Analyse Ronde van Zwitserland

Egan Bernal topfavoriet voor de Tour tegen wil en dank

Bij ontstentenis van andere toppers en door de onzekerheid over de vorm van Geraint Thomas is Ineos-renner Egan Bernal ineens dé favoriet voor de Tourzege. Al houdt hij zichzelf nog op de vlakte.

Bernal op het podium na het winnen van de Ronde van Zwitserland. Beeld EPA / Urs Flueeler

Dat het snel zou gaan met Egan Bernal, de 22-jarige Colombiaan in dienst van Team Ineos, voorheen Team Sky, was wel voorzien. De kapitaalkrachtigste ploeg in de wielrennerij plukte hem niet voor niets begin 2018 weg bij een pro-continentaal team uit Italië. Dat hij zaterdag 6 juli in Brussel al op z’n minst als een van de topfavorieten aan de start van de Tour de France staat, lag minder in de lijn van de verwachtingen.

Hij doet zelf niet mee aan het opkloppen van prognoses, Egan Bernal is een ingetogen en bescheiden jongeman uit de noordelijke Andes, waar hij in een stadje woont op 40 kilometer van Bogotá ,op ruim 2600 meter hoogte. Maar er is geen ontkomen aan. Zondag sloot hij de Ronde van Zwitserland af als winnaar door de Australiër Rohan Dennis in het algemeen klassement 19 seconden voor te blijven. In de laatste etappe, een korte zware rit door de Alpen, probeerde de regerend wereldkampioen tijdrijden de Colombiaan nog onder druk te zetten door op de Furkapas de aanval te kiezen, maar die kon eenvoudig het wiel houden. Nog voor de huldiging tikte hij al driftig op zijn vermogensmetertje om de getrapte waarden te kunnen zien.

Nu haalt een winnaar in Zwitserland zelden het hoogste podium in Parijs. Lance Armstrong lukte het, in 2001, maar beide overwinningen is hij na zijn dopingbiecht kwijt geraakt. Eddy Merckx speelde het klaar, in 1974. Maar dit keer zijn het de omstandigheden die de beste in de Tour de Suisse in de loge van de grootste kanshebbers voor de Tour de France plaatsen. De nummers twee, drie en vier van vorig jaar ontbreken. Ploeggenoot en voorbeeld Chris Froome ligt in de kreukels na zijn val in de Dauphiné. Tom Dumoulin haakte af met een geteisterde knie. De Sloveen Primoz Roglic wordt na de Giro d’Italia rust gegund. Dan schuif je snel op in de rangorde. Bernal eindigde in die editie als vijftiende, maar reed volledig in dienst van Froome en de latere winnaar Geraint Thomas.

Niet onmogelijk

Bernal verklaarde in Zwitserland dat hij ervan uit gaat dat de Welshman in juli wederom de kopman is. Die kan zijn titel prolongeren en dat verdient nu eenmaal prioriteit. Zelf acht het talent zich nog te jong om voluit voor het geel te gaan. ‘De Tour winnen is heel moeilijk. Ik ben er niet mee bezig.’ Onmogelijk is het niet. Zes keer in de rondegeschiedenis won een 22-jarige, als laatste Laurent Fignon in 1983. De vraag is vooral in welke vorm Thomas steekt. Nadat hij het afgelopen winter niet zo nauw nam met het gedisciplineerde bestaan van een toprenner, beleefde hij een matig voorseizoen. In de Ronde van Zwitserland gaf hij op na een buiteling. Bernal weet hoe het zit. ‘Het gaat goed met hem.’

Naast de omstandigheden is er intussen toch ook de erelijst. De Colombiaan won dit jaar Parijs-Nice. Vorig jaar zegevierde hij in de Ronde van Californië en werd hij tweede in de Ronde van Romandië. De ploeg schoof hem naar voren als de troef voor de Giro d’Italia dit jaar, maar door een val tijdens de training, waarbij hij zijn sleutelbeen brak, moest hij verstek laten gaan. Bijna organisch schoof hij door naar de selectie voor de Tour de France.

Bernal voorop bij het beklimmen van de Gotthardpas. Beeld EPA / Gian Ehrenzeller

Want de capaciteiten tellen ook. Zijn status als klimmer pur sang was bekend. In Parijs-Nice bleek hij zich tijdens een winderige etappe te kunnen handhaven in waaiers. Afgelopen zaterdag gaf hij in de tijdrit in de Ronde van Zwitserland maar 19 seconden toe op specialist Dennis, al leek de Australiër in zijn pogingen zich om te scholen tot ronderenner de scherpte in het rijden tegen de klok wat te zijn verloren. In een met veel risico genomen linkerbocht ging de Colombiaan door een wegschuivend achterwiel bijna onderuit. Dat hij overeind bleef, werd toegeschreven aan zijn verleden als mountainbiker.

De zege zondag bracht hem ogenschijnlijk niet op andere gedachten. ‘G. is onze kopman. Ik heb er geen problemen mee. Ik ben nog jong, ik heb nog veel Tours voor me liggen. Als hij beter is dan ik, ga ik hem natuurlijk helpen.’ Misschien schuilt in dat terloops uitgesproken voorbehoud toch een voorschot op een andere rolverdeling.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden