Halve marathon Berlijn

Een minuut komt Sifan Hassan tekort voor wereldrecord op de halve marathon

De missie van Sifan Hassan was klip en klaar. Ze wilde per se in Berlijn het wereldrecord op de halve marathon lopen. Vijf kilometer voor het einde wist ze al dat het haar niet ging lukken.

Sifan Hassan wint de halve marathon van Berlijn. Haar jacht op het wereldrecord is nog niet voorbij. 'Ik kom hier zeker terug', zei ze. Beeld EPA

Vlak voordat Sifan Hassan onder de Brandenburger Tor door loopt, geeft Roy Hoornweg zondagochtend de laatste aanwijzingen. Daar moet je heen, wijst de man die de hardloopster ­tijdens de halve marathon van Berlijn als tempomaker begeleidt. Rechts moet ze aanhouden om als winnares van de vrouwenwedstrijd door het finishlint te sprinten. Haar eindtijd: 65 minuten en 45 seconden. Een snelle tijd, maar niet het wereldrecord waar ze op hoopte.

Realistisch doel

Hassan was voor de wedstrijd duidelijk geweest. Ze wilde op het snelle stratenparcours van de Duitse hoofdstad het wereldrecord (64.51) op de halve marathon veroveren. Dat was niet om zichzelf op te jutten of uit arrogantie, maar omdat het haar eenvoudigweg een realistisch doel leek. ‘Ik maakte me zelf niet erg druk over dat wereldrecord, maar ik wilde open zijn over wat ik kan’, vertelde ze na afloop via de telefoon.

Grootspraak was het niet. Afgelopen september liep Hassan de halve marathon in Kopenhagen, haar eerste als serieuze topatleet, om eens te kijken wat ze over de ruim 21 kilometer in haar mars had. Prompt liep ze met 65 minuten en 15 seconden een Europees record. Ze bleef bovendien slechts 25 seconden van een nieuw wereldrecord verwijderd.

Op hoogte trainen

Afgelopen winter sneed ze haar trainingen toe op de halve marathon. Met net wat meer aandacht moest het mogelijk zijn om ’s werelds snelste te worden. En dus maakte ze van de halve marathon in Berlijn meer dan een voorbereidingswedstrijd voor het baanseizoen en stelde ze haar trainings- en wedstrijdprogramma erop af.

De afgelopen vier weken was ze gedwongen dat plan overhoop te gooien. De winter wilde maar niet vertrekken uit Portland, waar Hassan sinds 2016 bij de Amerikaanse coach Alberto Salazar traint. Ze vertrok daarom vanuit de Verenigde Staten voor een trainingskamp naar Ethiopië, het land dat ze in 2008 ontvlucht was. Daar kon ze onder goede omstandigheden op hoogte trainen. Er ging wel een streep door het WK cross in Aarhus, dat ze vorig weekeinde als voorbereiding op Berlijn had willen lopen.

Zo stond ze zondagmorgen fris aan de start in het Berlijnse Tiergarten. De omstandigheden waren goed: 11 graden en zon. Hassan stroopte vlak voor de start nog snel haar felgekleurde compressiekousen uit, stak haar blote voeten in haar hardloopschoenen en strikte haar veters. Ze was er klaar voor.

Gebrek aan snelheid

De eerste kilometers lag ze op het schema van het wereldrecord van de Keniaanse Joyciline Jepkosgei (uit 2017), aanvankelijk iets eronder en later enkele seconden erboven. Toen ze langs de Gedächtniskirche kwam, ongeveer halverwege, viel op dat ze iets te ver achter haas Hoornweg liep, hoewel ze na afloop toegaf dat de wind harder was dan gehoopt.

Een groter obstakel dan de wind, was haar gebrek aan snelheid. In de trainingen van de afgelopen weken had ze weinig aan haar explosiviteit gewerkt. ‘Het was niet zo dat ik heel moe was, maar sneller kon ik ook niet. Ik heb ook nog geprobeerd om aan te zetten, maar dat lukte niet.

Met nog 5 kilometer voor de boeg wist Hassan dat het wereldrecord haar definitief was ontglipt. Uiteindelijk gaf ze bijna een minuut toe op de recordtijd van 64.51 minuten en was ze ook 30 seconden langzamer dan vorig jaar in Kopenhagen. Dat was een teleurstelling, gaf Hassan toe, maar geen heel grote.

‘Ik denk nog steeds dat ik het wereldrecord moet kunnen lopen, maar dan moet ik nog wat snelheid krijgen. Nu ben ik blij dat ik weer een tijd van 1 uur en 5 minuten heb gelopen.’

Hoewel ze haar eigen ambitie niet kon waarmaken, mocht haar eindtijd er zijn. Slechts 18 keer liep een vrouw sneller dan zij zondagochtend deed. Ze was ook ruim sneller dan het wereldrecord dat de geboren Keniaanse Lornah Kiplagat in 2007 namens Nederland op 66.25 minuten bracht.

Transformatie

Haar jacht op het wereldrecord is nog niet voorbij. ‘Ik kom hier zeker ­terug’, zei ze na afloop voor de camera van de wedstrijdorganisatie. Het past in de transformatie die Hassan doormaakt sinds ze in 2016 verkaste naar de trainingsgroep van Alberto Salazar in Portland in de Verenigde Staten.

Excelleerde de geboren Ethiopische in de eerste jaren van haar carrière vooral op de 800, 1.500 en 5 kilometer, onder leiding van de Amerikaan richt ze zich op de 5 en 10 kilometer. De halve marathon past in de voorbereiding op die baanafstanden.

Sowieso voorziet Hassans manager Sander Ogink een toekomst waarin de atlete de overstap maakt naar wegwedstrijden. ‘Het is heel gebruikelijk om van de baanatletiek naar de weg te gaan’, zegt hij. ‘Ook een marathon sluiten we niet uit. Als je ziet hoe ze de halve marathon verteert zou dat best kunnen.’

Zo ver is het nog niet. ‘Voor Sifan is de baanatletiek zeker niet voorbij. Ze wil nog wereldkampioen worden, olympisch kampioen en snelle tijden lopen. De komende twee jaar ligt de focus op de baan. Ze zal gaan voor de 5 en de 10 kilometer op de WK en de Spelen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden