Een ondeugende chihuahua uit Slowakije

Eredivisie..

Enschede Hoewel Steve McClaren het als een serieuze waarschuwing had bedoeld, moest Miroslav Stoch er toch een beetje om gniffelen. Ja, zijn coach zou hem gewurgd hebben als hij de strafschop, die hij risicovol à la Panenka nam, had gemist. ‘Maar risico’s maken het voetbal toch leuk’, zei de 20-jarige Slowaak met een ondeugende grijns.

Die ene opmerking, in combinatie met de branievolle gezichtsuitdrukking van een boefje, is Stoch ten voeten uit. De 20-jarige Slowaak die dit seizoen met een jongensachtig enthousiasme over de linkerflank van FC Twente dartelt, is zo’n speler op wie een coach wel boos kan worden, maar nooit lang boos kan blijven.

Je vergeeft hem zijn streken en koestert zijn talent, in de wetenschap dat dit manneke er vooral is om de fans te vermaken. En dat lukte zaterdagavond uitstekend in het met 3-1-gewonnen competitieduel tegen NAC, waarmee de Tukkers zich handhaafden aan kop van de ranglijst.

Twente, dat in de eerste helft duidelijk leed onder de afwezigheid van Theo Janssen en Kenneth Perez, waardoor creatieve ingevingen tot een minimum beperkt bleven, maakte na rust een 1-0-achterstand goed. Vooral door Stoch die na 58 minuten eerst een strafschop benutte en negen minuten later 2-1 scoorde met een venijnige uithaal in de bovenhoek.

Bij dat laatste doelpunt gingen twee Slowaakse journalisten op de perstribune compleet uit hun dak en ze hanteerden al snel hun mobiele telefoons om het thuisfront te laten weten dat die reportage uit Enschede geramd zat. Na afloop gingen ze in de catacomben ook nog even op de foto met hun landgenoot, zodat deze avond niet snel kon worden vergeten.

Stoch onderging dit alles met een geamuseerde lach en liet zich gewillig langs het aanwezige journaille voeren. Hoewel hij zijn eigen statistieken aardig op orde heeft, liet de huurling van Chelsea zich toch nog even verrassen door een even opvallende als veelzeggende score.

Eljero Elia, zijn voorganger, en Marko Arnautovic, die vorig seizoen de andere flank van Twente bespeelde, maakten in het seizoen 2008-2009 samen 21 competitiedoelpunten. Samen met Bryan Ruiz, die zaterdag voor de tiende keer op rij scoorde, heeft hij dat aantal nu al geëvenaard. De 24-jarige Costa Ricaan is clubtopscorer met dertien doelpunten. Stoch bracht zijn totaal op acht.

‘Ik verbaas me er wel over dat het direct al zo goed gaat’, zegt Stoch. ‘Toen ik hier kwam wist ik niets van Twente. Ja, Rajkovic die ik al kende van Chelsea had me wel wat verteld, maar dat wij gelijk zo goed zouden draaien, is een enorme verrassing.’

Als hij dan hoort dat McClaren hem heeft vergeleken met een rottweiler, schiet Stoch opnieuw in de lach. ‘Hij zal wel een chihuahua hebben bedoeld, want zo groot ben ik niet.’ De zelfspot druipt van zijn gezicht af.

Op verzoek blikt Stoch nog even terug op zijn riskante strafschop, bij een achterstand van 0-1 en nadat spits N’Kufo voor rust al een keer had gemist vanaf elf meter. Was het een ode aan Antonin Panenka, die op het EK van 1976 zo scoorde namens het voormalige Tsjechoslowakije in de finale tegen West-Duitsland?

‘Ja, absoluut. Dit was mijn eerste strafschop voor Twente, maar in Slowakije nam ik ze altijd zo.’ Maar moet een speler van de koploper uit de eredivisie dat wel doen bij een achterstand, nadat een ploeggenoot een eerdere strafschop al had gemist?

Stoch, met ondeugende blik: ‘Ja, waarom niet? Ik weet dat de coach me had gewurgd als ik had gemist, maar ik vond het een klein risico.’

Na zijn tweede doelpunt, een furieuze knal in de bovenhoek na warrig uitverdedigen van NAC, zocht hij nadrukkelijk oogcontact met een bekende op de tribune. Ook die landgenoot blijkt na afloop in de catacomben rond te lopen.

Het is een vriend van Stoch die, als hij zijn kompaan van een afstand ontwaart, triomfantelijk een shirt van Chelsea omhoog houdt met het rugnummer 43 en de naam van de Slowaak.

Van een afstandje volgt doelman Sander Boschker het tafereel met een lach. Nadat hij Stoch erop attent heeft gemaakt dat het nu echt tijd wordt om onder de douche te stappen, blikt hij terug op de vijftiende overwinning in zeventien competitiewedstrijden.

Over een mogelijke landstitel zegt hij zich nog niet druk te maken. ‘Als je zo oud bent als ik, doe je dat sowieso niet zo snel’, zegt Boschker. ‘Laten we blij zijn dat de trainer de juiste snaar wist te raken in de rust. Dat was de wake up call die we nodig hadden. Het zou mooi zijn als we weer een keer zonder zouden kunnen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden