Een leven lang vechten tegen de vooroordelen

Het voetbal verzakelijkt, maar voor velen is plezier nog steeds een drijfveer. Veendam-directeur Jan Korte: ‘Hier moet elk dubbeltje worden omgekeerd.’..

Robèrt Misset

De fotoserie aan de wand in zijn werkkamer is niet therapeutisch bedoeld, zegt Jan Korte, lachend. Toch wordt de 52-jarige directeur van Veendam dagelijks geconfronteerd met het einde van zijn carrière als voetballer. Op de laatste foto wordt hij per brancard afgevoerd.

‘Dat was het einde, Veendam-Willem II in 1984. Ik kreeg een doodschop van Winnie Haatrecht. Je kunt zien dat hij me eerst met zijn linkerbeen wil afstoppen. Dan gooit hij met geweld het rechterbeen er achteraan. Het leverde Veendam een strafschop op, maar Haatrecht kreeg zelfs geen kaart. Ik heb laatst nog contact met hem gehad, want Winnie is nu spelersmakelaar. Volgens mij is hij het vergeten. Maar die aanslag zou nu tot een arbitragezaak hebben geleid.’

Korte laat zijn rechterenkel zien. Een fors litteken herinnert aan de schade die hij alweer 24 jaar geleden opliep. ‘Die enkel werd met een plaatje en schroeven vastgezet. Maar er kwam steeds vocht in. Ik ben daarna nog eens geopereerd, maar het was al te laat. Ik moest stoppen op mijn 28ste, veel te vroeg natuurlijk.’

Een grote carrière was voor het toptalent uit Veendam al eerder in de kiem gesmoord. Korte: ‘In de jaren zeventig noemde trainer George Knobel me nog een kandidaat voor het WK in Argentinië. Ik debuteerde op mijn 15de in het eerste van Veendam. Voor een transfersom van 100 duizend gulden vertrok ik enkele jaren later naar Go Ahead, waar Leo Beenhakker trainer was. Daar had ik als jeugdinternational concurrentie van Arntz en Van Deinsen. Het kwam het er niet uit en ik keerde terug naar Veendam.’

In het seizoen 1979-’80 werd Korte voetballer van het jaar in de eerste divisie. ‘Ik kon naar FC Twente, maar Veendam vroeg vier ton en Twente had slechts de helft te besteden. Ook een avontuur bij het Amerikaanse Fort Lauderdale ging niet door. Het is achteraf bepalend geweest voor mijn carrière en toen kwam daar die blessure overheen.’

Als jeugdtrainer bleef Korte verbonden aan Veendam, later werd hij hoofd opleidingen. Via de amateurs van Appingedam keerde Korte in 2001 als hoofdtrainer terug bij zijn grote liefde. Sinds 2004 is hij directeur.

Een leven lang bij Veendam is een leven lang vechten tegen vooroordelen, erkent Korte. De Langeleegte is het schrikbeeld van elke club. ‘Veendam uit’ staat model voor een helletocht.

Korte: ‘In het imago-onderzoek van de CED, de coöperatie van de eerste divisie, zijn we als laatste geëindigd. Ver weg, koud, regen, een achtergebleven gebied in het Noorden, dat wordt allemaal met Veendam geassocieerd.

‘De Langeleegte roept een gevoel van weerzin op waartegen we niet kunnen vechten. En ja, je moet uren in de bus zitten om hier te komen. Daarom is het met al die files ook een drama dat in de eerste divisie op vrijdag wordt gespeeld.’

Korte manifesteerde zich ook als overlevingskunstenaar. Met nul uit drie beleeft Veendam een deprimerende start van de competitie. Een zekerheid heeft trainer Joop Gall: geld om hem te ontslaan is er niet. Maar hoe vaak is het kleine broertje van FC Groningen al niet op sterven na dood geweest?

Vorig jaar vreesde Korte dat hij het faillissement van Veendam moest aanvragen. ‘Ik heb een geelzwart hart. Maar op 22 maart 2007 wist ik het ook niet meer. Het zag er naar uit dat we de salarissen voor de volgende maand niet konden betalen. Die dag kreeg ik contact met een projectontwikkelaar. Hij heeft de club gered. Maar nog steeds moet elk dubbeltje hier worden omgekeerd.’

Korte weigert te geloven dat Veendam slachtoffer wordt van de dreigende sanering in de eerste divisie. ‘Veendam is een ambitieuze club. Het is wachten op groen licht van de gemeente voor de bouw van een nieuw stadion aan de N33, de weg van Assen naar Delfzijl.’

Aan de Langeleegte bloedt Veendam langzaam dood, constateert Korte. ‘We werkten jarenlang met een begroting van 1,8 miljoen. Die hebben we nu kunnen optrekken naar 2,3 miljoen, omdat enkele financiers geloven in de toekomst.

‘Maar in dit stadion kan Veendam niet groeien. We werken met weinig mensen die veel moeten doen. Alles komt aan mijn bureau voorbij, van de aanschaf van een spijker tot het contact met een sponsor. Dat kan zo niet langer. Ik houd het alleen vol, omdat ik licht zie aan het einde van de tunnel.’

Korte heeft slechts een boodschap voor de gemeenteraad, die in september haar oordeel moet geven. ‘Zonder een nieuw stadion is het over en sluiten met Veendam, dat begrijpt iedereen.’

Robèrt Misset

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden