Een koele bedwinger van de spitsenelite

Euforie over zijn spel doet PSV-verdediger (19) weinig. ‘Het coachen van andere spelers kan nog wel wat beter.’..

Wat hebben Roy Makaay, Klaas-Jan Huntelaar, Henrik Larsson en Dimitar Berbatov gemeen? Allen zijn makkelijk scorende topspitsen die in 2008 echter hun meerdere moesten erkennen in Dirk Marcellis, de dit seizoen doorgebroken tiener in het hart van de PSV-defensie.

Maar wat zegt de jonge Limburgse verdediger op sportcomplex De Herdgang, pakweg een maand voor zijn 20ste verjaardag? ‘Het gekke is: ik kan er nog niet echt van genieten. Steeds opnieuw wacht de volgende wedstrijd. Dus ik hoop dat ik op 20 april, na de laatste speelronde, nog eens rustig kan terugkijken. Want daar is nu eigenlijk helemaal geen tijd voor.’

Op de suggestie dat hij ook dan misschien geen tijd heeft om terug te blikken, omdat hij zomaar deel zou kunnen uitmaken van de selectie van het Nederlands elftal, volgt een royale lach. Ja, hij heeft ook gehoord en gelezen dat sommigen hem al rijp achten voor een plaats in de bepaald niet van kwaliteit overlopende achterste linie van Oranje.

‘Maar daar houd ik me totaal niet mee bezig’, zegt Marcellis. ‘Misschien mag ik straks mee met Jong Oranje naar de Olympische Spelen. Dat zou ik al prachtig vinden. Het gaat me wel een beetje erg snel dat sommigen het al over het Nederlands elftal hebben. Ik voel me daar niet ongemakkelijk bij. Ik vind het alleen wat snel.’

Met ontwapenende nuchterheid beschouwt de jonge prof zijn eigen ontwikkeling, aan het begin van wat een mooie voetbalcarrière belooft te worden. ‘Het coachen van de andere spelers kan nog wel beter’, stelt Marcellis koeltjes vast.

Als hem wordt voorgehouden dat hij daar – zo jong nog, en in zijn debuutseizoen bovendien – misschien nog helemaal niet op mag worden beoordeeld, trekt hij een verbaasd gezicht. ‘Natuurlijk sta ik er nog maar net in, maar de coach mag dat best van mij verlangen. Dat doe ik zelf namelijk ook.’

Let wel: hier is een voetballer aan het woord die slechts vijf maanden geleden zijn eredivisiedebuut maakte, op een oktoberavond tegen Willem II.

Zijn Europese debuut lag toen overigens alweer een half jaar achter hem, want op 11 april 2007, twee dagen voor zijn 19de verjaardag, liet Ronald Koeman Marcellis mede vanwege een groot aantal blessures in de PSV-selectie debuteren tegen Liverpool, in de kwartfinale van de Champions League.

Memorabel waren zijn eerste passen op Anfield Road zeker, want een ietwat onhandige overtreding op Boudewijn Zenden werd zwaar bestraft met een rode kaart. Gedragen door het applaus van de Liverpool-fans zocht Marcellis na 64 minuten de kleedkamer op.

Dit drama in miniatuurvorm stond echter in geen verhouding tot de klap die hij in augustus te verwerken kreeg. De tragische dood van zijn broer Hans, die door een hartstilstand in zijn slaap werd getroffen, ontnam Dirk de kans het gelukzalige gevoel over zijn doorbraak bij PSV met zijn iets oudere broer te delen.

Bij PSV werd hij goed opgevangen en op De Herdgang leerde Marcellis kracht te putten uit dit enorme verlies. Nu vindt al helemaal niemand het meer zo vreemd dat de vervanger van de naar Chelsea vertrokken ‘tank’ Alex een bedeesde jongen uit de PSV-opleiding is.

‘In de jeugd werd al wel geroepen dat ik het eerste zou halen’, herinnert Marcellis zich. ‘Zelf heb ik ook nooit getwijfeld aan mijn eigen kwaliteiten. In de A1 heeft Ricardo Moniz mij veel voetbaltechnische dingen bijgebracht. Daarna heb ik op defensief gebied veel geleerd van Ernest Faber.

‘Dat ik nu op de positie van Alex speel, had ik vorig seizoen uiteraard niet verwacht. Alex is een wereldverdediger met bijzondere kwaliteiten. Ik kom nu zelf goed tot m’n recht, omdat we al een tijdje in deze samenstelling spelen. Dan groeien de automatismen.’

En dan kan het zomaar dat je als 19-jarige voetballer binnen een jaar alweer bijna toe bent aan je tweede Europese kwartfinale. Maar ook Marcellis weet dat Tottenham Hotspur, ondanks de 0-1 donderdag op White Hart Lane, zeker nog niet ten val is gebracht.

‘We waren natuurlijk blij met die overwinning, maar we hebben nog niks gevierd. Ik vond de Spurs niet zwak, maar ik had aanvallend wel wat meer van ze verwacht. Nu zullen ze moeten komen, waardoor wij ruimte zullen krijgen. Daar ligt onze kans.’

Het spitsenduo Keane-Berbatov is in elk geval het sterkste dat Marcellis vooralsnog tegenover zich trof. ‘Ze spelen heel goed in op elkaars kwaliteiten. Berbatov is verschrikkelijk sterk en balvast. Keane is continu in beweging. Ze passen heel goed bij elkaar.’

Of hij vanavond opnieuw getest zal worden? ‘Nou nee, ik weet wat ik kan.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden