ColumnPeter Winnen

Een gezonde geest in een gezond lichaam is niet meer te vinden

En alweer deed een sportvrouw verslag van een eetstoornis. Was het in de eerste week van januari atlete Jip Vastenburg die in de Volkskrant  haar moeizame gang naar genezing beschreef, in het AD volgde wielertalent Anne de Ruiter haar onlangs op. Waarmee ik niet wil zeggen dat het hebben van een eetstoornis in topsport een typisch vrouwenprobleem is. Integendeel, qua uithongering kunnen de mannen er ook wat van. Ik denk zelfs dat mannen een stapje verder gaan. Maar ik denk ook dat mannen minder bereid zijn een uithongeringsfiasco aan de grote klok te hangen à la Anne de Ruiter die hoopt met haar verhaal andere slachtoffers van de vermageringscultus ertoe aan te sporen om ‘hulp te zoeken’.

Dat overgewicht ballast kan zijn in een flink aantal sportdisciplines is evident. Maar wat is overgewicht als het om grammen gaat? En wat is het ideale gewicht in die of deze tak van sport? Binnenkort zal het algoritme van een telefoonapp alles onthullen. Als zo’n app er al niet is. Natuurlijk is zo’n app er al.

Jip Vastenburg beklaagde zich erover dat geen coach haar waarschuwde toen ze doorzichtig werd als gelei. En er was geen coach die ernaar informeerde of ze nog wel eens menstrueerde. Anne de Ruiter kreeg wel voorzichtige hints uit haar omgeving toen ze er glasachtig uit begon te zien, maar dan ging het om hints van familieleden of vrienden. Die hints pareerde ze met leugens: ‘Ik loog over alles. Daar werd ik heel goed in. Veel liegen is een symptoom van een eetstoornis’.

Het moment waarop mannen beginnen te menstrueren lijkt me niet meer ver weg.

Ik viel laatst in een televisieprogramma dat ging over chirurgische correcties aan het lichaam om een bepaald schoonheidsideaal te benaderen zo niet te evenaren. Wat leerde ik daaruit? In elk geval dit: als je er eenmaal aan begint is het onmogelijk ermee te stoppen. Hoe dichter je het ideaal benadert, hoe verder het wijkt. Ik zag schele borsten, dode lippen, landkaartwaardige buiken. De oude Grieken zouden zich kapot lachen om de satire die niet eens als zodanig bedoeld is.

Ja, de oude Grieken hadden het over een gezonde geest in een gezond lichaam. En omdat ze beseften dat dit harmonische ideaal niet iedereen gegeven was beitelden de grootse kunstenaars het in marmer.

In marmer gehouwen of niet, een ideaalbeeld gaat altijd kopje onder. Omdat het niet helemaal af is, waarschijnlijk.

Het marmer is vervangen door de zucht naar wetenschappelijke perfectie. Een gezonde geest in een gezond lichaam is niet meer te vinden. Wie in topsport nog mee wil doen zal zijn of haar lichaam bij leven ter beschikking moeten stellen aan de wetenschap. Dus niet als vaag altruïstische daad na de dood. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden