Een triomf die vooral in Italië iets waard is

Wielrennen..

San Benedetto del Tronto Michele Scarponi kon een laatste aanval van Stefano Garzelli op zijn leiderstrui niet meer afslaan op de slotdag van Tirreno-Adriatico. De vraag, nadat Edvald Boasson Hagen de sprint had gewonnen, was of het iets had uitgemaakt als dat wel was gelukt.

Het volk in San Benedetto del Tronto klapte blij in de zon, omdat de eindzege voor het tweede jaar op rij naar een landgenoot was gegaan. Maar voor de buitenwereld werd het gevecht om de macht vooral gevoerd door twee renners die alleen in eigen land nog meetellen.

Internationaal spreken de 30-jarige Scarponi en de zes jaar oudere Garzelli amper tot de verbeelding. Garzelli werd ooit tot de nieuwe Pantani gebombardeerd, maar is intussen aan zijn derde jaar bezig bij het vooral in Italië bekende Acqua & Sapone. Scarponi won vorig jaar de Tirreno voor het nog kleinere Androni Giocattoli - Serramenti PVC Diquigiovanni, maar zijn ambities zijn ook nooit zo groot geweest als die van Garzelli.

Wel waren ze in de rittenkoers tot elkaar veroordeeld. Sinds de vierde etappe streden de twee zij aan zij aan de Adriatische kust. Nadat Scarponi zaterdag in Chieti de leiding had genomen in het klassement, wierp Garzelli zich op als zijn belangrijkste belager.

Het leverde een gevecht op waarin Evans, Rogers en ook Robert Gesink hun benen konden testen. Garzelli, die voor de laatste rit twee seconden achter lag op Scarponi, maakte die achterstand goed in tussensprints en werd gehuldigd als winnaar omdat hij meer ereplaatsen had veroverd.

Gesink eindigde als vijfde in de ronde waarin hij misschien in een tijdrit meer verschil had kunnen maken. Maar dat er door anderen harder omhoog werd gereden dan hij, viel voor de Rabokopman te begrijpen.

Voor veel renners was de Tirreno vooral een opwarmer voor de klassiekers. Garzelli en Scarponi grepen de rittenkoers juist aan als een van de weinige mogelijkheden om zich internationaal nog een beetje in de schijnwerpers te manifesteren. ‘Zij komen hier gemotiveerd aan de start, anderen rijden vooral leuk mee’, vatte Marco Pinotti het verschil samen.

Wat het de renner van het Amerikaanse Columbia-HTC deed dat een landgenoot zich dinsdagmiddag liet bejubelen? Niet veel, zei Pinotti. ‘Garzelli en Scarponi hebben hard voor de zege gevochten. En als je hun verleden niet meetelt, waren het allebei best mooie winnaars geweest.’

Scarponi bekende in 2007 klant te zijn geweest van de Spaanse dopingarts Fuentes. Garzelli stond negen maanden langs de kant na een positieve test in de Giro d’Italia die hij eerder al eens won. Ze waren niet de eersten en niet de laatsten in een lange rij renners uit hun land die tijdelijk of voorgoed uit de sport verdwenen.

De strijd tegen doping lijkt zich vooral te concentreren op Italië. Elke paar weken maakt de UCI wel weer een naam bekend van een Italiaanse renner die is betrapt. De laatste, Massimo Giunti, behoort tot de ploeg van Scarponi.

Of van een groot toeval sprake is? Valerio Piva, de Italiaanse ploegleider van Columbia, liet het in het midden. Spanje en Frankrijk hebben volgens hem ook hun problemen gehad of zijn nog steeds bezig die op te lossen. ‘Doping hoort blijkbaar bij hun culturen en is daarom moeilijk uit hun systeem te krijgen’, zei hij.

Het gebruik van stimulerende middelen is van alle tijden. Maar in Italië laat de pijn van een steeds verder uitgehold peloton zich voelen doordat de opvolgers van Bettini, Cipollini, Basso en Petacchi langzaam doorbreken of in het geval van Riccardo Ricco, zelf op doping worden betrapt.

De Britse en Amerikaanse ploegen die het peloton hebben bestormd, ruimen amper plek in voor Italianen die in de jaren negentig de ritzeges in de grote ronden en de klassiekers aaneenregen.

Dat de auto een steeds populairder vervoermiddel wordt en de grote voorbeelden van het toneel verdwenen zijn, doet de nieuwe aanwas volgens Pinotti ook geen goed. Trouw als de wielerfans er zijn, zullen ze hun helden volgens hem eeuwig blijven toejuichen. Ze hoeven er hun eigen land in elk geval niet meer voor uit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden