Eenzaam, vaak extreem en altijd meer: 'Ik ben een beetje maniakaal, is weleens gezegd'

Volgens Wout Weghorst is dat nodig - wil hij er alles uithalen tot zijn 36ste

Wout Weghorst (25) wil altijd meer. Meer trainen, meer doelpunten maken. De spits van AZ is een authentieke prof met brandende ambities. Die zitten hem soms in de weg. 'Ik ben een beetje maniakaal, is weleens gezegd.'

Foto Guus Dubbelman / de Volkskrant

Wout Weghorst wordt soms gek van zichzelf. Van zijn fanatisme en van zijn ijzeren wil. 'Ik wil er tot mijn 35ste, 36ste alles uithalen, en daar hoort gek worden van mezelf bij', zegt hij monter. Hij kijkt weleens uit naar het moment dat hij stopt. 'Dan wordt het leven een stuk gemakkelijker.' Over zijn aanstaande vaderschap: 'Ik hoop echt dat het kind op mijn vriendin lijkt.'

Weghorst, de spits van AZ met elf goals in de competitie en negen in het bekertoernooi, heeft brandende ambities. In de bekerfinale van Feyenoord winnen, natuurlijk. Eens voetballen bij een club in Duitsland of Engeland, waar het spel intens is, waar ze houden van spelers die alles, echt alles doen om te winnen. Hij weet inmiddels waar hij tot zijn recht komt: in aanvallende ploegen, met buitenspelers. Hij wil rennen, zwerven, glijden, koppen, schieten, schelden, irriteren, storen en nog meer rennen, met zijn bijna twee meter lange lijf.

Oranje? Oranje is een droom, dat is 'het allerbelangrijkst. Als ik daaraan denk, word ik gek. Dat is mijn alles.' Hij sprak al eens met de vorige bondscoach Dick Advocaat, vlak na de uitschakeling voor het WK. Hij zat er dichtbij. 'Locadia viel af met een blessure. Dost viel af, voor de oefenwedstrijden met Schotland en Roemenië. Ik deed geen oog dicht. Ik lag te woelen.' Advocaat riep Luuk de Jong op als vervanger. 'Ik weet dat genoeg dingen beter kunnen en misschien wel moeten bij mij. Maar ik weet ook dat ik ongelooflijk trots zou zijn om voor het Nederlands elftal uit te komen.'

CV Wout Weghorst

1992 Geboren op 7 augustus in Borne

2012 Tekent profcontract bij Emmen, nadat hij amateur was bij NEO in Borne en DETO in Vriezenveen.

2014 Naar Heracles.

2016 Naar AZ

2017 Verliest bekerfinale van Vitesse.

2018 Bereikt opnieuw bekerfinale, tegen Feyenoord op 22 april.

Weghorst deed havo, studeerde één jaar journalistiek in Tilburg en Topsportmanagement & Ondernemerschap aan de VVCS Academy.
Weghorst woont samen. Hij wordt dit jaar vader.

Elke wedstrijd is een gevecht voor Wout Weghorst. 'Dat is mijn perfectionisme, mijn wil om iets te bereiken, om te winnen. Ik ben ook egoïstisch. Dat is een spits eigen. In elke wedstrijd is mijn doelstelling: resultaat halen met het team en scoren.' Altijd kan hij uitslapen, maar niet op een wedstrijddag. Dan is hij om half zeven wakker van de spanning.

Als kind in Borne, Overijssel, was hij ook al zo fanatiek. Velen ergeren zich aan hem, door zijn verbale gedrag, zijn gebaren, dat glijden over de knieën na een doelpunt. Of ze hem vroeger weleens irritant vonden, bij NEO in Borne? 'Ja, heel erg. Dat was de hel soms. Huilen. Ik was zo fanatiek. Ik kon niet begrijpen dat sommige jongens niet alles deden voor de overwinning. Nu bij AZ heb ik dat fanatieke nog steeds. Ik weet dat mijn weg niet de gemakkelijkste weg is. Ik ben een beetje... maniakaal, is weleens gezegd. Ik beleef mijn voetbal best op een extreme manier. Het is voetbal voetbal, trainen trainen. En als ze het nu bij AZ al raar vinden soms, kun je nagaan hoe ze dat vroeger bij de amateurs vonden. Dat was soms verschrikkelijk en eenzaam.'

Weghorst is nooit door een profclub gescout als jongen. Hij was 19, bij DETO in Vriezenveen, toen hij werd ontdekt. 'Ik was geen stereotiep talent, maar lang en iel, na een enorme groeispurt. Qua motoriek was het niet erg goed. Ik weet alleen dat ik één ding al had: mijn mentaliteit.' Hij zei thuis altijd dat hij profvoetballer werd. Zijn ouders hielden hem voor: Wout, je bent 17 nu, moet je niet eens aan een vak gaan denken. 'Ik was stoïcijns, met mijn overgave. Door die drive blijf ik mezelf tot op de dag van vandaag ontwikkelen.'

Weghorst wil rennen, zwerven, glijden, koppen, schieten, schelden, irriteren, storen en nog meer rennen, met zijn bijna twee meter lange lijf. Foto Jiri Buller / de Volkskrant

Natuurtalent

Wilskracht is een kwaliteit, zelfs voor de mooiste talenten. 'Je wilt niet weten wat Messi er allemaal voor doet, en die heeft een enorm talent. Om de absolute top te halen, heb je natuurtalent nodig. Ik heb misschien de wil van een wereldtopper, maar dat ga ik met mijn kwaliteiten, met mijn talenten nooit worden. Door mijn wil maak ik progressie.' Trouwens, hij is meer dan een werkpaard: 'Ik heb ook technisch mooie goals gemaakt. En echt goede aannames, hakjes. Mijn functionele techniek is enorm verbeterd.'

Met zijn ambities zit hij goed bij AZ, dat de naam heeft innovatief en werklustig te zijn. AZ heeft de zaken goed voor elkaar, met trainingen en faciliteiten. Weghorst twijfelt of hij zegt wat hij wil zeggen en hoe. Hij vraagt om een voorzichtige formulering, want hij zou nog meer willen doen. 'Ik vind niet dat je om twee uur klaar kunt zijn. Er is altijd meer te doen. Ik ga dan nog trainen. Met de fysiektrainer. Of ik sta alleen op het veld. Afwerken. Krachttraining. Loopscholing. Ontspanningsoefeningen, om beweeglijker te worden.'

Weghorst heeft geleerd zich te beheersen in het veld. Hij legt zijn meetlat van chagrijn uit. 'Winnen en goed gespeeld, dat is goed. Ook nog gescoord, dan is het geweldig. Als we winnen en ik heb zelf niet goed gespeeld, dan gaat het nog. Maar als we niet hebben gewonnen en ik heb zelf niet goed gespeeld, dat is echt een drama. Dan hoef je de dag daarna niet bij me te zijn.'

Velen zullen hem een uitslover vinden. 'Dat is het eenzame waarop ik doel.' Terwijl alle ogen op hem zijn gericht, als aanvoerder. Hij probeert stoïcijns te zijn richting scheidsrechters. Niet te scheutig te zijn met armgebaren of verwijten naar medespelers. 'Dat is gewoon niet goed. Maar ik kan soms echt boos worden en jongens verrot schelden, als ze niet genoeg doen om een wedstrijd te winnen. Dat is al zo vanaf de amateurs.'

11 doelpunten

11 doelpunten maakte Weghorst al in de competitie en negen in het bekertoernooi. Hij bekijkt geregeld beelden van topspitsen als Suárez. 'Het kan altijd beter.'

Hij kan met tranen in de ogen kijken naar sporters die alles van zichzelf vragen, zoals Ireen Wüst. 'Dat zeg ik ook tegen mensen die mij irritant of gek vinden, als ik juich na een doelpunt. Ik dacht weleens: moet ik dat veranderen? Maar nee, dat is het allermooiste dat ik heb. Het is niet too much. Het is oprecht en ik voel het zo, en ik ben echt zo blij als ik scoor. Daar doe ik het allemaal voor.'

Hij praat over een doelpunt tegen Twente, onlangs in de competitie. Kappen, schieten in de verre hoek. 'Dat doe ik dertig keer per dag op de training, met zo'n pop, en dan zoek ik de verre hoek.'

'Ik vind het zielig, eenzame mensen. En ik weet hoe het voelt.' Foto Guus Dubbelman / de Volkskrant

Altijd meer

Hij is tevreden over zijn aantal doelpunten: elf in de competitie, negen in de beker, waar hij topschutter is. Ja, in de competitie, dat hadden er meer mogen zijn. Maar hij zet stappen. Hij werkt veel met oud-voetballer Simon Cziommer, zijn begeleider, werkzaam voor Stars & Friends, een Duits bureau. 'Ik spreek Simon elke dag. Meestal selecteert hij beelden, ook van topspitsen. Bas Dost, hoe hij positie kiest in het zestienmetergebied bij de goal, dat is echt heel goed. Harry Kane. Giroud.'

Hij let vooral op fysiek sterke spitsen die ook nog aardig kunnen voetballen. 'Maar ik kijk ook naar Suárez. Ik probeer van zoveel mogelijk grootheden iets op te pikken en ervan te leren. Ik merk dat het iets oplevert. Uit de rug van tegenstanders weglopen. Tussen de palen blijven. Ik week vroeger te veel uit naar de zijkanten, omdat ik zo'n harde werker ben en overal wil zijn. Maar het gaat om die eindfase. In dat gebied tussen de palen ben ik echt verbeterd, ook qua loopacties.'

Hij prijst de aanvoer, van rechtsbuiten Jahanbakhsh onder anderen. 'Ali heeft mij al veel assists gegeven. Waar ik soms nog iets beter positie moet kiezen, moet hij nog wat meer rust houden, en overzicht. De afstemming is belangrijk. Deels gaat dat op gogme, het gevoel waar je moet staan of lopen. Dat heb je of niet. Je kunt ook niet alles leren. In recente wedstrijden kreeg ik twee keer een soort slidingachtige kans die ik miste, maar ik weet dat ik die kansen in het begin van het seizoen nooit had gekregen, omdat ik toen niet liep zoals ik nu loop.'

Puur en oprecht

Zo is hij altijd bezig. Alleen als privépersoon is hij rustiger. Hij woont in de rust van Beemster, tussen het groen, en hij noemt zichzelf puur en oprecht. Op zijn arm is een gebed getatoeëerd, een tekst over zijn ouders, over zijn broers, de datum van zijn eerste goal, tegen Ajax. Zijn motto: dat iets lukt als je het echt wilt. Als hij kan, gaat hij naar de kerk in Twente, in Borne of in Almelo. Thuis is voor hem Twente. Daar wonen zijn ouders, zijn broers, de kinderen van zijn broers. Daar ligt zijn gevoel.

Zijn ouders zijn gescheiden, maar hij heeft een goede band met allebei. Een broer is piloot, eentje werkt in het familiebedrijf (olie, tankstations) en eentje is architect. Hij is voetbal. 'Alles wat ik doe staat in het teken van voetbal. Daar praat ik ook met familie over. Ik heb daarover strijd gevoerd, ook met mezelf. De conclusie was dat het nu niet hoeft, iets anders dan voetbal. Op dit moment is voetbal gewoon het allerbelangrijkste.'

Vrijwilliger

Vrijwilliger is Weghorst ook, hij praat geregeld met eenzame bejaarden. 'Die man wist alles van Bach en Beethoven, voor mij een verademing.'

Vooruit, hij heeft zijn vriendin en binnenkort een kind. En hij praat of wandelt soms met bejaarden, als vrijwilliger. 'Het is heel bizar. Dat kwam in het nieuws toen ik in Peptalk zat, bij Jack van Gelder. De volgende ochtend kreeg ik telefoon, dat de meneer met wie ik altijd wandelde was overleden. Ik was zijn luisterend oor. Als ik wegging had hij een lach op zijn gezicht. Daaruit haalde ik voldoening, als contrast met het voetbal. Voetbal is een soms patserige, egoïstische machowereld. En je doet mee, om te overleven. Die man was kledingmaker en had geen flauw benul van voetbal. Een mooie kerel, die van Beethoven en Bach hield. Ik heb veel van hem geleerd. En het is heerlijk om soms niet de grote voetballer in de schijnwerpers te zijn.'

Weghorst was bedroefd om de dood van de man. Hij ging naar de begrafenis. 'Ik pak het straks weer op, met een ander. Het is leuk. Ik vind het zielig, eenzame mensen. En ik weet hoe het voelt.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.