Eindelijk loopt Abdi Nageeye
een marathon zonder horloge

In Boston weegt strijd maandag zwaarder dan tijd

De afgelopen maanden trainde Nederlands recordhouder Abdi Nageeye onder de vlag van het recent opgerichte NN Running Team in Kenia. Alles om het ultieme doel te bereiken: Europees kampioen worden deze zomer. Hij voelt zich in ieder geval sterker dan ooit en kan niet wachten om zichzelf deze maandag tijdens de Boston-marathon te testen.

15-10-2017. Abdi Nageeye viert zijn overwinning op het NK marathon in 2017. Foto Bas Czerwinski / anp

Bij het binnenlopen van het Olympisch Stadion wierp Abdi Nageeye (29) vorig jaar aan het einde van de marathon van Amsterdam nog een laatste blik op zijn horloge. Hij lag op koers voor het Nederlands record van Kamiel Maase. Secondewerk, dat wel. De tijd op zijn horloge gaf hem het laatste beetje kracht voor een eindsprint. De klok stopte op 2.08.16, slechts vijf seconden sneller dan Maase.

Als Nageeye vandaag start in de marathon van Boston laat hij zijn hardloophorloge op zijn hotelkamer. Na het Nederlands record wacht er deze zomer een nieuw doel: Europees kampioen worden tijdens de EK atletiek in Berlijn. Nageeye wil daarvoor ervaring opdoen in Boston, dat net als de EK een ongeregisseerde marathon kent.

Echte strijd

Hij heeft er de afgelopen maanden naar uitgekeken: een marathon lopen zonder beoogde eindtijd. Hij wil graag eens lopen zonder de constante druk van het minutieus vastgestelde aantal minuten en seconden dat hij over elke kilometer mag doen, aangevoerd door ingehuurde tempomakers.

Een goede tijd is van ondergeschikt belang in Boston, de oudste stadsmarathon van de wereld. Nageeye loopt tijdens zijn achtste marathon voor het eerst zonder horloge, zegt hij in aanloop naar Boston tijdens een Skype-gesprek vanuit zijn trainingskamp in Kenia. Zijn gezicht klaart zichtbaar op: ‘Ik heb er echt veel zin in. Gewoon een keertje bikkelen. Onbevangen die marathon lopen. Wedstrijdje doen.’

Samen met New York, Tokio, Londen, Berlijn en Chicago behoort Boston tot de zogeheten Major Marathons. Een snelle tijd zou sowieso niet tellen: het parcours van de marathon maakt geen ronde, maar gaat van punt naar punt: van Hopkinton naar Boston. Het eerstgenoemde plaatsje ligt ook nog eens hoger dan de finish: het heuvelachtige parcours daalt gemiddeld drie meter per kilometer. Records zijn daarom ongeldig. In 2011 liep de Keniaan Geoffrey Mutai de onwaarschijnlijke tijd van 2.03.02, geholpen door de daling en rugwind. De tijd werd niet erkend.

Professioneel advies

De strijdmarathon ligt ook Michel Butter goed. Hij werd vorig jaar zesde tijdens de marathon van New York. In 2012 werd hij achtste in Boston. Butter over de schoonheid van een strijdmarathon: ‘Het is een man-tegen-mangevecht. Bij een geregisseerde marathon weet je precies waar je aan toe bent als je aan de start staat. In een strijdmarathon wint niet altijd degene met het beste persoonlijk record.’

14-01-2018. De Nederlander Abdi Nageeye tijdens de Saucony Egmond Halve Marathon. Foto Robin van Lonkhuijsen / anp

Tijdens de marathon van New York liep Butter de race van zijn leven. Op de momenten dat zijn concurrenten versnelden, raakte hij niet in paniek. Op zijn eigen tempo liep Butter elke keer het gat met de kopgroep weer dicht. Op het moment dat ze de imponerende First Avenue opliepen, nam Butter zelfs even de kop van de wedstrijd over van de Oost-Afrikaanse wereldtoppers, toegejuicht door tienduizenden toeschouwers.

Butter: ‘De belangrijkste tip die ik Abdi kan geven? Laat je niet gek maken. Niet door het publiek langs de kant. En zeker niet door de snellere lopers in je groep. Je weet nooit hoe je tegenstanders tempowisselingen verteren. Blijven taxeren, dat is de sleutel. De hele marathon lang moet je inschatten wat je concurrenten voelen.’

Nieuwe aanpak

Nageeye werd in 2016 achtste in Boston. Dit jaar moet een betere klassering mogelijk zijn, gelooft hij. De in Somalië geboren Nederlander trainde de afgelopen maanden in Kaptagat, Kenia, onder de vlag van het NN Running Team, het eerste commerciële atletiekteam, bestaande uit 60 lopers uit 15 landen, met Nationale Nederlanden en Nike als belangrijkste sponsors. Hij trainde met tweevoudig wereldkampioen Abel Kirui en olympisch kampioen Eliud Kipchoge, veruit de beste marathonloper van de afgelopen jaren. 

‘Als een droom die uitkomt’, zo noemt hij zijn leven in Kenia tijdens het gesprek via de webcam, een paar weken voorafgaand aan de marathon van Boston. ‘Echt niet normaal, eigenlijk’, herhaalt de nummer elf van de olympische marathon in Rio meermaals. ‘Ik voel me ook sterker dan ooit. Ik leer veel van de mensen om mij heen. Als je bijvoorbeeld ziet hoe ongelooflijk gemotiveerd al die atleten hier zijn. Daar kan ik echt wel wat van opsteken.’

Nageeye schetst een beeld van lopers die van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat bezig zijn met hun training en lichaam. ‘Dan is er bijvoorbeeld een groep urenlang met hun armen aan het zwaaien, een soort jaren-80-aerobics, terwijl ik liever in mijn bed een voetbalwedstrijd opzet.’

Het motiveert hem. ‘Ik begon met het lopen van marathons in 2014, ik had altijd moeite een goede trainingsgroep te vinden. En ik had ook niet altijd de beste faciliteiten om me voor te bereiden op een marathon. Die heb ik hier in Kenia wel. Zelfs de Skype-verbinding hier is feilloos.’

Soms verliest Nageeye zich in bewondering voor de mannen om hem heen. ‘Die jongens hebben wereldrecords en olympische titels verzameld. Maar, zeg ik dan tegen mezelf: die jongens zijn ook na negen maanden geboren. Ze bestaan ook uit vlees en bloed. Waar ik precies sta? Dat zullen we zien als ik na 42 kilometer in Boston aankom.’

Meer over