dat is mijn overtuiging. Op die manier krijgen wij elk duel acht kansen. Dan gaat het er maar om hoeveel je ervan benut.

'De laatste twee weken verloren we twee uitwedstrijden. In Utrecht en Heerenveen gingen we er in een doldwaas vijfde kwartier onder door. Vooral omdat wij te weinig doelpunten maakten. In Friesland kregen wij tien kansen en scoorden twee keer, Heerenveen maakte er drie uit vijf. Maar het is zeer reëel om vast te stellen dat wij meer kwaliteit hebben dan Heerenveen.'

Vitesse wil dit seizoen hoger eindigen dan ooit. De overwinning van gistermiddag op Twente paste in dat streven. Ten Cate gaat niet mee in de ambitieuze verhalen dat misschien de tweede positie op PSV te veroveren valt. Het Champions League-verhaal is leuk, maar weing reëel. 'Laten we ons nou maar eerst concentreren op die derde plaats. Dat is beter dan Vitesse ooit heeft gepresteerd.'

Het steekt de trainer van de Arnhemmers dat Feyenoord voortdurend als de nummer drie van Nederland wordt aangemerkt. 'Daar kan ik nou boos over worden. Nu Vitesse zo goed speelt, zijn de druiven kennelijk zuur.

'Door een aantal journalisten wordt op de man gespeeld. Het elftal en de club worden aangevallen. Maar je kunt toch niet alles bagatelliseren wat hier gebeurt? Ik stoor me er geweldig aan. Wie speelt er nou fraai, aanvallend voetbal en wie staat er drie punten voor? Feyenoord toch niet.'

Vitesse staat na twintig wedstrijden derde en heeft die prestatie vooral gebaseerd op een mid-herfst serie van zes overwinningen, met de toen nog fitte Van den Brom in de hoofdrol. Dat was de beste periode van de Arnhemse ploeg die ook gisteren tegen Twente niet de vorm uit die dagen kon oproepen.

Twente, met Oude Kamphuis als bewaker van Machlas in een hoofdrol, dicteerde zelfs de eerste helft, waarin Bosman zijn ploeg vroegtijdig op voorsprong zette. Vennegoor of Hesselink had even later de marge moeten verdubbelen. Toen dat niet geschiedde, kwam Vitesse met zijn wel zeer aanvallend ingestelde middenveld ernstig opzetten.

De Joegoslavische goalgetters Perovic (kopgoal, zijn achtste van het seizoen) en Curovic (keihard schot met links, na fout van gelegenheidsverdediger Van Halst) zetten de score weer in de juiste verhoudingen. FC Twente klaagde na de nederlaag over het ongeljke programma (Meyer: 'Van de laatste tien duels hebben we er acht uit gespeeld') en over zijn smalle selectie die in de tweede helft het tempo niet meer aankon. Ten Cate: 'Maar wij hadden ook vijf basisspelers geblesseerd op de tribune zitten. Van den Brom, Jochemsen, Van Hintum, Zeman en Fortes.'

De zege neutraliseerde elk negatief aspect. Ten Cate: 'Wij gaan met een heel goed gevoel 1998 in.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden