Een doorlopend gevecht met zichzelf

Halverwege het EK in Heerenveen, na de 500 en de 1500 meter, bespraken Renate Groenewold en haar trainer Gerard Kemkers al openlijk de mogelijkheid een streep te halen door het WK allround in Moskou....

Ook een geheel fitte en vooral frisse Groenewold had het hoogstwaarschijnlijk tegen Anni Friesinger moeten afleggen. De Duitse reed een verre van vlekkeloos toernooi, maar vestigde wel een kampioenschapsrecord punten. Groenewold die drie dagen het gevoel had over 'een leeg lichaam' te beschikken, scoorde maar een kleine punt slechter dan vorig jaar, toen ze derde werd.

Realistisch gezien was een tweede plaats dit weekeinde het hoogst haalbare, maar Groenewold en ook Kemkers hadden stiekem op een wondertje gehoopt. Daarom werd een matige sprint meteen opgevat als een afknapper en verdween het laatste restje zelfvertrouwen op de eerste 100 van de 1500 meter, toen de in de binnenbaan gestarte Friesinger haar tegenstandster al voor het ingaan van de bocht bij de kladden had.

Het gevolg was één lange klaagzang van rijdster en trainer. Al in september hadden Groenewold en Kemkers elkaar op de terugreis van een trainingskamp in Calgary diep in de ogen gekeken en vastgesteld dat het niet haar seizoen zou worden. Het verwachtingspatroon werd echter stevig bijgesteld na een verbluffend sterke World Cup-serie in november.

Vergeten was voor even de zwarte zomer, waarin ze haar vader verloor en ze in de relationele sfeer op drift raakte. Ongetwijfeld liep ze in die periode een flinke trainingsachterstand, maar voor een topsportster met zoveel trouwe dienstjaren hoeft dat niet meteen desastreus uit te pakken. Dat wist ook Kemkers, die in december de training opvoerde en over het NK heen keek naar het EK.

Mindere prestaties bij het NK allround waren ingecalculeerd, maar mede door de opkomst van de jonge garde was de schade groter dan verwacht. Vanaf dat moment begon Groenewold weer te piekeren, kregen emoties de ruimte die zij met sportieve arbeid had verdrongen. Vanaf dat moment ook verloor de wereldkampioene haar controle en lukte het Kemkers niet haar op de rails te zetten.

Ongetwijfeld is Kemkers een zeer deskundig trainer en bovenal een empathisch mens. Maar zelf was hij als schaatser ook een behoorlijke tobber en als trainer lijdt hij nu mee met zijn sporters. Toen Uytdehaage vorig jaar bij het WK werd uitgesloten wegens vermeend gangmaken voor Verheijen was hij zo begaan met diens lot dat hij in staat was zelf de handdoek te werpen.

In Hamar was Uytdehaage zijn zorgenkind en greep Groenewold de titel, nu waren de rollen omgekeerd. Een coach moet vaak pendelen tussen euforie en teleurstelling. Kemkers heeft zichtbaar moeite met die omschakeling.

Wellicht was het een goedmakertje voor Groenewolds weigering vrijdag na de 500 meter commentaar te geven en ongetwijfeld was het goed bedoeld, maar verstandig was het niet van de TVM-coach om tussen de 1500 en 3000 meter de pers te woord te staan en al conclusies te trekken. Kemkers sprak in feite voor zijn beurt.

Na de drie kilometer kon Groenewold zelf al weer een beetje relativeren. Hoewel ze bleef volhouden dat het beslist geen mentale zaak was en dat haar geest wel wilde, maar haar benen tegenstribbelden. Direct na de slotafstand, die haar zowaar een tweede plaats achter Pechstein opleverde, zag ze zelfs weer perspectief. Hier kan ik mee verder, stelde ze vast.

Als Kemkers zaterdagmiddag na de 1500 meter de bedoeling had de druk van de ketel te nemen, dan zou je zelfs van een succesvolle interventie kunnen spreken. Want natuurlijk moet Groenewold de wereldtitel uit haar hoofd zetten en is het veel verstandiger zich in Moskou op een zo optimaal mogelijk toernooi te richten.

Vorig jaar in Hamar won de Nederlandse bij afwezigheid van de geblesseerde Cindy Klassen en moest Friesinger het WK allround ziek verlaten. De realiteit is dat de Canadese en de Duitse onder normale omstandigheden completer zijn dan Groenewold en dat is beslist geen schande.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden