Een zege voor alle kinderen ter wereld

Carlos Dunga spuwde zijn gal, toen fotografen hem op een snikhete julidag in 1994 vereeuwigden met de wereldbeker. De pers was kritisch geweest op de saaie Braziliaanse voetbalploeg, maar hier stond hij dan in Pasadena, Californië: aanvoerder Dunga torste de World Cup, de eerste voor Brazilië in 24 jaar....

Dertien jaar later besloot Dunga zijn eerste grote klus als bondscoach van Brazilië met een zege in de finale van de Copa América op rivaal Argentinië: 3-0. De Argentijnen mochten favoriet zijn geweest, Brazilië liet niets van hen heel.

Ook in Dunga’s elftal was de aanvoerder een dienende middenvelder, hoewel die geschorst was in de finale: Gilberto Silva van Arsenal, die in Londen de fantasieën van Fabregas en Henry hielp verwezenlijken.

Dunga, Silva, het is geen toeval. Altijd propageert Dunga de nederigheid bij voetballers, de dienstbaarheid. Opvallend was deze keer dat hij de zege opdroeg aan de kinderen van de wereld, waarbij hij landen als Rwanda en Angola noemde. `Kinderen hebben een zuivere ziel en kennen geen afgunst.’

Voor de liefhebbers van de verfijnde Braziliaanse school viel niet veel te genieten van de winnende ploeg, die in Robinho de topschutter van het toernooi kende met zes treffers. Robinho was de individualist die zich bij tijd en wijle mocht onttrekken aan het collectief. Dat lukte hem aardig, hoewel hij in de halve finale én in de eindstrijd niet tot scoren kwam. Brazilië prolongeerde de titel, zijn achtste.

Alex en Afonso Alves, nieuwelingen in de selecao, zijn dus kampioenen van Zuid-Amerika. Alex vormde met Juan het hart van de defensie, Alves viel een paar keer in. Van beiden is niet zeker waar ze volgend seizoen voetballen.

PSV’er Alex kan naar de club die hem drie seizoenen geleden financierde toen hij van Santos naar Europa trok, Chelsea, maar trainer Mourinho heeft hem verteld dat Terry en Carvalho eerste keus blijven. Alves lokte interesse na 34 treffers voor Heerenveen in de competitie, maar de prijs van naar schatting zeker 15 miljoen euro is hoog.

Brazilië speelde tot de finale matig, maar deed wat zo belangrijk is in toernooivoetbal: groeien. Bovendien was de hevige kritiek op het elftal een bondgenoot van de bondscoach, die een eenheid smeedde. Dunga verving spelmaker Diego door Julio Baptista, die hem terugbetaalde met belangrijke treffers. Vagner Love behield het vertrouwen, de kleine middenvelder Josué voegde zich uitstekend in het elftal.

De eerste wedstrijd ging verloren van Mexico en met enige moeite worstelden de Brazilianen zich door de groepsfase. Vervolgens vermorzelden ze Chili (6-1) en wonnen ze in de halve finale een strafschoppenserie van Uruguay, nadat die al verloren leek.

De finale tegen de ploeg die bij vlagen indruk maakte en veelvuldig scoorde, verliep gemakkelijker dan verwacht. Uitgerekend de meest bekritiseerde Braziliaan, Julio Baptista, scoorde al na een paar minuten met een fraai schot, nadat niemand hem aanpakte. Toen Ayala na een half uur een voorzet van Dani Alves in eigen doel werkte, was de strijd beslecht. Dani Alves scoorde na rust.

Weinig was te zien van het veelgeprezen Argentijnse middenveld, hoewel Riquelme de paal raakte. Onzichtbaar bleef publiekslieveling Messi, die in voorgaande duels zoveel moois had laten zien.

Dunga had na de overwinning ook een mededeling voor de spelers die vrijaf vroegen, omdat het seizoen lang en zwaar was geweest. ‘Ik selecteer op kwaliteit én op instelling’, zei hij, verwijzend naar Ronaldinho en Kaká, de ontbrekende spelers. Het zegt ook iets over het bijna onuitputtelijke potentieel waarover de bondscoach van Brazilië kan beschikken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden