Emotioneel mens in zakelijke wereld

Frans Körver is met zestig jaar de oudste trainer van het betaald voetbal. Hij hield MVV in de eredivisie, maar is voor volgend seizoen nog zonder club....

door Willem Vissers

OP DE dag nadat MVV het eredivisieschap heeft verlengd, zit Frans Körver in de schaduw van een boompje op trainingscomplex Klein Geusselt. In een fauteuil praat hij met de regionale tv. Zijn gebronsde gezicht straalt als de Maastrichter zon. Na het onderhoud verhuist hij naar binnen, naar de koelte van het spelershome.

'Ik ben trots op deze groep', zegt hij na één van de laatste trainingen van het seizoen. 'Het is een keurige groep. De jongens doen geen gekke dingen, hun haar is keurig geknipt. Het zijn geen sjabben, zoals ze in Roermond zeggen. Als ik ze zie, in dat mooie rode shirt van MVV met die ster, dan ben ik vervuld van trots. En als we dan ook nog winnen, voel ik me een van de rijkste mensen op de wereld.'

Met de spelers en de begeleiding ging hij zondag eten in een restaurant van de vorige voorzitter, naast het stadion. Die voorzitter, Benoit Wesly, stapte een tijdje geleden op omdat hij geen respons kreeg op zijn financiële plannen. Körver vond de uitnodiging van Wesly een mooie geste.

Van het huidige interim-bestuur was niemand bij het etentje. 'Dat zou niet bevorderlijk zijn geweest voor de sfeer.' Aan Wesly's stoelpoten is volgens de trainer opzichtig gezaagd, bepaalde lieden deden een doelbewuste poging hem in 'de afgrond te sodemieteren.'

Even spuwen zijn ogen vuur. 'Weet je dat ik twee leden van dat interim-bestuur niet eens ken? Dat ik nog nooit een hand van ze heb gekregen. Als dat visie is! Waar hebben we het nou over?'

's Avonds zocht de trainer met een selectief gezelschap een terras op. Flanerend Maastricht liet hem met rust. Körver dronk zijn biertje op het Onze Lieve Vrouweplein. Het volk daar is wat bezadigder dan op het Vrijthof, denkt hij. De spelers waren inmiddels de stad in, op zoek naar ruiger vertier. 'Dat zijn beesten soms. Ik kan ze niet meer bijhouden.'

De missie van Körver is geslaagd, was de conclusie van de gesprekken. Het was een moeilijke klus, vooral omdat de eerste zeven duels zonder punten waren afgesloten. Als hij iets betreurde, was het dat hij MVV op die laatste speeldag niet op eigen kracht in de eredivisie kon houden.

Uiteindelijk verloor zijn elftal met 3-1 van Vitesse en was MVV pas gered toen Van Nistelrooy in naam van Heerenveen rivaal RKC op verlies zette. Waaraan hij dacht in die minuten dat niet RKC maar MVV virtueel deelnemer aan de nacompetitie was? 'Aan een manier hoe ik zo snel mogelijk onder de grond door in de kleedkamer kon komen.'

Körver, Limburger pur sang, is zestig jaar. Hij was trainer van Tongeren, Wageningen, Fortuna, DS'79, Roda, MVV, Helmond Sport, VVV, De Graafschap en weer MVV. Zes keer promoveerde hij naar de eredivisie, twee keer haalde hij de bekerfinale.

Nooit trainde hij een grote club. Nooit was hij in de randstad actief. De Limburger zou daar niet passen, was het verhaal. 'Ik kan er ook niets aan doen dat ik nooit aanbiedingen kreeg van boven de rivieren. Maar het hoe en waarom is allemaal gezwets. En ik ben trots dat ik zuiderling ben. Zoals een Mokumer blij is dat hij uit Amsterdam komt.'

Körver is ook de trainer die het veld inliep als hij zich onrechtvaardig behandeld voelde, die fulmineerde op persconferenties, van wie critici zeiden dat zijn vermogen om spelers op te jutten zijn voornaamste kwaliteit was. Het Körver-effect zou niet langer dan een paar jaar duren.

Maar hij heeft zich ontwikkeld als trainer, zo kijkt hij terug. De voormalige doelman herinnert zich nog dat hij in zijn beginjaren veel aan looptraining deed. Tegenwoordig gaat tachtig procent van de oefeningen met de bal.

'Mijn kracht is dat ik een team kan smeden, ik zorg ervoor dat de spelers de juiste conditie hebben, dat ze zich beresterk voelen, en dat de juiste man op de juiste plek staat. Vooral dat laatste is heel belangrijk.'

Met Körver viel altijd wat te beleven. Zijn clubs streden vaak bovenin de eerste divisie, of onderin de eredivisie. Dat laatste vindt hij niet zo vreemd. Want promoveren en meteen de titel grijpen, dat is alleen voor Otto Rehhagel van Kaiserslautern weggelegd.

'Het vervelendste is als er bij een club niets te doen is. Als dat zo was, creëerde ik wel wat. Het is een verschrikking om emotieloos, troosteloos middenin mee te doen. Gezapigheid is niet voor mij weggelegd. Bovenin gebeurde dit seizoen vrijwel niets; bij de winterstop was de strijd beslist. Het was een beetje spannend tussen Willem II en Heerenveen, maar vooral de strijd tussen RKC en MVV was om te sidderen.'

Hoe vaak is het niet gebeurd dat hij zichzelf weer eens vergat tijdens een wedstrijd en zich al op de terugweg in de auto naar huis diep schaamde voor zijn gedrag. Hij wist dan ook precies wat zijn vrouw Thea ging vertellen. Hij zou op zijn donder krijgen.

'Ik heb een hekel aan bemoeienis met de scheidsrechter, hoe tegenstrijdig dat ook klinkt uit mijn mond. Ik heb ook altijd spijt, want het heeft geen nut. Altijd kreeg ik het thuis te horen. Dan was het maar het beste dat ik mijn mond hield. Ik had toch ongelijk.'

Hij betrekt zijn vrouw vaak in de hulde. Zij was tophandbalster, aanvoerster van Swift en de nationale ploeg. Zij weet bijna net zo goed als hij wat er in de wereld van de topsport te koop is. 'Als ik zo iemand 's nachts naast me heb liggen, zou ik wel gek zijn als ik geen gebruik zou maken van haar kennis. Zij is verstandig, ik ben emotioneel.'

Een emotioneel mens in een steeds zakelijker wereld van het topvoetbal. Alle modernismen laat hij enigszins aan zich voorbij gaan. Hij voelt geen enkele behoefte wie dan ook in de hoek te trappen, zelfs niet de bestuurders die volgens hem de verkeerde weg inslaan met MVV. Hij houdt niet van gezeur, behoort ook niet tot de categorie 'wij vroeger' en beseft dat ook híj fouten heeft gemaakt. 'Ik hoop zelfs dat ik de meeste fouten heb gemaakt. Dan heb ik ook het hardste gewerkt.'

Wel kan hij zich verbazen. Over jonge trainers in de eerste divisie bijvoorbeeld. 'Het lijkt wel of ze geld willen meebrengen om op de carrousel te stappen. Ze werken zwaar onder de prijs. En het lijkt ook wel of clubs uit de eerste divisie niet meer willen promoveren.'

Want de ervaring leert dat een veel hogere begroting nodig is om mee te doen in de hoogste klasse. Zoals ook het gat tussen de top en de andere clubs in de eredivisie alsmaar groeit. MVV verloor in de Arena twee keer van Ajax (6-0 beker en 7-0 competitie), maar Körver kon daar geen moment wakker van liggen.

'Ajax - MVV is geen wedstrijd meer tegenwoordig. Als trainer moet je dan koel zijn en concluderen dat er weinig valt te halen. Je moet proberen gele en rode kaarten te voorkomen, want een week later speel je tegen RKC of NEC. Dat is veel belangrijker.'

Nog een ontwikkeling in het voetbal is de toestroom van buitenlanders uit alle windstreken, die de communicatie bemoeilijkt. Voor Körver vallen de problemen wel mee. 'Ik ben slecht in talen, maar iedereen begrijpt me verdomde goed. Of er nou een Chinees, IJslander of Deen voor me staat, ik zie zo of iemand hart heeft voor de sport en daar gaat het om.'

Hij wilde zélf weg bij MVV. Misschien was het beter, zo vond Körver, dat het bestuur een andere trainer zocht om nieuw elan over te brengen. Hij had wel in een andere functie willen blijven, met de jeugd of zo, maar MVV heeft geen cent te makke.

Geen moment zal hij deze zomer nagelbijtend bij de telefoon gaan zitten, wachten op de club die hem verlost. Hij gaat naar Frankrijk op vakantie met de caravan, zal wel eens een wedstrijd van het WK zien, maar dan vooral als het Nederlands elftal presteert. Want hij is een chauvinist, al die andere wedstrijden kunnen het wel zonder hem af.

Na zeven duels van het voorbije seizoen stelde hij voor ontslag te nemen bij MVV. Chagrijnig was hij niet van alle sores in Maastricht, 'want ik zou me geen goed mens vinden als ik chagrijnig was.' Bedrukt was hij wel. Maar bij Thea hoefde hij niet aan te komen met zijn voorstel om te vertrekken. 'Dan had ze pijl en boog gepakt en geschoten.

'Als ik geen werk meer krijg in het voetbal, ga ik niet zielig doen. Dan ga ik wandelen, fietsen, tennissen, ik heb zoveel hobby's. En ik heb vermoedelijk geen vijanden overgehouden aan het voetbal. Want dat zou ik erg vinden.' Voetbal blijft desnoods een rol spelen in zijn dromen. 'MVV scoorde 's nachts altijd het vaakst.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden