Eikelboom en Mathews, een gouden duo

Beiden kregen een publiekswissel, twee minuten voor het einde van de wedstrijd. Want met de winst van 3-2 op Oranje Zwart kwam de Nederlandse hockeytitel na zes jaar weer in Amsterdamse handen en geen twee spelers die daar meer verantwoordelijk voor waren dan Marten Eikelboom en David Mathews....

De armen over elkaars schouder geslagen en de vuisten reeds gebald keken zij toe hoe de laatste seconden verstreken. De één (Eikelboom) hevig twijfelend of hij zijn carriére misschien toch met een jaar zou moeten verlengen, de ander (Mathews) vrezend voor de invloed van de Engelse bondscoach, die hem het komende olympische seizoen terug wil halen naar Engeland.

Alles zal de 26-jarige Mathews in het werk stellen om dat weinig aanlokkelijke vooruitzicht te dwarsbomen. Zijn komst naar Amsterdam dit seizoen was het beste dat hem in zijn carriére kon overkomen, zo benadrukte hij nog maar eens. Mathews werd, met acht treffers, de uitblinker van de play-offs en zal de laatste drie jaar van zijn loopbaan liefst op Amsterdams hoofdklasseniveau vervolgen.

Met tranen in de ogen nam hij de beker in ontvangst. 'Ik wilde dat mijn ouders hierbij hadden kunnen zijn', zei hij. 'Dit is mijn beste seizoen ooit. Dit is het beste hockey dat ik in de laatste vijf jaar heb laten zien', aldus de Engelse international. Een vol Wagenerstadion kon dat beamen, maar in Engeland was er niemand die van zijn verrichtingen op de hoogte werd gesteld.

Tot woede van Mathews. Vanavond speelt hij met de Engelse ploeg alweer een oefeninterland tegen Ierland, maar de aandacht van bondscoach Mike Hamilton voor de internationals in Nederlandse dienst was ronduit schamel. 'Hij is dit seizoen niet één keer komen kijken. Wat een belangstelling! Het is maar één uurtje vliegen.'

Mathews had zijn coach er gisteren graag 'live' verslag van gedaan dat de overstap naar de Nederlandse competitie een louterende werking op zijn niveau heeft gehad.

Een paar kilo zwaarder, aan zijn hamstring geblesseerd en volledig uit vorm sloot hij zich zeven maanden geleden aan bij het keurkorps van Jim Irvine. Hij beschaamde het vertrouwen van de coach echter geen moment. 'En hij kan nog beter worden', aldus Irvine.

De zorgen van Marten Eikelboom, die gisteren na bijna een half uur de score opende voor Amsterdam en daarmee een belangrijk aandeel had in de winst, zijn van een geheel andere orde. De titel heeft zijn beslissing om afscheid te nemen van zijn sportieve carriére aan het wankelen gebracht. Sterker, zelfs de deur naar het Nederlands team staat ineens weer op een kier.

Volgende week volgt een gesprek met bondscoach Bellaart over de mogelijkheden van een rentree. Want met de Spelen in het vooruitzicht begint het te kriebelen bij de ex-international die na het WK in Maleisië afscheid nam. 'Als ik nu een beslissing neem, moet dat er één zijn waar ik niet meer op terug kom.'

Wat - naast privézaken en een maatschappelijke carriére in de groene stroom - meespeelt in zijn overweging is de aanstelling van coach Irvine twee jaar geleden. De Australiër, die in de winterstop zijn contract met nog eens een jaar verlengde, heeft de zo hevig verlangde rust gebracht die het team jarenlang ontbeerde.

Eikelboom: 'Ik besef dat afscheid nemen met een titel het mooiste is wat je kunt bedenken, maar het is tegelijkertijd nu juist zo leuk om bij Amsterdam te spelen.' Een verlenging van zijn contract zal vrijwel zeker ook een terugkeer naar het Nederlands team inhouden. Bellaart zal dat alleen maar toejuichen.

'We hebben het hier niet over zomaar een speler. Hij heeft zich opnieuw bewezen in de competitie. We moeten zien of we het zo voor hem kunnen regelen dat hij er toch weer bij kan zijn', aldus Bellaart, die met de internationals in training was op een bijveld in het Wagenerstadion.

Tevreden was Bellaart overigens niet over het niveau van de internationals in de play-offs. 'Er moet nog heel veel gebeuren willen wij olympisch kampioen worden', zei hij. Het bedroevende niveau van de finale stelde hem wat dat betreft in het gelijk.

Kansen waren schaars voor beide ploegen die slordig speelden en veel balverlies leden. Pas ver in de tweede helft kwam Oranje Zwart langszij door een prachtig doelpunt van Paul Maas, die de uitlopende keeper Veering knap omspeelde.

Amsterdam bleef echter attent en kwam via de naar Spanje vertrekkende Jiskoot en Mathews op een veilige voorsprong. In de slotseconden maakte aanvoerder Geeris daar nog 3-2 van.

De bejubelde coach Irvine wentelde alle lof af op zijn spelers, van wie Eikelboom en Mathews een extra stevige omhelzing verdienden. Diep in zijn hart hoopt Irvine vurig op een verlenging van hun contracten, maar hij onthield zich van commentaar. 'Die spelers zijn volwassen genoeg om hun eigen keuze te bepalen. Daar heb ik niks aan toe te voegen. Ze weten precies hoe ik erover denk.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden