Een wereldrecord in Eindhoven? Het werd een deceptie

Een wereldrecord, of ten minste een wereldtijd; dat was zondag het streven op de marathon in Eindhoven. Het werd een deceptie, de winnaar kwam na 2 uur en 6 minuten over de streep.

De kopgroep, met links de uiteindelijke winnaar: Tilahun Regassa uit Ethiopië. Beeld Jiri Buller
De kopgroep, met links de uiteindelijke winnaar: Tilahun Regassa uit Ethiopië.Beeld Jiri Buller

Drie jaar geleden beloofde Eindhoven zichzelf, in een bui van overmoed, een wereldrecord op de marathon. De ambitie om het snelste parcours ter wereld te worden had uiterlijk zondag moeten worden verwezenlijkt. Toen de in potentie snelste atleet van het veld, de Keniaanse debutant Leonard Komon, na 23 kilometer uit de kopgroep moest lossen, konden alle mooie vergezichten als luchtkastelen de coulissen in.

'Het was niet te pretentieus', sprak de wedstrijdregisseur, Peer Pulles, met overtuiging. Hij antwoordde op de vraag of het wel reëel was om in Eindhoven te willen opbieden tegen de grote stadsmarathons van Berlijn (die vooral), Londen en Chicago. Pulles zat als Jos Hermens in diens beste dagen achter op de motor, om velletjes met streeftijden te laten zien.

Na 5 kilometer kwam voor de kopgroep een schema van 2.07.45 tevoorschijn. Dat was een flinke tegenvaller, waarna de hazen uit Kenia kozen voor een 'te snelle versnelling'. Het leidde tot een deceptie. De marathon werd gewonnen door de Ethiopiër Tilahun Regassa in een tijd van 2 uur 6 minuten en 21 seconden. Dat was 204 seconden langzamer dan het wereldrecord (2.02.57) dat Dennis Kimetto twee weken geleden in Berlijn vestigde.

Marathondirecteur Edgar de Veer, de man die in 2011 21 bochten uit het parcours liet verwijderen, kwam met de verklaring dat tussen de bewering van drie jaar geleden en de realiteit van 2014 een wereld van verschil is ontstaan. De grote stadsmarathons claimen tegenwoordig de beste lopers.

Wereldtopper

Het ambitieuze Eindhoven had Geoffrey Mutai, de winnaar van de eigen Lage Landen Marathon in 2008 en 2009, willen hebben. Maar hij mag niet meer, na zijn grote overwinningen in Berlijn en Boston. Van zijn managers, van de World Majors zoals de grote marathons zich noemen. Mutai is te kostbaar. 'De grote marathons zijn de Champions League', aldus De Veer. 'Wij zijn, wat oneerbiedig gesteld, de Europa League. Daarom waren we ook heel blij met Leonard Komon, een wereldtopper die normaal onhaalbaar voor ons is.'

De doelstelling was daarom bijgesteld. 'We gingen niet meer voor het wereldrecord, maar voor een wereldtijd.' De directeur wees nog even op het wereldrecord dat sinds die dag in 2011 nog veel scherper is gesteld. Van 2.03.38 (Makau) via 2.03.23 (Kipsang 2013) naar 2.02.57 (Kimetto 2014).

Zij waren redelijk ervaren lopers bij hun aanvallen op het wereldrecord in Berlijn. Komon, de wereldrecordhouder op de 10 en 15 kilometer (weg), was zondag niet meer dan een leerling die zei dat hij in Eindhoven een enorme les had geleerd.

De kopgroep, vandaag. Beeld Jiri Buller
De kopgroep, vandaag.Beeld Jiri Buller

Instorten

De broodmagere Keniaan bleek niet in staat de wet te ontstijgen dat een marathon anders is dan welke wedstrijd ook. Winnaars van halve en kwart afstanden zijn niet zomaar de kampioenen van de hele opdracht: 42 kilometer en 195 meter.

Komon vertelde van zijn ervaringen op het parcours, dat tweemaal moest worden afgelegd. Hij kwam, na in ronde 2 door de koplopers gelost te zijn, terecht tussen de achterblijvers van de recreantenmarathon. En hij vroeg zich af of hij niet zou instorten in de laatste kilometers.

De beoogde man van het recordtempo bleef ver verwijderd van zijn mogelijkheden. Iemand die 59.14 kan lopen op de halve marathon faalt als hij 2.14.25 loopt op de hele.

Het geworstel te midden van de recreanten, applaudisserend voor die snelle mannen uit de voorhoede, maakte duidelijk dat Eindhoven eigenlijk naar een andere route toe moet. 'We streven in 2015 naar een parcours van een ronde', zei De Veer. 'Maar we blijven wel in de stad. Daar gaan we serieus werk van maken.'

Spektakel

De najaarsmarathon met 19 duizend deelnemers is een spektakel op zichzelf. De teleurstelling over het mislopen van een toptijd is een fenomeen in de atletiekwereld. Steden blijven zich met elkaar vergelijken. Races worden geregisseerd. Het gaat om de tijd, niet om de overwinning. Winnaar Tilahun Regassa verontschuldigde zich voor zijn matige tijd. Er was immers zoveel meer verwacht in de stad die opnieuw de toptien van snelste marathonparcoursen ter wereld binnenkwam.

Komon herhaalde nog maar eens zijn respect en bewondering voor landgenoot Kimetto die sinds 28 september het wereldrecord bezit. 'Het record was van Wilson Kipsang. Die kennen we goed in Kaptagat, in onze trainingsgroep. De afgelopen tijd zeiden alle honderd lopers bij ons: het volgende record gaat naar Kimetto.'

Dat in Europa sinds twee jaar allerlei dopingbeschuldigingen over het Keniaanse hardlopen de ronde doen, was Komon niet ontgaan. Hij zei de opwinding te begrijpen. 'Maar ik word elke drie maanden op bloed en urine gecontroleerd, buiten competitie. En bij elke wedstrijd in Europa moet ik naar de dopingcontrole. Dat anderen mogelijk wel doping gebruiken, is aan hen. Maar het zal hun leven in de toekomst beïnvloeden.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden