Reportage

Eerlijk zegevieren was een illusie

Michael van Praag wist al snel dat hij het bij de keuze voor het UEFA-voorzitterschap zou afleggen tegen Aleksander Ceferin. Hij weigerde aan 'spelletjes' mee te doen en dat werd hem fataal.

Michael van Praag redde het niet bij de verkiezingen voor president UEFA. Beeld anp

Michael van Praag neemt een hap van de chocoladetaart die zijn vrouw hem zojuist heeft voorgezet en overdenkt zijn zonden. De schijnwerpers zijn weg, de cameraploegen heeft hij afgeschud. Zijn stropdas zit nog zoals hij hem woensdagochtend heeft omgeknoopt: recht en zonder kreukels, zoals een bestuurder betaamt.

Jong tegen oud

Dinsdag, tijdens het traditionele openingsdiner, wist hij al wat hem te wachten stond: de strijd om het voorzitterschap van de UEFA ging hij verliezen. Bondsvoorzitters die hem steun hadden toegezegd, vertelden hem schoorvoetend dat ze daarop terugkwamen. Ze gingen voor de winnaar. En dat zou Van Praag zeker niet worden.

Hij windt er geen doekjes om. Dat driekwart van de voetbalbonden Aleksander Ceferin boven hem verkiest, kan hij nog wel begrijpen. Maar bij sommige bondsvoorzitters denkt hij: sodemieter toch op. Maandenlang smeerden ze hem stroop om de mond. Nu het erop aankomt, heeft hij niks aan al die loze beloften.

Lang heeft hij het niet willen geloven. Dat hij het met zijn zeven jaar in het UEFA-bestuur en zijn internationale netwerk zou afleggen tegen een twintig jaar jongere Sloveen zonder dat alles. Die ongemakkelijke waarheid duwde hij van zich af, koppig als hij zijn kan.

Als hij terugkijkt, ziet hij wel waar het fout ging. 'Een bandwagon', noemt hij het. Ceferin slaagde erin een beweging in de Europese voetbalwereld op gang te brengen die niet meer te stoppen was. Zo draaide de strijd om de opvolging van Michel Platini uit op jong tegen oud, op fris tegen belegen, op informeel tegen officieel. Op high five tegen handdruk.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Ceferin wordt gefeliciteerd terwijl Van Praag (midden onder) op zijn telefoon kijkt. Beeld anp

Achterkamertjes

En nu zit hij hier in een achterkamertje van het congreshotel in Athene. Het heeft iets ironisch, omdat juist de achterkamertjes zijn nederlaag hebben betekend. Hij weigerde er zaken te doen, in tegenstelling tot Ceferin. Die laat zich verderop in het hotel door de ene na de andere bondsvoorzitter op de schouders slaan. Van de 55 heeft hij er 42 om zijn vinger gewonden, blijkt als UEFA-interimvoorzitter Villar de uitslag even na het middaguur bekendmaakt.

Toen Van Praag zijn campagne begon, hadden mensen uit zijn omgeving hem nog zo geadviseerd een deal te sluiten met de Russische president Vladimir Poetin. Zonder de steun van Rusland, en daarmee een groot deel van het Oostblok, zou zijn campagne een crime worden. Van Praag sloeg de waarschuwing in de wind. 'Dat kan ik toch niet doen? Dan kan ik me in Nederland niet meer vertonen.'

Zittende elite

Nu de strijd is gestreden, beseft hij: eerlijk zegevieren was een illusie. 'Als je niet aan spelletjes meedoet is het moeilijk om te winnen.' Die spelletjes kan hij zich als voorzitter van de KNVB en de Nederlandse Sportraad niet permitteren, vindt hij. 'Ik ben benoemd door de koning!'

Maar de nederlaag alleen op machtsspelletjes afschuiven, zou te makkelijk zijn. Van Praag heeft een imagoprobleem, net als de rest van het UEFA-bestuur. Bondsvoorzitters hekelen de voorkeursbehandeling van de bestuursleden. Die slapen in (nog) luxere hotels, worden gescheiden vervoerd en krijgen de beste tafels in de pompeuze zalen waarin de voetbalbond dineert. Het is een klassenmaatschappij en Van Praag behoort als vicepresident tot de zittende elite.

Gezicht redden

Op het podium doet hij woensdagochtend een verwoede poging zijn collega's desondanks te charmeren. 'Vrienden, kennen jullie Charlie Watts, Keith Richards, Mick Jagger? Deze Rolling Stones zijn 70 jaar of ouder, maar spelen nog steeds uitverkochte stadions plat.' Het is een ultieme poging de bezwaren weg te nemen over zijn hoge leeftijd.

Als even later duidelijk is dat ook de oude rockers hem niet meer hebben kunnen redden, raapt hij snel de scherven bijeen. Nadat de secretaris-generaal van de UEFA hem toestemming heeft gegeven nog even het woord te nemen, roept hij iedereen op achter Ceferin te gaan staan. Stroop om de mond, zoals dat eerder bij hem gebeurde.

Zijn gezicht redden, is wat Van Praag na de verloren verkiezing rest. Hij moet door, zo snel mogelijk. Hij gaat binnenkort naar Gibraltar en Faeröer om 'problemen met stadions' op te lossen. Bij de KNVB liggen stapels achterstallig werk en is nog een kampenstrijd te beslechten. Uitdagingen genoeg.

Maar het meeste werk is misschien nog wel te verzetten in Nyon, waar de UEFA zetelt en waar Ceferin straks het hoofd moet buigen over de groeiende tweespalt in het Europese voetbal. De verkiezingsstrijd met al zijn intriges heeft diepe wonden geslagen in de relatie tussen Van Praag en Ceferin. De nieuwe UEFA-voorzitter gaf hem in zijn toespraak de ene na de andere steek onder water.

Toch zegt Van Praag erop te vertrouwen dat het wel weer goed komt tussen hen. 'Aleksander heeft al een paar keer gezegd: ik heb je nodig, Michael.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden