Eindelijk rust voor Arjen Robben

Eigenlijk wilde hij al eerder stoppen bij het Nederlands elftal

Arjen Robben wil nog even op topniveau blijven presteren, en kan wel zonder de fysieke en mentale druk van het Nederlands elftal. Dat het Oranje nog altijd ontbreekt aan nieuwe aanvoerders, is niet meer zijn probleem.

Arjen Robben tussen zijn medespelers voorafgaand aan zijn laatste wedstrijd voor Oranje

Eigenlijk wilde Arjen Robben (33) al eerder stoppen bij het Nederlands elftal dan eergisteravond na het duel met Zweden, het slotstuk van de geflopte WK-kwalificatiereeks. Een paar keer al. Een klein jaar geleden voerde hij nog 'een serieus, eerlijk gesprek' met toenmalig bondscoach Danny Blind over zijn toekomst als international.

Hij was er nog steeds trots op het oranje shirt te mogen dragen, aanvoerder te zijn, maar tricot en band sleurden hem langzaam naar beneden, fysiek, maar vooral mentaal. Te veel energie kostte het hem om praktisch alleen de kar te trekken. Op die kar zaten te veel spelers of ze hingen eraan.

Oranje mist pure klasse, maar ook zelfvertrouwen en hardheid gekoppeld aan verantwoordelijkheidsbesef en voetbalslimheid. Robben, al vijftien jaar spelend in de Europese top, onderkent het als geen ander. Van progressie was nauwelijks sprake, integendeel.

Het lot van de natie rustte zo vooral op zijn schouders. Zijn vriend en oud-collega Dirk Kuijt voelde in die periode hetzelfde, maar dan van een stad, Rotterdam. Die druk, en dan ook nog op weerstand uit eigen gelederen stuiten, daar loopt het hoofd van over en dat gaat vervolgens ook de rest van het lijf voelen.

Na interlandperiodes moest Robben zich bij zijn club Bayern München telkens weer helemaal opladen. Hij werd een paar keer gewisseld, begon soms zelfs op de bank. Terwijl Robben voelt dat hij het nog in zich heeft: aanhaken bij de elite, die soms zelfs overstijgen, zeker omringd door andere topspelers.

Zo zal het gesprek tussen Robben en Blind vorige winter ongeveer verlopen zijn. Robben ging toch door. 'Daar heb ik ook absoluut geen spijt van', zei hij eergisteren in de mixed zone na zijn bitterzoete afscheidswedstrijd tegen Zweden met de definitieve uitschakeling voor het WK, maar ook met twee doelpunten, fijne acties en hartstochtelijke spreekkoren alleen voor hem.

Zo veel gevoel heeft hij bij Oranje dat hij niet uitsloot nog een keer zijn rentree te maken. Maar in principe was dit het. Net als Kuijt stoppen als enige doelpuntenmaker in je laatste wedstrijd, mooier zal het niet worden.

Robben was vooraf al emotioneel. 'Je beseft dat alles de laatste keer is. Dat het een mooie reis was van ruim veertien jaar die helaas zowat ten einde is gekomen.'

Hij lachte, zijn zoontje stond zoetjes naast hem met zijn ogen te knipperen tegen het licht van de camera's, een bal in zijn armen. Robben zal meer tijd voor hem hebben, er is een gevecht voorbij.

Pas de laatste jaren werd zijn band met het Nederlandse publiek en de media echt warm. Daarvoor zat er soms ruis op de lijn, vooral vanwege zijn fanatieke, soms wat verongelijkte mimiek en zijn broze gestel. Robben hinkelde tegen Zweden in de slotfase, maar zo mocht het niet eindigen, leek hij te denken, en dus ging hij door.

Waar generatiegenoten Kuijt, Van der Vaart, Sneijder en Van Persie ruim over de honderd interlands gingen, 'houdt de man van glas het toch het langst vol', constateerde Robben zelf een tikje triomfantelijk. 'Maar ik doe er ook alles voor om fit en op niveau te blijven.'

Om het Nederlandse voetbal weer fit en op niveau te krijgen moet er volgens Robben 'behoorlijk wat veranderd en verbeterd worden, op nogal wat vlakken. Daar moet je de juiste mensen voor inzetten.'

Voor de korte termijn is het noodzakelijk dat potentiële vaandeldragers zich veel meer gaan manifesteren. Wijnaldum, Blind, De Vrij en Strootman werden eerder aangewezen als opvolgers, maar zij zijn gezakt qua resultaat en uitvoering, al verschaften sommige wedstrijden in speltechnisch opzicht nog wat perspectief. De wedstrijden tegen Zweden en het thuisduel met Frankrijk waren niet zo heel beroerd, in sommige fases zelfs behoorlijk goed.

Nog een positieve noot: Virgil van Dijk wierp zich min of meer op als vaste defensieleider. Zelf ziet hij dat ook zitten. 'Dat zit in mij', stelde de Southampton-aanvoerder dinsdagavond.

Op Daley Blind als spelverdelende middenvelder kan wellicht ook verder gebouwd worden, getuige zijn dwingende optreden dinsdagavond op die positie. 'Het ging goed, ja. Ik vind dat een fijne plek.'

Blind, bij Manchester United vooral verdediger, was tegelijk realistisch: het missen van het WK betekent een omissie in de ontwikkeling van de beste Nederlandse voetballers. 'Ik heb gelukkig al een WK meegemaakt, het is zo mooi, zo bijzonder, het geeft ook zo'n boost aan je carrière. Ik heb mezelf laten zien, heb er een mooie transfer aan overgehouden. Zo kom je verder.'

Toch vreesde hij de Robbenloze toekomst van Oranje niet. 'Robben is een legende in het Nederlandse voetbal. Maar andere jongens zullen opstaan. Zo is het altijd geweest en dat gaat nu ook weer gebeuren.'

Robben zelf keek ten overstaan van het Jeugdjournaal vast verder. Voor kinderen is het niet zo erg dat Oranje het WK mist, stelde hij. Knikkend naar zijn zoontje: 'Kinderen moet niet veel televisie kijken, maar lekker zelf buiten voetballen. Dat doen wij ook.'