Een voorspelbaar en onvermijdelijk vertrek

Twee maanden nadat Utrecht zijn vier assistenten had ontslagen, bleek ook de val van de hoofdtrainer Willem van Hanegem onafwendbaar.

In zijn streven schoon schip te maken is FC Utrecht terechtgekomen in een vliegende storm. Het ontslag van trainer Willem van Hanegem zal de gemoederen in de Domstad nog lang bezighouden; bij een groot deel van de aanhang van de club staat hij immers voor eeuwig op een voetstuk en ook onder de spelers is zijn populariteit groot.

Niettemin was het vertrek van Willem van Hanegem even voorspelbaar als onvermijdelijk, nadat hij het afgelopen weekeinde openlijk, en op de kenmerkende wijze, de confrontatie met de machtigste man van de club, Frans van Seumeren, was aangegaan en zich bovendien laatdunkend had uitgelaten over een klein deel van het publiek dat zich op de tribune steeds sneller tegen de spelers keert.

Van Seumeren, die vorig jaar zeventien miljoen euro in de club stak en een meerderheidsaandeel bezit, werd door Van Hanegem maandag in het AD/Utrechts Nieuwsblad aangeduid als ‘die duikboot die geen verstand heeft van voetbal, maar wel alles voor het zeggen heeft’.

De man, die furore en kapitaal maakte als bergingswerker van scheepswrakken, reageerde furieus, ook omdat Van Hanegem hem verweet inmenging te eisen in zijn selectie. Via een bevriende commissaris zou hij geprobeerd hebben Berry Powel van FC Groningen naar Utrecht te halen, zeer tegen de zin van Van Hanegem.

In zijn wekelijkse column in het AD zei Van Hanegem dat Van Seumeren hem had laten modderen na het ontslag van zijn vier assistenten. ‘Hij heeft mij tot de Kop van Jut gemaakt, terwijl hij, en niet ik, die mensen eruit heeft gegooid.’

Voorzitter Van Dop noemde Van Hanegems uitspraken maandag al onacceptabel. Hij liet maatregelen toen nog achterwege, omdat de trainer zelf verklaarde op enkele plaatsen verkeerd te zijn geciteerd en een aantal woorden zelfs helemaal niet te hebben gebruikt.

Tijdens de door de ook ontslagen keeperstrainer Maarten Arts aangespannen arbitragezaak tegen FC Utrecht sprak de als getuige opgeroepen Van Hanegem op een gegeven moment van ‘een trieste soap’. Vooraf had Van Hanegem nog gezegd een pleidooi te willen houden voor de terugkeer van Arts, met wie hij minder problemen had dan met zijn andere assistenten: Van Loen, Nascimento en Druppers, die hij veelbetekenend afficheerde als ‘bommenleggers’.

Als sprake is van een soap bij FC Utrecht, heeft Van Hanegem daarin ook zelf zijn aandeel geleverd. De verklaringen van de directie van FC Utrecht in de arbitragezaak tegen Arts onderstreepten overduidelijk hoe beroerd het er in de door Van Hanegem geleide technische staf aan toeging.

De trainers stonden ongeïnspireerd op het veld, misten toewijding, roddelden over elkaar, kwamen afspraken niet na; kortom er was sprake van een totaal vertroebelde situatie die geen enkel perspectief op verbetering bood.

De rigoureuze actie om – eind oktober – vier van de vijf trainers te ontslaan en alleen Van Hanegem te laten zitten, kwam nogal bruusk en kolderiek over. Zeker in het licht van de verwijten die anderen ook Van Hanegem over zijn trainingsaanpak hebben gemaakt.

Van Hanegem zelf steunde het besluit van de directie op de site van FC Utrecht met: ‘Ik stond en sta volledig achter de beslissing van de directie om in te grijpen. Er moest iets gebeuren en de directie heeft terecht haar verantwoordelijkheid genomen. Er is geen samenwerking, er is alleen maar gezanik en gezeur.’

Geconfronteerd met het relaas van de advocaten van Arts en FC Utrecht, zei Van Hanegem maandag: ‘Het is toch triest als je hoort wat hier allemaal bij deze club gebeurt.’ En via de voorzitter van de arbitragecommissie tegen Arts, die zijn arbeidsplaats terug eist: ‘Daar moet je toch niet willen werken.’

Op de leiding van de club moet dat zijn overgekomen als een brevet van onvermogen; Van Hanegem heeft de chaos zelf, als hoofdtrainer, over zich afgeroepen. ‘Hij heeft de anderen teveel vrijheid gelaten’, zei technisch directeur Piet Buter. ‘Daardoor is een dodelijke, onwerkbare sfeer ontstaan.’

Van Hanegem zocht, terug in Utrecht, een glanzende finale van zijn roemrijke loopbaan. Bijna 65 jaar oud bleef hij de voetballer die hij altijd is geweest, maar bleek hij te weinig de manager die het moderne voetbalbedrijf tegenwoordig op een trainerspositie vraagt. De romanticus Van Hanegem is gestruikeld over een ijzeren wet: liefde voor voetbal houdt geen club in het betaald voetbal op de been.

Van Hanegem in november 2008 (ANP) Beeld ANP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden