Egmond beloont moed van hardlopende mafkees

`Mafkees', klinkt het door de gangen van het Zuiderduin-hotel in Egmond aan Zee. Michel Butter, een eerstejaars senior , wordt door zijn collega's van loopploeg TDR uitbundig gefeliciteerd met de tiende plaats in de halve marathon van Egmond....

Het gebeuk op zijn schouder betreft vooral Butters gewaagde aanpak en formidabele tijd: 1.05.56. De Beverwijker, pas twee maanden 19, staat volgens de wakkere organisatoren van Le Champion plots te boek als de snelste debutant in de 33-jarige geschiedenis van de strandrace.

`Waanzinnig', komt teamgenoot Ruud Beerepoot zeggen. `Zo fantastisch', meent Rens Dekkers, een 23-jarige marathonkandidaat die anderhalve minuut van zijn persoonlijke record heeft gehaald. Eric van der Linden, de olympische triatleet van 2000 die het nu in het hardlopen probeert, heeft bijna geen woorden voor de prestatie van zijn jonge trainingspartner. Hij houdt het bij een high-five.

Het dertien koppen tellende gezelschap van het Team Distance Runners uit Noord-Holland hangt rond in de lange gangen van het badhotel. Wie klaar is met douchen, komt voor zijn kamerdeur even buurten. De benen worden gestrekt, de nabeschouwing is die van voetballers na een grote wedstrijd.

`Dit is de kracht van TDR. Het draait bij ons om het collectief. Acht man bij de eerste 25. En iedereen leeft met elkaar mee', zegt uitblinker Butter.

`Dit was een heel grote dag voor onze ploeg', zegt hoofdcoach Guido Hartensveld. `Maar we hebben meer van zulke dagen gehad.'

De erkenning voor zijn regionale, Noord-Hollandse initiatief, daterend van 1 oktober 2000, komt ineens met bakken uit de lucht. Het begon in het najaar met de verrichting van de kleine Castricummer Hugo van den Broek die in de marathon van Amsterdam kwalificatie voor het wereldkampioenschap afdwong.

Daarna stapelde het goede nieuws zich vlot op elkaar. Zaterdagavond werd zelfs een rij serieuze sponsors gepresenteerd. Nike, Le Champion, internetsite Atletiekwereld.nl en de accountants van PriceWaterhouseCoopers PWC trekken voor drie jaar de portemonnee. Voortaan hoeft er niet gesappeld te worden, om de voorwaarden voor topatletiek in te vullen.

Trainer Hartensveld: `Ik besta in het dagelijks leven van twintig uur werk als fysiotherapeut. De sport is hobby. Dat kan net aan. Maar als ik er een maand tussen uit moet voor de trainingskampen van TDR, dan sta ik rood bij de bank. Dan kan ik de huur niet betalen. Het is mooi dat ik die tijd nu vergoed krijg.'

Vijf weken, van 4 december tot 7 januari, zat Hartensveld met twaalf TDR-pupillen in Mexico. Oud-Egmondwinnaar German Silva (1998) had de Noord-Hollanders uitgenodigd. Er werd getraind op een vulkaan van 2850 meter hoogte, de Toluca. Op oudejaarsdag werd bij een uitdagingsloop gestegen tot 4200 meter. Bij sommigen werd het begin van hoogteziekte vastgesteld.

Hartensveld: `Opeens besefte ik de gevaren. Je kon zo het ravijn in vallen. Ik liep iedereen maar te vragen hoe hij zich voelde. Je komt op die hoogte in een euforische roes. Zij waren juist van mening dat de trainer zich een beetje aanstelde.'

In Mexico werd het seizoen voorbereid, het velletje van de neuzen verbrand en konden de atleten zich volledig bezig houden met hun sport. Hugo van den Broek en Selma Borst, het nieuwe gezicht in de Nederlandse vrouwenatletiek, voerden de troepen aan die zondagochtend al vroeg naast het bed stonden. De jetlag (er diende zeven uur tijdsverschil overbrugd te worden) deed zich gelden.

Opvallend genoeg waren de nummers twee en drie van TDR in de Halve van zondag, Eric van der Linden en Michel Butter, niet mee naar de Mexicaanse bergen. Zij trainden gewoon in Nederland, begeleid door Marcel Swart, in 2002 nog bondscoach van de Nederlandse triatlonbond NTB.

Hartensvelds ploeg, opgebouwd uit clubatleten die in hun eigen omgeving concurrentieprikkels missen, bestaat uit 35 leden, verdeeld over diverse loopdisciplines. Zeven atleten deden zondag in Dortmund aan indooratletiek.

De jeugdsectie, TDR Juniors, is de trots van Hartensveld. Butter is zijn eerste ontdekking, gedaan bij trimloopjes in de omgeving. Hartensveld ontvangt de jonge loper die ruim twee minuten na winnaar Cheboror binnenkomt, zondag met wijd gespreide armen.

De atleet springt zijn coach om de nek en kan dan even geen lucht meer krijgen. Hij heeft de laatste drie kilometer de messen in de kuiten voelen steken. Zijn brutaliteit met de besten mee te gaan, was niet afgestraft maar beloond. Voor één dag is Butter de held van TDR.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden