Elegant voltrekt de karatebeul zijn vonnissen

Geen elegantere karateka dan Daniël Sabanovic. Sierlijk zweeft hij bij de Dutch Open over de tatami. Vergeleken met hem lijken de overige deelnemers lomperiken....

Maar Sabanovic is niet alleen de beul die vonnissen voltrekt. Veel meer is hij een stijlvol karateka die tijdens de Dutch Open op creatieve wijze zijn kwaliteiten toont waarmee hij bij het publiek in het Rotterdamse Topsportcentrum gevoelens van schoonheid en verbazing oproept. Vergeleken met hem zijn de anderen maar lomperiken.

'Je bent te lief', schreeuwt assistent Ton le Fèbre als Sabanovic in zijn openingspartij tegen Nicola Dukic moeilijk op gang komt. Pas in de verlenging krijgt hij de Kroaat met een gyaku jodan, een stoot die met rechts laag wordt ingezet om er met links overheen te komen, op de knieën. Dan is er geen houden meer aan. Hij laat de Belg Van Houdt naar adem happen na een klap op het middenrif en is te sterk voor Chantalon uit Frankrijk en de Zwitser Kabashl.

Alleen tijdens de halve finale heeft Sabanovic het even lastig als Alexandre Doucare als een waanzinnige van start gaat. Als de Fransman is uitgeraasd, is een succesvolle actie voldoende voor de winst. In de eindstrijd moet ook Lukas Grezella eraan geloven. De Duitser vonnist zichzelf met een onreglementaire klap die Sabanovic een paar losse tanden oplevert. 'Niet erg', slist hij. 'Het waren kunsttanden. De tandarts plakt ze wel weer vast.' Zonder een tegenpunt verovert hij de titel. Nog een Nederlander is succesvol. Stuart Kemp wint bij de zwaargewichten.

Al zijn karateka's uitgerust met beschermstukken voor gebit, handen, geslacht, schenen en voeten, er kan altijd wel eens iets misgaan, zo ondervond Bobby le Fèbre. Tegen de Deen Krol ging hij knock-out na een woeste klap op de kin. De onstuimige tegenstander werd gediskwalificeerd omdat hij te hard had geslagen. Karate is een spel van beheersing. Een lichte aanraking was al voldoende geweest voor een punt.

Op 5 juli beslist het IOC of karate op de olympische agenda wordt geplaatst. Als dat gebeurt, geldt Sabanovic als een medaillekandidaat. In de categorie tot 80 kg is hij mondiaal een klasse apart. Sinds 1998 staat hij bij elk evenement op het erepodium. Hij is de huidig Europees kampioen en werd in januari tweede op het WK in Mexico.

Zijn imponerende successenreeks dankt de 25-jarige Hilversumse fitnessinstructeur, zoon van Joegoslavische ouders, aan discipline en hard werken. 'De enige manier om de top te bereiken.' Dat hij steeds in de prijzen valt, moet te maken hebben met zijn rationele aanpak, geslepenheid en ervaring. 'Iedereen heeft pieken en dalen, ik ben heel constant. Dat heeft als voordeel dat je steeds op het podium staat, maar als nadeel dat je soms naast de titel grijpt.'

Sinds twee jaar is Sabanovic ook bondscoach. Hij wilde het altijd graag worden. 'Alleen, dat het zo vroeg gebeurde, was niet de bedoeling. Ik was 23.' Destijds verliepen de centrale trainingen niet optimaal. Een aantal jongens vond dat het anders moest. Hij heeft wat ideeën op papier gezet en die zijn na een hoop heisa door de bond aanvaard.

Allereerst heeft Sabanovic geprobeerd zijn jongens de topsportmentaliteit bij te brengen. 'Een centrale training is meer dan verplicht komen opdagen en een beetje lopen lanterfanten. Iemand die zijn best niet doet, heb ik niet nodig.' Op het cios heeft hij veel kennis opgedaan, vooral over trainingsleer. 'Fysiek kwamen ze veel tekort. Nu draaien ze goed mee.' Bij de laatste WK veroverde Nederland drie medailles, de beste prestatie in zestien jaar.

Een keer per week komen Sabanovic en zijn jongens bijeen. Op de training, hij doet zelf ook mee, probeert hij zijn opvattingen over discipline, zijn manier van keihard werken, over te brengen. Als ze met hem willen trainen dan moeten ze wel voluit willen gaan.

'Er zou een standbeeld voor hem moeten worden opgericht', vindt Laurent Daussy. Sinds 1997 maakt de zoon van bondsvoorzitter Marry Daussy deel uit van de nationale ploeg. Hij deed nu mee om op waardige wijze manier afscheid van zijn sport te nemen, maar kwam niet verder dan een roemloos einde in de eerste ronde tegen een Sloveen. 'Sabanovic is een perfectionist, een persoonlijkheid bovendien, die onvoorstelbaar veel voor zijn sport overheeft, maar wordt ondergewaardeerd. Zonder hem zou karate in Nederland een stuk minder aanzien genieten.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden