EK veldrijden is vooralsnog een Vlaams-Nederlands onderonsje

Lars van der Haar won zaterdag in Huijbergen het eerste EK veldrijden. Die sport doet er alleen in Vlaanderen echt toe, waarmee het predikaat titelstrijd wat potsierlijk werd. Of toch niet?

Lars van der Haar zaterdag bij het EK veldrijden in achtervolging op Wout van Aert. De Belg moest op de steile Nootjesberg van de fiets, Van der Haar won. Beeld Jiri Buller

Kersvers kampioen legt kin op de borst en monstert kersverse kampioenstrui. Kritiseert het dessin en heeft bedenkingen bij het type blauw.

Lars van der Haar uit Woudenberg wordt zaterdagmiddag in het Brabantse Huijbergen Europees kampioen in het professionele veldrijden. Dat is een primeur. Tot dit weekeinde bestond het EK veldrijden alleen voor vrouwen en in de mannelijke jeugd.

Bij de titel hoort een tricot dat Van der Haar moet kennen. Hij droeg het zelf in 2010 en 2011 als Europees kampioen bij de beloften. 'Dat was in kobaltblauw en niet met al die tierelantijnen erop.' De vraag is vooral of zijn geldschieters hierop wel de broodnodige boodschappen kwijt kunnen. 'We moeten maar eens overleggen wat we hiermee gaan doen.'

De daaruit voortvloeiende vraag of Van der Haar eigenlijk wel blij is met de veroverde titel, vindt hij een belachelijke. Natuurlijk is hij dat. Een titel is een titel en de trui is de uitdrukking van die titel. Je wordt toch ook niet expres tweede in een wereldkampioenschap omdat de regenboogtrui associaties oproept met de homobeweging?

Toch heeft de 24-jarige Van der Haar, met de vier jaar jongere Mathieu van der Poel de vaandeldrager van de nationale cyclocross, ook zijn bedenkingen gehad. Die heeft hij zelfs vlak voor de start nog. 'Feitelijk rijden we elk weekeinde een Europees kampioenschap. De tegenstanders hier zijn precies dezelfden. Dat is met een wereldkampioenschap anders.'

Nederlandstalig

Het EK is een initiatief van de Europese wielrenunie UEC. De Europese tak van de mondiale bond UCI wil zichzelf op de kaart zetten met een eigen titelstrijd. Ook de wegrenners moeten er volgend jaar aan geloven. In die categorie is het Europese aanbod aan renners zo groot dat een continentale titelstrijd een mooi strijdperk is. Het veldrijden is een Nederlandstalige sport en doet er alleen in Vlaanderen echt toe.

Van de anderstaligen had de Tsjech Zdenek Stybar zaterdag een potje kunnen breken. Hij heeft niet de moeite genomen naar Huijbergen te komen. Wat heeft zo'n EK dan nog te bieden?

Lars van der Haar won zaterdag het eerste EK veldrijden. Beeld anp

Niettemin, zegt Van der Haar, was het vrijdagavond bij hem gaan kriebelen. Het waren de kriebels voor een wedstrijd die hoe dan ook het uitzonderlijke karakter van een titelstrijd heeft. Met zijn kriebels schaarde Van der Haar zich achter de opvatting van zijn Belgische tegenstrever Wout van Aert. Die zegt na afloop: 'Er is bij ons in België ook niet veel aandacht voor geweest, maar ik vind dit EK echt een meerwaarde hebben.'

Het publiek denkt er vooralsnog anders over. Twee jaar geleden stak half Vlaanderen de grens over toen het WK in dezelfde Brabantse plaats werd gehouden. Nu is het lang niet zo druk in Huijbergen, bij een temperatuur die de belofte van een voorjaarskoers in zich draagt.

Wedstrijdtechnisch smaakt de eerste opvoering naar meer. Het organisatiecomité heeft een veelzijdig parcours uitgetekend, waarop zandduinen en bos elkaar afwisselen. Het veldrijden toont zich in al zijn veelzijdigheid. Nieuw element is de zogeheten chicken run, afgekeken van het mountainbike. In een riskante afdaling kunnen de deelnemers kiezen voor een omweg.

Oppermachtig

Bij afwezigheid van de geblesseerde wereldkampioen Van der Poel ligt de druk op generatiegenoot Van Aert. Hij is in het nog prille seizoen oppermachtig geweest en voert een leger aan landgenoten aan. Van hen nemen Michael Vanthourenhout en Laurens Sweeck meteen het initiatief.

Van der Haar wacht af en kan dat ook doen omdat het individu in deze tak van sport belangrijker is dan het collectief. Nog voor halfweg koers wil Van Aert zijn suprematie tot uitdrukking brengen. Het wordt een boeiende tweestrijd tussen hem en Van der Haar, waarin de Belg de beste papieren lijkt te hebben. Op de Tiestenberg, een zanderige klim waar de renners te voet moeten, is Van Aert met zijn lange benen in het voordeel.

'Ik had het eigenlijk al opgegeven', zal Van der Haar na afloop zeggen. Maar zijn Belgische rivaal jaagt zichzelf over de kop en maakt fouten, waardoor de twee toch weer bij elkaar komen.

In de laatste ronde voert Van der Haar op het technische gedeelte in het bos de druk op. De beslissing valt op de Nootjesberg - aan sprookjesachtige namen geen gebrek rondom Huijbergen. Van Aert moet in de steile beklimming van de fiets. Van der Haar trekt door en komt solo aan op de Weg naar Wouw. 'Gelukkig maar, want ik was te moe om te sprinten.'

Zandduinen en bos wisselden elkaar af op parcours in Huijbergen. Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden