Column Peter Winnen

Een soap is de dopingfraude allang niet meer

Op het moment dat ik aan dit stukje begin is er nog geen reactie van Vladimir Poetin op de straf die het Wada oplegde aan Rusland. Maar ik verwacht elk moment beelden van de charismatische leider met de Tussaudtronie die, staand op het ijs naast het gehakte wak waar hij zojuist ter stimulering van de bloedsomloop is uitgekropen, en gekleed in niet meer dan een zwembroek, zal debiteren: ‘Russische sporters bedriegers? Russische sporters hebben genoeg aan een wak in het ijs - kijk maar naar mij. Russische functionarissen corrupt? Wie in ijsbaden duikt kan onmogelijk onbetrouwbaar zijn - kijk naar mij. Een westers complot is het, dit lijkt de koude oorlog wel’.

Met Poetin kun je blijven lachen als het om soapwaardig patriottisme gaat. Minder te lachen is er wanneer er echte doden vallen. In het Russische dopingfeuilleton sneuvelden in 2016 binnen een maand twee voormalig directeuren van Ruslands antidopingbureau: hartfalen. Het gebeurde in de tijd dat het Wada het bestaan van een staatsgestuurd dopingprogramma bevestigde. Het tweetal wist veel, wellicht teveel. Een van hen stond kort voor de hartstilstand op het punt ‘informatie’ met een Britse journalist te delen.

Een soap is het allang niet meer. De vlucht van klokkenluider Grigori Rodtsjenkov naar de VS met medeneming van een harde schijf vol informatie over zijn tijd als directeur van de Russische antidopingorganisatie was voor de Russische autoriteiten aanleiding hem neer te zetten als schizofrene dronkaard, dan wel als dronken schizofreen. Beide kwalificaties kloppen waarschijnlijk, maar de gegevens op de harde schijf waren verifieerbaar en tonen vooral de schizofrenie aan van een patriottisme dat teruggrijpt op de legendarische tsaren, een patriottisme dat tijdens de heerschappij van het proletariaat met diamanten slijptollen werd verfijnd, een patriotisme dat ondertussen zo hol klinkt als een verlaten rioolpijp.

Dankzij de schizofrenie van Rodtsjenkov kennen we het bestaan van ‘Het Luikje’. Tijdens de winterspelen van Sotsji werd explosieve urine van Russische atleten via een luikje in de muur van het controlelaboratorium vervangen door onschuldige urine. De Russische geheime dienst orkestreerde de uitwisseling. Rodtsjenkov hield zich naar eigen zeggen onledig met het leegkiepen en hervullen van de flesjes. Al met al, een smerig maar dankbaar werkje.

Intussen nog geen lipbeweging van Poetin gezien. Wel een reactie van premier Medvedev. De straf is ‘een voortzetting van anti-Russische hysterie, die een chronische vorm heeft aangenomen’. Maar hij erkent dat er ‘in de Russische sportgemeenschap grote problemen met doping zijn’.

Ik begrijp uit het vonnis van Wada dat Russische sporters die kunnen aantonen niets met doping te maken te hebben gehad toch welkom blijven. Maar hoe toon je dat aan. Zijn daar luikjes voor?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden